Ρίγη συγκίνησης σκόρπισε η Νικόλ, η μητέρα του Γιάννη που έγινε «σύμβολο» δύναμης και αισιοδοξίας μέσα από τη «μάχη» του με τον καρκίνο.
Ο Γιάννης έγινε γνωστός στο κοινό μέσα από την εκπομπή Αλήθειες με τη Ζήνα, όταν ήταν μόλις έξι ετών. Για χρόνια υποβλήθηκε σε θεραπείες και χημειοθεραπείες, ενώ χρειάστηκε να ακρωτηριαστεί το δεξί του πόδι.
Δύο χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση στην εκπομπή, ο Γιάννης επέστρεψε μαζί με τη μητέρα του, ζητώντας τη στήριξη του κόσμου για να πραγματοποιήσει ένα ταξίδι στην Αμερική και να αναζητήσει μια νέα θεραπεία. Στο πλευρό του πάντα οι γονείς του και η μικρή αδερφή του Σοφία.
Το ταξίδι έγινε, όμως η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε ξανά. Η μητέρα του θυμάται ένα παιδί που ακόμη και μέσα στον πόνο προσπαθούσε να βρίσκει κάτι θετικό.
«Πάντα πίστευε ότι όλα για κάποιο λόγο συμβαίνουν και ότι εκείνος θα βρει τη δύναμη και το κουράγιο να πάνε όλα καλά», ανέφερε η Νικόλ στην εκπομπή Πρώτος Καφές με τη Ζήνα.
«Στην αρχή νόμιζα ότι θα ξαναγυρίσει. Θέλω ο Γιάννης να είναι μαζί μας»
Η Νικόλ μίλησε και για τις πρώτες στιγμές μετά την απώλεια του γιου της, η οποία ήρθε μετά από έναν αγώνα έξι ετών: «Στην αρχή δεν το συνειδητοποιείς. Νόμιζα ότι έχει πάει κάπου και θα ξαναεπιστρέψει».
Σταδιακά, η οικογένεια προσπάθησε να βρει ξανά τις ισορροπίες της. Πλέον βασική της σκέψη είναι να σταθεί δυνατή και για τη Σοφία.
Μετά τον θάνατό του, η μητέρα του Γιάννη μοιράζεται στα social media φωτογραφίες, βίντεο και αναμνήσεις, θέλοντας να κρατήσει ζωντανή την παρουσία του.
«Θέλω ο Γιάννης, όσο μπορώ, να τον κρατάω εδώ, να είναι μαζί μας», είπε και τόνισε ότι στόχος της είναι η ιστορία του να συνεχίσει να δίνει δύναμη σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν τις δικές τους δυσκολίες.
«Δεν ήρθα εδώ για να είμαστε πιο αρνητικοί. Ήρθα για να φέρουμε φως. Γιατί αυτό έκανε ο Γιάννης και νομίζω ότι το έχω σαν αποστολή»
Το σκυλάκι που έγινε ο πιστός φίλος του και δίνει κουράγιο στην οικογένεια
Ιδιαίτερη θέση στη ζωή της οικογένειας έχει πλέον ο σκύλος που απέκτησε ο Γιάννης.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Τέξας, είχε δεθεί με τον σκύλο της Ραφαέλας, η οποία έδινε και εκείνη τη δική της «μάχη» με τη νόσο. Η επαφή μαζί του ήταν για τον Γιάννη μια μεγάλη πηγή χαράς.
Μετά την επιστροφή τους στην Ελλάδα, ζήτησε να αποκτήσει και ο ίδιος έναν σκύλο. Οι γονείς του δεν του χάλασαν χατίρι. Απ΄όταν το απέκτησε, το είχε συνέχεια μαζί του και του χάριζε δύναμη.
Μετά τον θάνατό του, το σκυλάκι προσφέρει παρηγοριά στην οικογένεια. Όπως είπε η μητέρα του, όταν φεύγουν από το σπίτι, εκείνο τους περιμένει πάνω στο αναπηρικό αμαξίδιο του Γιάννη.
Δείτε ολόκληρη την εκπομπή Πρώτος Καφές με τη Ζήνα