Όταν η γυναίκα γίνεται χρώμα: Η Αλεξία Κουδιγκέλη στη Θεσσαλονίκη

«Μέσα από το χρώμα ξέρω να αισθάνομαι, να βλέπω, να αγαπάω.»

Η φράση της Αλεξίας Κουδιγκέλη μοιάζει να συνοψίζει με τον πιο άμεσο τρόπο τη ζωγραφική της. Μια ζωγραφική έντονη, σωματική και συναισθηματική, όπου το χρώμα δεν έρχεται απλώς να ντύσει την εικόνα, αλλά να αποκαλύψει όσα βρίσκονται πίσω από αυτήν.
Αυτή την περίοδο η Ελληνίδα εικαστικός βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, συμμετέχοντας στην ομαδική έκθεση «Η τέχνη ως γλώσσα διαλόγου:

Γυναίκες ζωγράφοι των Βαλκανίων», που εγκαινιάστηκε στις 4 Σεπτεμβρίου στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης – Casa Bianca και συνεχίζεται έως τις 15 Σεπτεμβρίου 2026.

Δεκαπέντε γυναίκες καλλιτέχνιδες από εννέα βαλκανικές χώρες συναντώνται σε μια έκθεση που επιχειρεί να μετατρέψει την τέχνη σε κοινό τόπο διαλόγου. Ανάμεσά τους, η Κουδιγκέλη καταθέτει μια προσωπική, αναγνωρίσιμη εικαστική γλώσσα, με επίκεντρο τη γυναικεία μορφή και το σώμα.

Στα έργα της, το γυμνό δεν είναι ποτέ απλώς ένα γυμνό. Είναι μνήμη, επιθυμία, έκθεση και ευαλωτότητα. Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος απομένει χωρίς προστατευτικά περιβλήματα και καλείται να κοιτάξει τον εαυτό του χωρίς διαμεσολαβήσεις.

«Και ελπίζω, μέσα από αυτά τα γυμνά, να ξαναδούμε λίγο καλύτερα – και τον εαυτό μας», λέει η ίδια.

Αυτό ακριβώς φαίνεται να βρίσκεται στον πυρήνα της δουλειάς της: η προσπάθεια να μετατραπεί η εικόνα του σώματος σε μια εσωτερική εμπειρία. Οι μορφές της δεν ζητούν απλώς να τις κοιτάξουμε. Μας επιστρέφουν το βλέμμα.

Τα έντονα χρώματα, οι δυναμικές πινελιές και η εξπρεσιονιστική χειρονομία δημιουργούν έναν κόσμο όπου η ζωγραφική μοιάζει να κινείται ανάμεσα στο ορατό και το άρρητο. Εκεί όπου η μορφή παραμένει αναγνωρίσιμη, αλλά ταυτόχρονα αποδομείται και ξανασυντίθεται μέσα από το συναίσθημα.

Για την Κουδιγκέλη, η διαδικασία ξεκινά συχνά όχι από μια εικόνα αλλά από ένα συναίσθημα. «Τι χρώμα νιώθω σήμερα;» είναι ένα από τα ερωτήματα που μπορούν να λειτουργήσουν ως αφετηρία της ζωγραφικής της. Το χρώμα γίνεται έτσι ένας προσωπικός κώδικας: ένας τρόπος να μεταφραστεί η χαρά, η επιθυμία, η ένταση, η μοναξιά ή η τρυφερότητα χωρίς να χρειάζονται λέξεις.

Μια Ελληνίδα εικαστικός με διεθνή διαδρομή

Γεννημένη στην Αθήνα το 1996, η Αλεξία Κουδιγκέλη σπούδασε στο University of the Arts London, από όπου αποφοίτησε το 2018. Μέσα σε λίγα χρόνια έχει διαμορφώσει μια αξιοσημείωτη εκθεσιακή πορεία, έχοντας πραγματοποιήσει έντεκα ατομικές εκθέσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της, μεταξύ άλλων, στην Αθήνα, τη Σύρο, τη Μύκονο και τον Πειραιά, ενώ έχει εκθέσει στο Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού της Πρεσβείας της Ελλάδας στο Παρίσι. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στη Βιέννη, το Τόκιο και το Λονδίνο.
Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και στη συλλογή του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Η καλλιτεχνική της δραστηριότητα δεν περιορίζεται στη ζωγραφική. Διδάσκει Δημιουργικά Εργαστήρια Ενηλίκων στο Κολλέγιο Αθηνών, ενώ το 2025 έκανε το ντεμπούτο της στην ποίηση με τη συλλογή «Ίσως Δεν Κάνω για Άνθρωπος, Μόνο για Καλλιτέχνης», από τις Εκδόσεις Ιωλκός.

Η συνύπαρξη ζωγραφικής και ποίησης δεν είναι τυχαία. Και στις δύο περιπτώσεις, η Κουδιγκέλη αναζητά έναν τρόπο να πλησιάσει κάτι βαθύτερο από την επιφάνεια: το συναίσθημα, την ανθρώπινη ευαλωτότητα, την επιθυμία και την ανάγκη για αυθεντική έκφραση.

Στη Θεσσαλονίκη, η προσωπική αυτή αναζήτηση συναντά τις αναζητήσεις δεκατεσσάρων ακόμη γυναικών καλλιτεχνών από τα Βαλκάνια. Διαφορετικές χώρες, διαφορετικές διαδρομές, διαφορετικές εικόνες — αλλά ένας κοινός τόπος: η γυναίκα ως δημιουργός, ως σώμα, ως μνήμη και ως φωνή.

Όπως επισημαίνεται τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2026 στη Casa Bianca, το ιστορικό κτίριο που στεγάζει τη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης.

Την επίσημη πρόσκληση απηύθυναν ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης, η πρόεδρος της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO, της Εταιρείας Διαβαλκανικής Συνεργασίας Γυναικών και του Κέντρου UNESCO για τις Γυναίκες και την Ειρήνη στα Βαλκάνια, Αικατερίνη Τζιτζικώστα, καθώς και ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Τουριστικής Ανάπτυξης και Διαδημοτικής Συνεργασίας, Βασίλης Γάκης.

Χαιρετισμό στην τελετή των εγκαινίων απηύθυνε ο Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας, Ιωάννης Μιχαήλ Λοβέρδος, γεγονός που υπογραμμίζει και τη θεσμική διάσταση της διοργάνωσης.

Η έκθεση «Η τέχνη ως γλώσσα διαλόγου: Γυναίκες ζωγράφοι των Βαλκανίων» εγκαινιάστηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2026 και θα παραμείνει ανοιχτή στο κοινό έως τις 15 Σεπτεμβρίου 2026 στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης – Casa Bianca.

Επιμέλεια:
Σταυρούλα Μαυρογένη
Ιστορικός Τέχνης, Καθηγήτρια, Αντιπρύτανις Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Συνδιοργάνωση:
Δήμος Θεσσαλονίκης

Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO, την Εταιρεία Διαβαλκανικής Συνεργασίας Γυναικών και το Κέντρο UNESCO για τις Γυναίκες και την Ειρήνη στα Βαλκάνια.

Διάρκεια: 4 – 15 Σεπτεμβρίου 2026

Ημέρες και Ώρες Λειτουργίας : Τρ.- Παρ. 10.00 - 20.00 | Σαβ. 09.00 - 17.00 | Κυρ & Δευ κλειστά | Είσοδος Ελεύθερη