Πολλοί άνθρωποι συνηθίζουν να αργούν τόσο στη δουλειά όσο στα καθημερινά τους ραντεβού με αποτέλεσμα να προκαλούν δικαιολογημένα τα νεύρα τόσο των προϊσταμένων τους όσο και εκείνων που στήνουν.

Τι συμβαίνει όμως πραγματικά; Είναι ελάττωμα των ίδιων ή μήπως ωφελείται σε κάτι άλλο;

Η ψυχολόγος- ψυχαναλύτρια στο ινστιτούτο William Alanson White στη Ν. Υόρκη,  δρ Julie Jarett Marcuse, για να εξηγήσει με τι συνδέεται η συνεχής αργοπορία ενός ανθρώπου παρέθεσε ένα παράδειγμα.

Μία ασθενής της, δεχόταν υπεροπτική και άσχημη συμπεριφορά από τον εργοδότη της, ο οποίος μεταξύ των άλλων απαιτούσε εκείνη να είναι ακριβώς στην ώρα της και να μην αργεί ούτε πέντε λεπτά.

Η εμμονή του αφεντικού της να ελέγχει τόσο την ώρα της άφιξής της όσο και την ώρα που σχολούσε την έκανε να αντιδρά νομίζοντας πως η συμπεριφορά του είναι αυταρχική.

Με αυτό τον τρόπο η ασθενής ένιωθε ισχυρή απέναντι στο αφεντικό της, αφού μπορούσε να παρακούσει τις εντολές του.

Η ασθενής έβλεπε στο πρόσωπο του εργοδότη της τον αυταρχικό της πατέρα ο οποίος ήθελε να ελέγχει τα πάντα.

Τώρα όσον αφορά το αντίθετο της αργοπορίας που είναι η συνέπεια στη δουλειά, δείχνει σεβασμό απέναντι στους άλλους και σωστή αγωγή.

Tags: