Βλαδίμηρος Κυριακίδης: «Έλεγα 11 χρόνια "όχι" στον Σωτήρη Τσαφούλια»

Στο εμβληματικό έργο του Έντουαρντ Άλμπι «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;», σε σκηνοθεσία Σωτήρη Τσαφούλια συμμετέχει φέτος ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης. Στη σκηνή συμπρωταγωνιστεί με την επί 37 χρόνια σύντροφό του στην πραγματική ζωή, Έφη Μουρίκη. Στην παράσταση υποδύονται ένα ζευγάρι που επίσης είναι πολλά χρόνια μαζί.  Μαζί τους στην παράσταση συμμετέχουν και ο Σπύρος Σταμούλης και η Ελεάνα Στραβοδήμου.

Εμείς συναντήσαμε τον αγαπημένο ηθοποιό στο Θέατρο Ζίνα και μας παραχώρησε μία συνέντευξη εφ' όλης της ύλης για το star.gr.

«Το έργο αυτό είναι μια ωμή αναμέτρηση με την αλήθεια. Δεν σου επιτρέπει να κρυφτείς. Σε φέρνει αντιμέτωπο με τα πιο βαθιά τραύματα, με τα απωθημένα, με τα ψέματα που μπορεί να χτίζει ένα ζευγάρι για να αντέξει» είπε αρχικά ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης για την παράσταση.

«Ο ρόλος είναι εξαντλητικός, σωματικά και ψυχικά. Κάθε παράσταση είναι μια κατάθεση ψυχής. Δεν μπορείς να τον παίξεις επιφανειακά. Πρέπει να βουτήξεις μέσα του» πρόσθεσε.

«Εμείς εδώ καταθέτουμε υπαρξιακή αγωνία. Θα μου πεις, σε όλα τα έργα μπορούμε να το κάνουμε αυτό ή να μην το κάνουμε; Εμείς είμαστε από αυτούς που το κάνουμε. Είναι ιδιαίτερα κουραστικό αλλά από την άλλη είναι ιδιαίτερα ευχάριστο και ενδιαφέρον. Και μας ιντριγκάρει σε καθημερινή βάση γιατί ποτέ η παράσταση δεν είναι ίδια. Δεν αλλάζουμε λόγια, αλλάζουμε τη διάθεσή μας. Ποτέ δεν μπορεί να με αποκωδικοποιήσει ο θεατής σε αυτό που κάνω. Επί της ουσίας, για να επανέλθω, εγώ αυτό που καταθέτω είναι υπαρξιακή αγωνία την ώρα που παίζω. Και αυτό μου το έχει μάθει η τραγωδία. Η μελέτη - όχι, δεν θα παίξω νομίζω και ποτέ τραγωδία, ας μη πω μεγάλη κουβέντα γιατί είναι πολύ δύσκολη αναμέτρηση - αλλά η ενασχόλησή μου και η εκπαίδευσή μου μέσα στην τραγωδία, προσωπική μελέτη, με έχει γαλουχήσει με τραγικά στοιχεία. Είναι πολύ δύσκολο εγχείρημα. Δε νιώθω έτοιμος ακόμα.

Θα σας πω μια φράση, παλιά μας λέγανε οι δάσκαλοι, ότι η τραγωδία είναι η συνάντηση με το Θείο. Πέραν της σωματικής κοπώσεως, η ψυχή μου αγαλλιάζει. Γιατί, θα το πω πολύ απλά: εδώ πάνω βγαίνει πολύ σκουπιδαριό από εμάς. Είναι δέκα ψυχαναλύσεις μαζί. Και να σας πω και κάτι άλλο; Εμείς έχουμε την πολυτέλεια να ζούμε δανεικές ζωές. Τι σημαίνει αυτό; Ο συγγραφέας έγραψε έναν χαρακτήρα που είναι τελείως διαφορετικός από εμάς. Και εμείς διαχειριζόμαστε τη ζωή του επί σκηνής. Εμείς όμως παραδειγματιζόμαστε από αυτή τη δανεική ζωή και μας βοηθάει στη δικιά μας τη ζωή. Το έργο βέβαια, γι' αυτό είναι πανέξυπνος ο συγγραφέας ο Άλμπι, διαχειρίζεται και χιούμορ. Πολύ χιούμορ, πάρα πολύ χιούμορ. Και αυτό απολαμβάνω κι εγώ. Γιατί ξέρετε, μερικές φορές μέσα από το χιούμορ λέγονται οι πιο σκληρές αλήθειες. Εγώ προσπαθώ να έχω χιούμορ. Νομίζω ότι έχω. Εντάξει, κάποιοι γελάνε, κάποιοι δε γελάνε μαζί μου, κάποιοι με θεωρούν τραγικό...» (Γέλια) ανέφερε ο ηθοποιός.

