Πυρκαγιές: Πόσο πράσινο έχει απομείνει στην Αττική - «Ξεμένουμε από δάση»

Δημητρακόπουλος: «Έχουν καεί άνω του 50% των δασικών εκτάσεων της Αττικής»

Πόσο πράσινο έχει απομείνει στην Αττική μετά τις πυρκαγιές- Ο καθηγητής Δασολογίας του ΑΠΘ, Αλέξανδρος Δημητρακόπουλος, εξηγεί/ βίντεο ΕΡΤ

Καμπανάκι κινδύνου για την κατάσταση των δασών της Αττικής έκρουσε ο καθηγητής Δασολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Αλέξανδρος Δημητρακόπουλος.

Όπως ανέφερε, τα τελευταία έξι χρόνια έχουν καεί περισσότερες από τις μισές δασικές εκτάσεις της Αττικής, με τις επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές να περιορίζουν σημαντικά τη δυνατότητα φυσικής αναγέννησης των οικοσυστημάτων.

Πανοραμική εικόνα από το Πόρτο Γερμενό μετά την καταστροφική πυρκαγιά/ ΙΝΤΙΜΕ Χαλκιόπουλος Νίκος

«Από το 2020 μέχρι τώρα, έχουν καεί άνω του 50% των δασικών εκτάσεων της Αττικής. Επίσης έχουν καεί πολύτιμα δάση μεσογειακών κωνοφόρων χαλεπίου πεύκης, το 2021, το 2023, το 2024 η πυρκαγιά της Ανατολικής Αττικής, το 2026 οι πυρκαγιές της Δυτικής Αττικής.
Ένας κλοιός γύρω από την Αθήνα, ο οποίος κατακαίει τα μεσογειακά δάση»
, είπε χαρακτηριστικά ο καθηγητής, μιλώντας στην εκπομπή «Συνδέσεις» της ΕΡΤ.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί, σύμφωνα με τον Αλέξανδρο Δημητρακόπουλο, το γεγονός ότι η φύση δεν προλαβαίνει να αναπληρώσει τα δέντρα που χάνονται.

«Το πρόβλημα είναι ότι τα δάση αυτά έχουν ξανακαεί. Άρα η πιθανότητα, η δυνατότητα αναγέννησής τους είναι πολύ περιορισμένη, δεδομένου ότι δεν έχει προλάβει η φύση να αναπληρώσει τα καμένα δένδρα και έτσι υφίσταται, αυτό που λέμε εμείς, "μείωση στο γενετικό απόθεμα". Μειώνονται συνεχώς δηλαδή, τα δένδρα τα οποία μπορούν να παράγουν καινούργιο υλικό, καινούργιους σπόρους για να υπάρξει αναγέννηση. Αυτό είναι ένα πρόβλημα το οποίο πρέπει να αντιμετωπισθεί, δυστυχώς, γιατί η καταστροφή είναι εκτεταμένη», εξήγησε.

«Ξεμένουμε από δάση», ανέφερε χαρακτηριστικά ο καθηγητής, περιγράφοντας με απλά λόγια το μέγεθος του προβλήματος.

Παράλληλα, τόνισε ότι το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσο πράσινο έχει απομείνει, αλλά και πόσο πράσινο χρειάζεται η Αττική. Όπως υπογράμμισε, ακόμη και πριν από τις μεγάλες πυρκαγιές των τελευταίων ετών, το πράσινο στην Αττική δεν ήταν αρκετό.

«Δεν έφτανε το πράσινο ανά πολίτη και πριν καούν τα δάση, προ του 2020. 'Ηταν λιγοστό. Πρέπει να έχουμε πολύ περισσότερο πράσινο στην Αττική», σημείωσε.

Μπορούν να αναγεννηθούν τα καμένα δάση;

Παρά τη δύσκολη κατάσταση, ο καθηγητής εκτιμά ότι υπάρχει ακόμη δυνατότητα φυσικής αναγέννησης των δασών, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Όπως εξήγησε, «οι περιπτώσεις αντιμετωπίζονται ανά πυρκαγιά» και εκτίμησε ότι «υπάρχει ακόμα δυνατότητα αναγέννησης του δάσους, υπό τις προϋποθέσεις ότι θα υπάρχει απόλυτη, μα απόλυτη προστασία των καμένων εκτάσεων από οποιαδήποτε ανθρώπινη
ενέργεια.
Αν αφεθεί η φύση και με τα κατάλληλα αντιπλημμυρικά έργα, μπορεί να κάνει τη δουλειά της ως ένα σημείο και ως ένα βαθμό και εκεί όπου χρειάζεται θα υπάρξουν και τεχνητές αναδασώσεις αναγκαστικά».

Αλέξανδρος Δημητρακόπουλος: Σε χειρότερη κατάσταση οι «πνεύμονες» της Αττικής

Ανησυχητική είναι και η εικόνα των λεγόμενων «πνευμόνων πρασίνου» της Αττικής. Σύμφωνα με τον καθηγητή, οι περιοχές αυτές βρίσκονται σήμερα σε χειρότερη κατάσταση σε σχέση με το παρελθόν, σε ποσοστό που φτάνει τουλάχιστον το 50%.

«Δεν παράγουν, αν θέλετε, το οξυγόνο και όλες τις άλλες αξίες οι οποίες καθιστούν το πράσινο τόσο πολύτιμο στους κατοίκους των αστικών περιοχών, εκ του γεγονότος ότι υφίστανται συνεχείς δασικές πυρκαγιές.Η βλάστηση δεν αναλαμβάνει, όπως θα αναλάμβανε παλιά, διότι, όπως είπα προηγουμένως, συνεχόμενες πυρκαγιές μειώνουν τη δυνατότητα αναγέννησης του οικοσυστήματος και μάλιστα προκαλούν και οπισθοδρόμηση της εξέλιξής του. Κατά συνέπεια, είμαστε σε μια κατάσταση αρνητική έως ουδέτερη», εξήγησε ο καθηγητής. 

Ο καθηγητής ξεκαθάρισε ακόμη ότι η αύξηση του πρασίνου στα πάρκα, στις γειτονιές ή ακόμη και στα μπαλκόνια των μεγάλων αστικών κέντρων δεν μπορεί να λειτουργήσει ως αντιστάθμισμα για την απώλεια των δασών.

Το ζητούμενο, σύμφωνα με τον Αλέξανδρο Δημητρακόπουλο, είναι ένα: να αναγεννηθούν τα καμένα οικοσυστήματα και να προστατευθούν ώστε να έχουν τον χρόνο και τις προϋποθέσεις να επανέλθουν.