Πεινάς πραγματικά ή μήπως αναζητάς στο φαγητό κάτι περισσότερο από ενέργεια; Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής, η κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος Κλειώ Δημητριάδου εξηγεί στο βίντεο τις διαφορές ανάμεσα στη βιολογική και τη συναισθηματική πείνα, δίνοντας έμφαση στην αναγνώριση των αναγκών μας, χωρίς κριτική και ενοχές.
Η επιθυμία για φαγητό δεν έχει πάντοτε την ίδια αφετηρία. Όπως περιγράφει η ειδικός, άλλοτε αποτελεί μήνυμα του σώματός μας ότι χρειάζεται ενέργεια και άλλοτε συνδέεται με την ανάγκη για συναισθηματική κάλυψη. Το πρώτο βήμα είναι να παρατηρήσουμε πώς εμφανίζεται και τι ακριβώς αναζητούμε εκείνη τη στιγμή.
Πώς εκδηλώνεται η βιολογική πείνα
Η βιολογική πείνα είναι το σήμα που στέλνει ο οργανισμός όταν χρειάζεται τροφή. Σύμφωνα με την Κλειώ Δημητριάδου, παρουσιάζεται σταδιακά και μπορεί να καλυφθεί με διαφορετικά τρόφιμα. Δεν συνοδεύεται, δηλαδή, απαραίτητα από την επιθυμία για μία συγκεκριμένη γεύση ή ένα συγκεκριμένο φαγητό.
Τα χαρακτηριστικά της συναισθηματικής πείνας
Αντίθετα, η συναισθηματική πείνα, όπως εξηγεί, εμφανίζεται ξαφνικά και στρέφει την προσοχή μας σε κάτι πολύ συγκεκριμένο: ένα παγωτό, πατατάκια ή σοκολάτα. Η επιθυμία αυτή συνδέεται με αυτό που αισθανόμαστε και με την ανακούφιση που ενδεχομένως αναζητούμε μέσα από το φαγητό.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό που επισημαίνει η διαιτολόγος είναι ότι μπορεί να συνεχίζουμε να καταναλώνουμε αυτά τα τρόφιμα χωρίς να νιώθουμε πραγματική ευχαρίστηση. Παράλληλα, είναι πιθανό να εμφανίζονται τύψεις, τόσο την ώρα που τρώμε όσο και μετά το τέλος του γεύματος.
Η διαφορά, επομένως, δεν βρίσκεται μόνο στο τρόφιμο που επιλέγουμε, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο εμφανίζεται η επιθυμία και στα συναισθήματα που τη συνοδεύουν. Αυτά είναι τα σημεία στα οποία μας καλεί να στρέψουμε την προσοχή μας η Κλειώ Δημητριάδου.
«Τι χρειάζομαι πραγματικά αυτή τη στιγμή;»
Πώς μπορούμε, λοιπόν, να προσεγγίσουμε αυτή την επιθυμία; Η Κλειώ Δημητριάδου προτείνει να ξεκινήσουμε χωρίς να κρίνουμε τον εαυτό μας. Αντί να αντιμετωπίζουμε την ανάγκη μας με αυστηρότητα, μπορούμε να κάνουμε μια απλή ερώτηση: «Τι χρειάζομαι πραγματικά αυτή τη στιγμή;».
Η απάντηση μπορεί να είναι πράγματι το φαγητό. Μπορεί, όμως, να αναγνωρίσουμε ότι εκείνη τη στιγμή αναζητούμε συναισθηματική κάλυψη. Όπως επισημαίνει, η συνειδητοποίηση αυτής της ανάγκης μάς βοηθά να καταλάβουμε καλύτερα τι συμβαίνει και να πράξουμε αναλόγως, με μεγαλύτερη κατανόηση απέναντι στον εαυτό μας.
Το ζητούμενο, διευκρινίζει η ειδικός, δεν είναι να σταματήσουμε να τρώμε κάθε φορά που είμαστε συναισθηματικά επιβαρυμένοι. Η προσέγγισή της εστιάζει στο να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας και να συνεχίζουμε τη ζωή μας χωρίς ενοχές. Η παρατήρηση της σχέσης μας με το φαγητό γίνεται έτσι αφορμή για να ακούσουμε τις ανάγκες μας, χωρίς να τις μετατρέπουμε σε λόγο αυτοκριτικής.
Δημητριάδου Κλειώ
Κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος, MSc
Eating Psychology Coaching
www.coachmydiet.gr