H επίσκεψη στη Ρω που δεν πρόκειται να ξεχάσω

Κάποιοι φυλούν «Θερμοπύλες» και στο Αιγαίο

H επίσκεψη στη Ρω που δεν πρόκειται να ξεχάσω

Στο προσκήνιο της επικαιρότητας ήρθε το μικρό νησί της Ρω λόγω της νέας τουρκικής πρόκλησης με το ελικόπτερο. Ένα νησί οποίο αρκετοί γνωρίζουν ότι βρίσκεται «κάπου» στο Αιγαίο και κοντά στην Τουρκία, αλλά όχι και πού ακριβώς βρίσκεται.

Αρκετοί είναι όμως,  ευτυχώς, αυτοί που γνωρίζουν την «Κυρά της Ρω» την ηρωική Δέσποινα Αχλαδιώτη, η οποία επέμενε να παραμένει στο νησί και να υψώνει την ελληνική σημαία, παρά το… bullying (για να μιλήσουμε με σημερινούς όρους) που της έκαναν οι Τούρκοι για να το εγκαταλείψει.

Ο υπογράφων είχε την τύχη να επισκεφθεί τη Ρω, ως δημοσιογράφος και  Διευθυντής του Γραφείου Ενημέρωσης  του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στις 27/11/2014, συνοδεύοντας τον τότε Υπουργό Νίκο Δένδια, σε μια από τις σπάνιες επισκέψεις Έλληνα αξιωματούχου στο νησί .

Το πρώτο που σε εντυπωσιάζει κατεβαίνοντας από το Σινούκ της Αεροπορίας Στρατού, με το οποίο κυρίως γίνεται η επικοινωνία με το νησί, είναι  πόσο κοντά βρίσκεται η Τουρκία:  Μια «δρασκελιά», όπως και το Καστελόριζο στο οποίο υπάγεται (Ρω Μεγίστης είναι άλλωστε επισήμως η ονομασία του νησιού), διαμορφώνοντας ένα ισοσκελές τρίγωνο μαζί με αυτό με τις τουρκικές ακτές ή μία παράλληλη γραμμή μαζί με την Στρογγύλη, το ακόμη πιο «προκεχωρημένο» και τελευταίο  σημείο της ελληνικής  επικράτειας στο Αρχιπέλαγος, στο  οποίο επίσης υπάρχει ελληνικό φυλάκιο (και στο οποίο τότε ήταν επικεφαλής μία υπολοχαγός, μητέρα ενός παιδιού και παθιασμένη με την αποστολή της!).

Στη Ρω βέβαια, όπως και στη Στρογγύλη,  δεν υπάρχουν καν οι στοιχειώδεις ανέσεις του Καστελόριζου, κι ας ήταν  κι αυτές σχετικά λίγες τον χειμώνα. Μόνος σύνδεσμος με τον υπόλοιπο κόσμο το διαδίκτυο, υπό τους κανόνες ασφαλείας που επιβάλλει η αποστολή τους στο νησί.        

Το δεύτερο είναι ότι πλανάται παντού στο μικρό  το «πνεύμα» της Κυράς της Ρω. Ένα πνεύμα αυτοθυσίας αν χρειαστεί, από τη φρουρά του νησιού, του οποίου η φύλαξη αποτελεί καθημερινό μνημόσυνό της, σαν την επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη της που έγινε την ημέρα εκείνη στη Ρω.  Μια δέηση που έγινε μέσα σε πνεύμα συγκίνησης μπροστά στον τάφο της (στο οποίο ο Ν. Δένδιας κατέθεσε δάφνινο στεφάνι)  με τον καντήλι της να το κρατούν άσβεστο όσοι υπηρετούν εκεί και με την φράση χαραγμένη με γαλάζια γράμματα, πάνω στο μαρμάρινο μνήμα: «Φλάμπουρα Ελλάδας και Χριστού ψηλά κρατώντας, μες στις ψυχές μας κάθε ευγενικό ξυπνούσες, το άφραστο κάλλος της ιδέας ανυμνώντας».      

     

Ο υπογράφων είχε την τύχη επίσης να μιλήσει με τους ακρίτες της ΑΣΔΕΝ, που στην περίπτωση αυτή το «φυλάνε Θερμοπύλες»  αποκτά διαφορετική διάσταση. Τι κι αν η τοποθεσία απέχει εκατοντάδες χιλιόμετρα από την ιστορική διάβαση της Φθιώτιδας, που κράτησε καθηλωμένους τους Πέρσες; Αισθάνεσαι από την πρώτη κουβέντα ότι όχι μόνο δεν οικτίρουν την τύχη τους  που βρίσκονται στο νησί, αλλά ότι μπορεί και να αισθάνονται «ευλογημένοι», για το καθήκον που τους εμπιστεύθηκε η πατρίδα. Γνώριζαν  πολύ καλά – και υποθέτω ότι το γνωρίζουν και όσοι τους διαδέχθηκαν και βρίσκονται σήμερα εκεί  - ότι λόγω γεωγραφίας και αποστάσεων για αρκετές ώρες τουλάχιστον θα κληθούν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους, αν υπάρξει ένοπλο επεισόδιο,  με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Κανείς όμως δεν αισθανόταν φοβισμένος και κανείς πιστεύω από τους συγκεκριμένους δεν θα αντάλλασε το καθήκον με μια άλλη, πιο «ασφαλή»  θέση. Και είμαι σίγουρος ότι αυτό ακριβώς αισθάνθηκαν όταν άκουσαν τη Δευτέρα του Πάσχα να επιχειρήσει να περάσει από πάνω τους το τουρκικό ελικόπτερο.    

Και επειδή και το καταρτισμένο έμψυχο προσωπικό  έχει τη σημασία του σε τέτοιες συνθήκες, μπορέσαμε να διαπιστώσουμε πως  μόνο τυχαίο δεν ήταν που βρίσκονταν εκεί οι συγκεκριμένοι οπλίτες και στρατιωτικοί.  Ξεχάστε ότι ξέρατε για «εξόριστους στα σύνορα» και «δυσμενείς μεταθέσεις».  Όσοι βρίσκονται στη Ρω (όπως και στο Καστελόριζο και τη Στρογγύλη επίσης),   ανήκουν στην «αφρόκρεμα» των Ενόπλων Δυνάμεων και αρκεστείτε σε αυτό, καθώς δεν μπορούν να ειπωθούν περισσότερα για ευνόητους λόγους. Μια «αφρόκρεμα» που φυσικά θέλει να ζήσει και να χαρεί τα νιάτα της σε συνθήκες ειρήνης, αλλά αν χρειασθεί,  θα τις φυλάξει τις «Θερμοπύλες»...   

Του Αλέξη Διακόπουλου

adiakopoulos@star.gr   

                             

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
Star.gr Application Κατεβάστε την εφαρμογή του star.gr, για να μπορείτε να διαβάζετε τα αγαπημένα σας άρθρα και εκτός δικτύου.
Back to Top