Ozric Tentacles: Στον δικό τους ψυχεδελικό κόσμο

Οι Ozric Tentacles έφεραν στο Gazarte τον δικό τους ψυχεδελικό ήχο, με τον Ed Wynne να αφήνεται στην κιθάρα του και τους υπόλοιπους μουσικούς να ακολουθούν τη δική τους διαδρομή. Τα ντραμς ήταν καταιγιστικά, ενώ το φλάουτο της Saskia Maxwell έδινε ξεχωριστό χρώμα στις συνθέσεις. Οι ήχοι μπλέκονταν, οι ρυθμοί άλλαζαν και η μουσική κυλούσε με έναν τρόπο που σε έκανε να θέλεις να την ακολουθήσεις.

Οι Ozric Tentacles κινούνται ανάμεσα στο psychedelic και το progressive rock, τις ηλεκτρονικές ατμόσφαιρες και τους ήχους που σε κάνουν να χάνεις για λίγο την αίσθηση του χρόνου. Στη σκηνή, όλα αυτά μπλέκονται φυσικά, με τις μελωδίες να αλλάζουν κατεύθυνση και τους ρυθμούς να ανεβοκατεβαίνουν, κρατώντας τη μουσική διαρκώς σε κίνηση.

Ο Ed Wynne, ιδρυτικό μέλος και η ψυχή του συγκροτήματος, βρίσκεται στο κέντρο αυτής της μουσικής περιπέτειας. Η κιθάρα του άλλοτε οδηγεί τον ήχο σε έντονες, σχεδόν εκρηκτικές κορυφώσεις κι άλλοτε αφήνει χώρο στα υπόλοιπα όργανα να αναπνεύσουν. Στην οθόνη πίσω από τη σκηνή, οι εικόνες συμπληρώνουν τη μουσική και σε τραβούν ακόμη πιο βαθιά στον ψυχεδελικό κόσμο των Ozric Tentacles. Οι συνθέσεις αλλάζουν κατεύθυνση, αποκτούν νέες αποχρώσεις και σε παρασύρουν σε απρόβλεπτα μονοπάτια. Κι εκεί βρίσκεται μεγάλο μέρος της γοητείας τους: όλα παραμένουν ζωντανά, ανοιχτά σε όσα μπορεί να συμβούν εκείνη τη στιγμή.

Καθηλωτικός ήταν ο ντράμερ Pat Garvey, με την ενέργεια, την ακρίβεια και την αδιάκοπη κινητικότητά του. Κρατούσε τον ρυθμό με ένταση, αλλά χωρίς να περιορίζει τη μουσική σε έναν σταθερό παλμό. Αντίθετα, έμοιαζε να την ωθεί διαρκώς προς τα εμπρός, δίνοντας στις συνθέσεις δύναμη και νεύρο. Ήταν από εκείνες τις παρουσίες που δεν χρειάζεται να βρίσκονται διαρκώς στο επίκεντρο για να αντιληφθείς πόσο καθοριστικές είναι για τον συνολικό ήχο.

Στα synths, ο Silas Neptune, γιος του Ed Wynne που αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ίδιας της ηχητικής ταυτότητας των Ozric Tentacles. Εντάχθηκε στο συγκρότημα το 2009 και ανέπτυξε παράλληλα τη δική του μουσική πορεία, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση του ήχου του συγκροτήματος με τις ηλεκτρονικές υφές και τις ατμόσφαιρες που δημιουργεί. Η μουσική τους είναι οικογενειακή υπόθεση εδώ και χρόνια, όμως η δική του συμμετοχή έχει αποκτήσει ξεχωριστό δημιουργικό βάρος.

Ο Ed έχει περιγράψει τη δημιουργική τους σχέση με μια πολύ όμορφη εικόνα: εκείνος φτιάχνει το ηχητικό τοπίο και ο Silas δημιουργεί τον «ουρανό» που απλώνεται από πάνω του. Η εικόνα αυτή ταιριάζει στη σκηνική τους συνύπαρξη. Τα πλήκτρα του Silas άλλοτε χτίζουν την ατμόσφαιρα πάνω στην οποία απλώνεται η κιθάρα του Ed κι άλλοτε προσθέτουν λεπτομέρειες που μεταβάλλουν τον χαρακτήρα ολόκληρης της σύνθεσης. Δεν πρόκειται απλώς για δύο μουσικούς που μοιράζονται μια οικογενειακή σχέση, αλλά για δύο γενιές που συναντιούνται δημιουργικά, αφήνοντας τον κοινό τους ήχο να εξελίσσεται.