Για τη συνεργασία του με τον γνωστό σκηνοθέτη Σωτήρη Τσαφούλια, ο κ. Κυριακίδης σημείωσε: «Ο Σωτήρης έχει μια καθαρή ματιά. Ξέρει τι θέλει και σου δίνει ασφάλεια. Δημιουργεί έναν κόσμο μέσα στον οποίο μπορείς να αφεθείς. Υπάρχει εμπιστοσύνη και αυτό είναι πολύ σημαντικό».

Η πρώτη γνωριμία με τη σύντροφό του Έφη Μουρίκη

Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης πάντοτε μιλά με τα πιο τρυφερά λόγια για τη σύντροφό του στη ζωή Έφη Μουρίκη, και αυτή η φορά δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Εξομολογήθηκε πως δεν έχουν κοινά με το ζευγάρι το οποίο υποδύονται, και κυρίως γιατί δεν είναι...αλκοολικοί! (γέλια).

«Δεν έχουμε κοινά, δεν είμαστε αλκοολικοί. Δεν είμαστε τόσο τοξικοί και έχουμε μάθει να συζητάμε μεταξύ μας!» είπε ο ηθοποιός. «Με την Έφη είμαστε μαζί 37 χρόνια. Έχουμε μεγαλώσει μαζί, έχουμε ωριμάσει μαζί. Το να βρισκόμαστε στη σκηνή σε ένα τόσο απαιτητικό έργο έχει μια άλλη φόρτιση. Υπάρχει βαθιά γνώση του ενός για τον άλλον».

Στην ερώτηση για την πρώτη του γνωριμία με την αγαπημένη του και τι ήταν εκείνο που τον κέρδισε σε εκείνη, ο κ. Κυριακίδης είπε:  «Με κέρδισε το μυαλό, η ομορφιά της, αλλά κυρίως το μυαλό της! Εν έτει 1988. Στη Θεσσαλονίκη, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, έπαιζα και είχε έρθει με το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Ζιλ Ντασέν, να παίξει τον «Γλάρο. Αλίμονο αν δεν το θυμάμαι αυτό. Αλίμονο αν δεν το θυμάμαι αυτό!»

«Η σχέση θέλει δουλειά, θέλει σεβασμό και ελευθερία. Όπως και στο θέατρο, έτσι και στη ζωή, αν δεν είσαι αληθινός, κάποια στιγμή θα φανεί», πρόσθεσε.

Η μεγάλη επιτυχία του «ΡΙΦΙΦΙ» και τα «όχι» στον Σωτήρη Τσαφούλια επί 11 έτη

Για την τεράστια επιτυχία που έκανε το «ΡΙΦΙΦΙ» σε σκηνοθεσία επίσης, Σωτήρη Τσαφούλια, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης εξομολογήθηκε: «Ξέραμε ότι έχουμε ένα πολύ καλό υλικό στα χέρια μας, αλλά όταν καταλάβαμε ότι το αποτέλεσμα άρεσε τόσο πολύ, χαρήκαμε πάρα πολύ. Χαρήκαμε πάρα πολύ γιατί πραγματικά και η παραγωγή στάθηκε άξια και ο σκηνοθέτης και οι ηθοποιοί και βγήκε αυτό που είδατε».

«Με τον Σωτήρη γνωριστήκαμε στην πρώτη ταινία που έκανε, τον «Κοινό Παρονομαστή», έπαιξα. Και μετά από χρόνια... ήθελε να συνεργαστούμε και πάλι αλλά εγώ έπαιζα τα 11 χρόνια «Μουρμούρας» και δεν προλάβαινα. Κάθε χρόνο μου 'λεγε, του 'λεγα ''Σωτήρη ξανά'' κι άλλη χρονιά, ξανά κι άλλη χρονιά... Φτάσανε τα 11... και εν τω μεταξύ στην ενδέκατη χρονιά με το που τελείωσα, τον πήρα τηλέφωνο και του λέω ''Σωτήρη τέλειωσα με τη Μουρμούρα''  και μου λέει ''κάνω... μια σειρά που λέγεται Ριφιφί, θες να παίξεις;'' Του λέω ''ναι''. Και έπαιξα!»