Η Βίκυ Μαραγκάκη έχει βιώσει μια βαθιά προσωπική απώλεια που σημάδεψε τη ζωή της τον θάνατο του πατέρα της.
Η ηθοποιός, που αυτή την περίοδο συμμετέχει στην παράσταση «Επικίνδυνος οίκτος», μοιράστηκε σκέψεις για τον χρόνο, την απώλεια και μια δύσκολη οικογενειακή εμπειρία που εξακολουθεί να την επηρεάζει.
Σε βαρύ πένθος βυθίστηκε Ελληνίδα ηθοποιός - Έχασε τη μητέρα της
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης αποκάλυψε πως συχνά βλέπει στα όνειρά της ανθρώπους που έχουν φύγει από τη ζωή, μια εμπειρία που της δίνει την αίσθηση ότι η σύνδεση μαζί τους παραμένει ζωντανή, παρά την απουσία τους.
«Πολλές φορές βλέπω όνειρα με δικούς μου ανθρώπους, ζωντανά, πολύ. Οπότε, εκείνα τα δευτερόλεπτα όσο κρατάει ένα όνειρο, λέω ναι, κάπου καλύτερα είναι, κάπου είναι. Αφού νιώθω την ενέργειά τους, νιώθω τη ζεστασιά τους», ανέφερε χαρακτηριστικά στην εκπομπή Καλύτερα Αργά.
Στη συνέχεια, η συζήτηση στράφηκε στον πατέρα της, ο οποίος έφυγε από τη ζωή μετά από μάχη με επιθετικό καρκίνο στον εγκέφαλο. Η ίδια εξήγησε ότι μέχρι το τέλος ο πατέρας της δε γνώριζε την πραγματική σοβαρότητα της κατάστασής του, καθώς οι γιατροί είχαν προτείνει στην οικογένεια να διατηρηθεί η ελπίδα, προκειμένου να προστατευτεί η ψυχολογία του.
«Θεωρώ ότι όταν είναι κάτι τελειωτικό, όταν είναι κάτι σχεδόν τετελεσμένο, πρέπει ο ασθενής να ξέρει την αλήθεια. Εμένα ο μπαμπάς μου έφυγε από καρκίνο στον εγκέφαλο, με μίας πολύ επιθετικής μορφής. Και οι γιατροί μέχρι το τέλος μας λέγανε ότι για την ψυχολογία του καλό είναι να νομίζει ότι όλα πάνε καλά, ότι θα βγει όπου να είναι και έτσι κάναμε», δήλωσε συγκινημένη.
Παράλληλα, μίλησε για τις σκέψεις που την απασχολούν ακόμα και σήμερα, αποκαλύπτοντας ότι νιώθει μια μικρή ενοχή για τις στιγμές που δεν μπόρεσε να προβλέψει.
«Εγώ ακόμα το σκέφτομαι και έχω μια μικρή ενοχή, γιατί μπορεί αυτός ο άνθρωπος να ήθελε να εκφράσει μια τελευταία επιθυμία. Να γράψει αλλιώς τη διαθήκη του ή να μας πει κάτι», εξομολογήθηκε.
Κλείνοντας, η ηθοποιός τόνισε πόσο σημαντικό είναι για εκείνη να γνωρίζει την αλήθεια σε μια τέτοια κατάσταση, ακόμα κι αν αυτή είναι επώδυνη, ώστε να μπορέσει να εκφράσει συναισθήματα και να κλείσει εκκρεμότητες.
«Είναι μια μέθοδος κι αυτή, ότι να κρατήσουμε την ελπίδα ζωντανή μέχρι το τέλος, το καταλαβαίνω. Εγώ θα προτιμούσα να το ξέρω αν συνέβαινε κάτι που δεν έχει επιστροφή, θα ήθελα να το ξέρω εγκαίρως για να πω ένα συγγνώμη που ίσως δεν είπα, να πω ένα “αγαπώ”, να κάνω μια μεγάλη αγκαλιά», κατέληξε η Βίκυ Μαραγκάκη.