«Αναζητώντας τον Χέντριξ»: κυπριακή κωμωδία χωρίς σύνορα

Μια ευχάριστη cine - έκπληξη έρχεται από την Κύπρο, ο σκηνοθέτης – σεναριογράφος Μάριος Πιπερίδης  παρουσιάζει την έξυπνη κωμωδία «Αναζητώντας τον Χέντριξ» που κέρδισε το μεγάλο βραβείο στο Tribeca Film Festival της Νέας Υόρκης αλλά και το Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου. Το φιλμ τολμά και εξελίσσεται στην Τουρκοκυπριακή πλευρά του νησιού: η αρχή του κακού ή μήπως του καλού έρχεται από την στιγμή που ο Τζίμι Χέντριξ, όχι ο θρύλος αλλά ένας χαριτωμένος, άτακτος σκυλάκος, περνάει «λαθραία» στα κατεχόμενα. Η περιπέτεια δεν γνωρίζει σύνορα όταν το αφεντικό του πληροφορείται ότι δεν μπορεί να τον επιστρέψει στην Κύπρο, αφού ο νόμος απαγορεύει την μεταφορά ζώων.. Τελικά ο original Χέντριξ είχε σταθερά δίκιο όταν τραγουδούσε «Ελευθερία, είναι το μόνο που ζητάω. Ελευθερία για να ζήσω»..

Στο star.gr μίλησε ο ελληνογερμανός ηθοποιός Αδάμ Μπουσδούκος που έχει κάνει τους Γερμανούς να…παραμιλάνε Ελληνικά!   

Αν και έχετε γεννηθεί και ζείτε στην Γερμανία τα ελληνικά σας είναι εντυπωσιακά καλά

Σας ευχαριστώ πολύ –πολύ, το γεγονός ότι έχω πάει σε σχολείο στο Αμβούργο καθώς και η συχνή επικοινωνία που έχω με Έλληνες συγγενείς και φίλους με έχουν βοηθήσει πολύ όμως ξέρω δεν έχω καλό λεξιλόγιο. Ποτέ δεν έχασα την επαφή με την Ελλάδα, η μητέρα μου είναι από τα Γιάννενα και από την μεριά του πατέρα μου είμαι από τον Τραγανό, κοντά στην Αμαλιάδα, και με την γυναίκα και τα τρία παιδιά μας ερχόμαστε πολύ συχνά για διακοπές. 

H ταινία αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση στον θεατή, εσάς τι σας κέρδισε στο σενάριο;

Εχω διαβάσει πολλά σενάρια όμως αυτό ήταν το κάτι άλλο, δεν μπορούσα να το αφήσω… Έμπνευση της ταινίας είναι μια αληθινή ιστορία: ένας φίλος του σκηνοθέτη σε μια βόλτα που έκανε με τον σκύλο του ενημερώθηκε από τις αρχές πως αν περάσει με το ζωάκι του στην Τουρκοκυπριακή πλευρά μετά δεν θα μπορεί να το πάρει μαζί του στην ελληνοκυπριακή «απαγορεύεται από τους κανονισμούς».

Πραγματοποιήσατε γυρίσματα στα κατεχόμενα;

Περάσαμε μόλις μια μέρα γυρισμάτων και ο βασικός λόγος ήταν ο σκύλος της ταινίας που δεν θα μπορούσαμε να τον πάρουμε ξανά πίσω, ότι ακριβώς συμβαίνει στον ήρωα του φιλμ. Ο άλλος λόγος που δεν γυρίσαμε στο τούρκικο κομμάτι έχει να κάνει με το γεγονός ότι και οι δύο πλευρές μοιάζουν τόσο πολύ, τα κτήρια είναι παρόμοια, η μόνη διαφορά είναι ότι στην Ελληνική πλευρά έχει φασαρία ενώ στην Τουρκική πλευρά υπάρχει παντού μια ησυχία!

Ένα  Χολιγουντιανό ρητό συμβουλεύει τους ηθοποιούς να μην παίζουν με παιδιά και ζώα γιατί θα τους κλέψουν την παράσταση…

Δεν ένιωσα αυτό το πρόβλημα που αναφέρετε αλλά ξέρω πως πολλές φορές οι ηθοποιοί πιστεύουν πως είναι κουραστικό να παίξουν με ένα ζώο γιατί δυσκολεύουν τα γυρίσματα, και είναι κουραστικό για τους ηθοποιούς. Στη δική μου περίπτωση από τις 43 μέρες των γυρισμάτων είχα κάθε μέρα σκηνές και οι περισσότερες φυσικά ήταν με τον σκύλο! Τελικά οι δυο μας γίναμε καλή ομάδα       

Συστήστε μας τον τετράποδο συμπρωταγωνιστή σας, τον Τζιμι

Ο Τζίμι της ταινίας λέγεται Pepper και στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για αρσενικό, είναι ένα θηλυκό σκυλί από την Ολλανδία. Η Pepper είναι πολύ διάσημη στην πατρίδα της και έχει παίξει σε πολλά διαφημιστικά και ταινίες.

Αυτό σημαίνει ότι είναι ένας εκπαιδευμένος σκύλος;

Όχι τόσο, όσο νόμιζα! Είναι πολύ ζόρικος, κάθε φορά που έβλεπε γάτα έτρεχε από πίσω της και μετά τον κυνηγούσαμε εμείς. Επίσης επειδή είχε πολύ ζέστη σε κάθε διάλειμμα του φοράγαμε παπουτσάκια με πάγο για να δροσίζεται στην άσφαλτο. Είχε σπίτι με γρασίδι, πέρασε καλύτερα  από εμάς και πληρώθηκε. Είχε άνετη και ωραία ζωή!

Επίκεντρο στο σενάριο το ανοιχτό ζήτημα της Κύπρου, φοβηθήκατε ότι θα έρθετε αντιμέτωπος με αρνητικές κριτικές εξαιτίας της ανάλαφρης ματιάς σε ένα εθνικό θέμα;      

Η κυπριακή πρεμιέρα της ταινίας ήταν  για όλους μας πολύ ξεχωριστή, είχαμε πολύ άγχος να δούμε πως θα «λειτουργήσει» στην Κύπρο γιατί αγγίζει ευαίσθητα θέματα όπως είναι αυτό των εποίκων. Ο Τούρκος που ζει στο τούρκικο κομμάτι της Κύπρου νιώθει ότι είναι στο σπίτι του. Επειδή έχω γεννηθεί και ζω στην Γερμανία αλλά είμαι από Ελάλησες γονείς  καταλαβαίνω πολύ καλά πως αισθάνεται κάποιος όταν του λένε ότι δεν ανήκει εκεί που δεν έχει καταγωγή αλλά έχει γεννηθεί. Οι Τουρκοκύπριοι και οι ελληνοκύπριοι είναι μια ράτσα δεν μπορείς να τους ξεχωρίσεις, το θέμα με τους  έποικους. Η ταινία μας έχει μια ανθρώπινη ματιά και θέτει ερωτήματα με βασικότερο που ανήκεις; Ποια είναι η χώρα σου; Εμείς δεν κάνουμε κήρυγμα, μιλάμε για την ανθρώπινη αλληλεγγύη ανεξάρτητα αν είσαι Έλληνας ή Τούρκος.

Της Έλγκας Νταϊφά