Τίποτα δεν είναι ίδιο με αυτό που ξέραμε μέχρι τώρα στη Μέση Ανατολη και ειδικά στο Ιράν. Οι Αμερικανοί βγάζουν απο το κάδρο τις λέξεις «περιορισμένο χτύπημα».
Σε «κόκκινο» συναγερμό η Αθήνα-Αυξημένα μέτρα ασφαλείας στη βάση της Σούδας
Σύμφωνα με την ανάλυση του Γιώργου Ευγενίδη στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star, έχουμε μια τομή στον χρόνο κι έναν πλήρους έκτασης πόλεμο, όχι χειρουργικά χτυπήματα. Ο Τραμπ το κατέστησε σαφές από το διαγγελμά του τα ξημερώματα: πιστεύει ότι το Ιράν δεν πρέπει να αποκτήσει πυρηνικό πρόγραμμα με κάθε κόστος και πρέπει να υπάρξει ανατροπή του καθεστώτος των Μουλάδων.
Είναι ίσως η πρώτη τόσο μεγάλης κλίμακας αμερικανική επιχείρηση μετά τον πόλεμο στο Ιράκ το 2003, με μια σημαντική διαφορά βέβαια: οι Αμερικανοί λένε ότι θα κάνουν χτυπήματα μόνο από αέρος, δε θα κινητοποιήσουν στρατεύματα στο έδαφος.
Ο Τραμπ βρίσκεται στο σπίτι του στο Μαρ-α-Λάγκο στη Φλόριντα μαζί με τον Υπουργό Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ και τον επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων Νταν Κέιν. Μίλησε πριν από λίγες ώρες τηλεφωνικά με τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου.
Γιατί ο Τραμπ αποφάσισε πλήρη πόλεμο και όχι στοχευμένο χτύπημα
Σύμφωνα με ενημέρωση από ισραηλινές πηγές, έχουν πραγματοποιηθεί χτυπήματα με 200 αεροσκάφη σε 500 ιρανικούς στόχους.
Προειδοποίηση των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων (IDF) προς τους Ιρανούς, ανέφεραν ότι θα χτυπηθεί η μεγάλη πόλη του Ισφαχάν.
Στην εν λόγω επιχείρηση, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ένα συγκριτικό πλεονέκτημα μαζί με το Ισραήλ. Έχουν μεγάλη δύναμη πυρός έναντι του καθεστώτος του Ιράν που είναι εξαντλημένο από τις κυρώσεις δεκαετιών και δεν έχει το ίδιο οπλοστάσιο.
Γι' αυτό ο Τραμπ μιλάει για έναν πόλεμο που θα διαρκέσει μεν καιρό, - μέρες ή εβδομάδες δεν το ξέρουμε -, και προειδοποίησε την αμερικανική κοινή γνώμη ενδεχομένως και για ανθρώπινες απώλειες.
Η επιχείρηση έχει ρίσκα και αβεβαιότητες διότι δύσκολα κερδίζεται ένας πόλεμος χωρίς στρατεύματα στο πεδίο και ο Τραμπ ποντάρει και στην κινητοποίηση των Ιρανών πολιτών για να ρίξουν ένα καθεστώς που έχει πολύ βαθιές ρίζες ή τουλάχιστον για να πετύχουν μία ταπεινωτική για το Ιράν συνθηκολόγηση.
Ένα τελευταίο στοιχείο: η στοχοποίηση των χωρών του Κόλπου και των Εμιράτων από το Ιράν με χτυπήματα, δημιουργεί συμμάχους για τους Αμερικανούς στην περιοχή, καθώς και αυτά τα κράτη σιγά σιγά θα θέλουν να απαντήσουν στο καθεστώς της Τεχεράνης.