Ο Στέλιος Παρλιάρος δε χρειάζεται συστάσεις, αλλά η πρόσφατη εξομολόγησή του σε μια από τις «γλυκές» του κουζίνες μας υπενθύμισε γιατί παραμένει ο εθνικός μας pastry chef.
Με την ίδια ευγένεια που διακρίνει τις δημιουργίες του, ο άνθρωπος που άλλαξε τον χάρτη της ζαχαροπλαστικής στην Ελλάδα άνοιξε την καρδιά του στον Κωνσταντίνο Ντάφλο και το Breakfast@Star και μοιράστηκε στιγμές από μια διαδρομή 46 ολόκληρων ετών, που ξεκίνησε το 1982. Ήταν τότε, μόλις 23 ετών, που έφερε μια πραγματική επανάσταση στα γλυκά, αν και παραδέχεται με αφοπλιστική ειλικρίνεια πως ως καλλιτεχνική φύση, τα «χαστούκια» που δέχτηκε από την έλλειψη οικονομικής εμπειρίας ήταν ηχηρά. Παρά την «τρομοκρατία» των πρώτων εκείνων δυσκολιών, το πάθος για δημιουργία δεν τον άφησε ποτέ να εγκαταλείψει, μεταμορφώνοντάς τον από έναν ονειροπόλο νεαρό σε έναν συγκροτημένο επιχειρηματία.
Παρλιάρος για Μπακοδήμου - Σεργουλόπουλο: «Δεν μπορώ να τους τα βρω»
Η τηλεοπτική του πορεία, αν και στέφθηκε με τεράστια επιτυχία, δεν ήταν πάντα μια εύκολη υπόθεση. Θυμήθηκε με νοσταλγία αλλά και μια δόση χιούμορ το απίστευτο άγχος των πρώτων γυρισμάτων, όπου μια απλή καλησπέρα χρειαζόταν εκατοντάδες λήψεις για να ειπωθεί σωστά. Από το εμβληματικό Σαν το σπίτι σας με τον Φώτη Σεργουλόπουλο και τη Μαρία Μπακοδήμου, μέχρι την απόφασή του να σταματήσει μετά από δεκατρία χρόνια επειδή ένιωσε πως ο κύκλος έκλεισε, ο ίδιος δηλώνει περήφανος που μεγάλωσε μια ολόκληρη γενιά νέων ζαχαροπλαστών. Μάλιστα, συγκινείται όταν περιγράφει τη συνάντησή του με έναν νεαρό Έλληνα που διαπρέπει στις Βρυξέλλες και τον πλησίασε για να του πει πως εξαιτίας των εκπομπών του κόλλησε το «μικρόβιο» της τέχνης του.
Σήμερα, ο Στέλιος Παρλιάρος δεν εφησυχάζει και συνεχίζει να πειραματίζεται με νέες φόρμες, όπως τα vidcasts με τον τίτλο Mixer. Εκεί, φιλοξενεί προσωπικότητες από όλους τους χώρους, καταρρίπτοντας μύθους κι αστικά κουτσομπολιά, όπως η φημολογούμενη κόντρα του με τον Άκη Πετρετζίκη, για τον οποίο μιλάει με τα καλύτερα λόγια.
Για εκείνον, η κουζίνα του ζαχαροπλαστείου πρέπει να είναι «εκκλησία» – ένας χώρος γαλήνης και φινέτσας που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις βάρβαρες συμπεριφορές του παρελθόντος που άκουγε πως επικρατούσαν στις επαγγελματικές κουζίνες. «Παλιά υπήρχε πάρα πολύ και έχω ακούσει χιλιάδες ιστορίες. Ήταν σκληρή. Δηλαδή ο σεφ μπορούσε να σε κάψει κιόλας και με καραμέλα. Άκουσα τέτοια», απάντησε για τις κακοποιητικές συμπεριφορές στις κουζίνες.
Παρλιάρος: «Έλεγαν να μην έρχονται στο μαγαζί μου γιατί θα κολλούσαν AIDS»
Όσο για το ποιο είναι το εθνικό μας γλυκό, ο Στέλιος είναι κατηγορηματικός και λίγο παραπονιάρης με τη νέα γενιά που δεν το τιμά όσο θα έπρεπε. Το μελομακάρονο, το γαλακτομπούρεκο αλλά και η ταπεινή πλην υπέροχη φανουρόπιτα είναι για εκείνον τα αληθινά διαμάντια της ελληνικής γεύσης. Αν έπρεπε να παρομοιάσει τον εαυτό του με ένα υλικό, αυτό θα ήταν αναμφίβολα η ζάχαρη, αφού χωρίς αυτήν δεν υπάρχει ζαχαροπλαστική, ενώ αν μπορούσε να στείλει ένα γράμμα στον νεαρό Στέλιο του 1982, θα του έλεγε απλώς πως είναι πολύ περήφανος για εκείνον, πως θα ήθελε να είναι φίλοι και πως, παρά τις όποιες δυσκολίες, δε σταμάτησε ποτέ να δουλεύει με το ίδιο μεράκι.
Δείτε ολόκληρη την εκπομπή Breakfast@Star