Η τέχνη δεν έχει ηλικία: Ηλικιωμένοι σε ρόλο καλλιτεχνών - «Άρχισα να ζω»

Από την πρωτοβουλία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής σε μια sold out παραγωγή

Δείτε στιγμιότυπα από τις πρόβες και την παράσταση με τίτλο «Η ανίατη αγάπη μου: Ένα ραντεβού με την Ιστορία»/ AP Thanassis Stavrakis

Η τέχνη δεν έχει ηλικία. Απόδειξη είναι μια πρόσφατη παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, που έδωσε την ευκαιρία σε μια ομάδα ηλικιωμένων να ξεδιπλώσει το ταλέντο της επί σκηνής. 

AP Photo/Thanassis Stavrakis

Αφορμή στάθηκε ένα μάθημα που δίδασκε μια απλούστερη μέθοδο εκμάθησης κιθάρας, το 2018. Η πρωτοβουλία αυτή προσέλκυσε τελικά πάνω από 100 ηλικιωμένους, οι οποίοι έμαθαν να παίζουν μουσική και να τραγουδούν κατά τη διάρκεια εβδομαδιαίων συναντήσεων στην Εναλλακτική Σκηνή της Λυρικής.

AP Photo/Thanassis Stavrakis

Οι παραστάσεις που πραγματοποιούνταν στο τέλος κάθε περιόδου εξελίχθηκαν σε μια παραγωγή που έγινε sold out, στις 23 Οκτωβρίου, περιλαμβάνοντας μουσική, χορό και ιστορίες από τη δεκαετία του 1980, μια δεκαετία που διαμόρφωσε καθοριστικά τη σύγχρονη Ελλάδα.

AP Photo/Thanassis Stavrakis

«Υπάρχει μια προκατάληψη ότι, καθώς μεγαλώνεις, σταματάς να μαθαίνεις και δεν επιθυμείς πλέον να μάθεις. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει», δήλωσε στο Associated Press η Κική Κερζέλη, η οποία διηύθυνε την παράσταση. «Αυτό που διαπιστώσαμε είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν αναζητούν απλώς τη διασκέδαση, έχουν επίσης μια δίψα για μάθηση», επισήμανε.

Οι εμπειρίες των περίπου 70 συμμετεχόντων αποτέλεσαν τη βάση της παράστασης, με τίτλο «Η ανίατη αγάπη μου: Ένα ραντεβού με την Ιστορία», μετατρέποντας τη σκηνή σε έναν χώρο συλλογικής μνήμης και έκφρασης. 

AP Photo/Thanassis Stavrakis

Η παράσταση αμφισβήτησε την αντίληψη ότι η συνταξιοδότηση συνεπάγεται την υιοθέτηση ενός καθιστικού τρόπου ζωής και την κατάσβεση του δημιουργικού πνεύματος.

Η συνταξιοδότηση που χάρισε έναν νέο τρόπο ζωής

Μία από τις μεγαλύτερες σε ηλικία συμμετέχουσες ήταν η 82χρονη Σάντρα Παλαιολόγου. Η πολυετής σταδιοδρομία της σε ανώτερες διοικητικές θέσεις σε μια πολυεθνική φαρμακευτική εταιρεία δεν της είχε επιτρέψει να ασχοληθεί με όσα αγαπούσε: τη μουσική, τον χορό, το διάβασμα και τη ζωγραφική. Ωστόσο, η συνταξιοδότηση της χάρισε έναν νέο τρόπο ζωής.

«Άρχισα να ζω πραγματικά, με όλη τη σημασία της λέξης, μετά τη συνταξιοδότησή μου, καθώς τότε σταμάτησα να κάνω ό,τι "έπρεπε" να κάνω και άρχισα να κάνω ό,τι πραγματικά ήθελα. Ήταν μια αναγέννηση για μένα», ανέφερε, προσθέτοντας: «Η τέχνη δεν έχει απολύτως καμία ηλικία». 

AP Photo/Thanassis Stavrakis

Στο κατάμεστο Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας» (Ολύμπια), στο κέντρο της Αθήνας, συγγενείς, φίλοι και πολλοί άλλοι παρακολούθησαν δωρεάν δύο παραστάσεις διάρκειας 90 λεπτών η καθεμία. Οι παραγωγές αυτές ήταν το αποτέλεσμα μηνών αφοσίωσης, προετοιμασίας και σκληρής δουλειάς.