Το φλάουτο της Saskia Maxwell έφερνε μια διαφορετική ποιότητα στις συνθέσεις, άλλοτε απαλή και αιθέρια κι άλλοτε πιο έντονη, σαν να άνοιγε ένα παράθυρο μέσα στον πυκνό ηλεκτρικό ήχο. Η συνύπαρξη της κιθάρας, των synths, του φλάουτου και των δυναμικών ντραμς ήταν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της βραδιάς: διαφορετικές μουσικές φωνές, καθεμία με τον δικό της χαρακτήρα, που ενώνονταν χωρίς να χάνουν την αυτονομία τους.

Κομμάτια όπως τα Eternal Wheel, Lotus Unfolding και The Throbbe, μαζί με το Sploosh!, αποτυπώνουν διαφορετικές όψεις του μουσικού κόσμου των Ozric Tentacles: την κίνηση, την επαναληπτικότητα, τις εναλλαγές της έντασης και την αίσθηση ότι μια μελωδία μπορεί να σε οδηγήσει κάπου χωρίς να σου αποκαλύψει εξαρχής τον προορισμό της. Αυτά είναι και τα στοιχεία που κάνουν τη μουσική τους να ξεχωρίζει τόσα χρόνια μετά την αρχή της διαδρομής τους.

Οι Ozric Tentacles δεν ενδιαφέρθηκαν να χωρέσουν σε μια συγκεκριμένη κατηγορία ή να προσαρμοστούν στις επιταγές κάθε εποχής. Δημιούργησαν έναν προσωπικό μουσικό κώδικα και συνεχίζουν να τον εξερευνούν, χωρίς να αντιμετωπίζουν το παρελθόν τους ως κάτι που πρέπει απλώς να επαναλάβουν.

Ed Wynne: «Δεν ακολούθησα τις τάσεις· ακολούθησα τον δικό μου μουσικό δρόμο»

Στη συνέντευξη με τον Ed Wynne λίγο πριν το live, μιλήσαμε για την ανεξαρτησία που χαρακτήρισε την πορεία των Ozric Tentacles, αλλά και για τη σημασία τού να παραμένεις πιστός σε αυτό που σε κινεί δημιουργικά. Η δική του διαδρομή δεν βασίστηκε στην προσπάθεια να ακολουθήσει τις μουσικές τάσεις, αλλά στην ανάγκη να ανακαλύπτει ήχους, να πειραματίζεται και να αφήνει τη δημιουργία να τον οδηγεί.

Αυτή η στάση γίνεται αντιληπτή και στη σκηνή. Η μουσική των Ozric Tentacles δεν ακούγεται εγκλωβισμένη σε μια συγκεκριμένη εποχή, ακριβώς επειδή δεν στηρίχθηκε ποτέ αποκλειστικά σε μια μόδα. Παραμένει ένας χώρος εξερεύνησης, όπου οι επιρροές συνυπάρχουν χωρίς να ακυρώνουν η μία την άλλη και όπου ο αυτοσχεδιασμός διατηρεί τη δυνατότητα της έκπληξης.

Οι Ozric Tentacles εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τη δημιουργία ως μια ανοιχτή διαδρομή. Δεν κυνηγούν την επόμενη τάση ούτε προσπαθούν να αποδείξουν κάτι. Συνεχίζουν να πειραματίζονται, να εξερευνούν νέες μουσικές κατευθύνσεις και να αφήνουν χώρο για το απρόβλεπτο. Κι αυτό είναι που κάνει τη μουσική τους να παραμένει ζωντανή, ακόμη και μετά από τόσα χρόνια.

Ένα ξεχωριστό ευχαριστώ στην Έφη Γαλιατσάτου για τις υπέροχες φωτογραφίες της, που κράτησαν ζωντανές στιγμές, πρόσωπα και την ενέργεια αυτής της βραδιάς. Με τον φακό της, η συναυλία αποκτά μια δεύτερη ζωή: εκείνη στην οποία μπορούμε να επιστρέφουμε και να ξαναβρίσκουμε κάτι από την ατμόσφαιρά της, ακόμη κι όταν οι τελευταίοι ήχοι έχουν πια σβήσει.

ΓΕΩΡΓΙΑ ΧΑΡΔΑ

Είμαι δημοσιογράφος και αγαπώ να κινούμαι στον παλμό της μουσικής, να ταξιδεύω μέσα από τις ιστορίες που γεννά η rock σκηνή. Έχω πραγματοποιήσει πολυάριθμες συνεντεύξεις με καλλιτέχνες, αναζητώντας πάντα τη λεπτομέρεια και την αλήθεια που μένει εκτός κάδρου.