Σε ποιές περιπτώσεις είναι απαραίτητη η αντιβίωση και πότε θεωρείται επιβλαβής ή αναποτελεσματική; Τα αντιβιοτικά έχουν προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες στην καταπολέμηση των λοιμώξεων. Ωστόσο, στην Ελλάδα η κατανάλωση αντιβιοτικών είναι 4-28 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες.

Όταν παίρνεις αντιβιοτικά χωρίς να τα χρειάζεσαι μπορεί να βλάψεις την υγεία σου. Τα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται για να θεραπεύσουν ασθένειες που προκαλούνται από μικρόβια όπως η ουρολοίμωξη, η μικροβιακή αμυγδαλίτιδα, η πνευμονία κ.λπ.

Τα αντιβιοτικά δεν σκοτώνουν τους ιούς. Δεν είναι αποτελεσματικά στις ιώσεις όπως το κρυολόγημα, η γρίπη και η βρογχίτιδα.

Πως θα καταλάβεις αν χρειάζεσαι αντιβιοτικό ή όχι;

Αν έχει κανείς πονόλαιμο, δεν χρειάζεται αντιβιοτικό. Λιγότερο από το 5% των ενηλίκων και λιγότερο από το 15% των παιδιών με φαρυγγίτιδα ή αμυγδαλίτιδα, έχει στρεπτόκοκκο στο λαιμό και συνεπώς χρειάζεται αντιβιοτικό. Την διάγνωση μπορεί να κάνει μια απλή εξέταση του λαιμού που λέγεται streptest και δίνει την απάντηση σε 5 λεπτά.

Αν έχει συνάχι, πόνο στα κόκαλα, αίσθημα κόπωσης και πυρετό, δεν χρειάζεται αντιβιοτικό, διότι αυτά είναι συμπτώματα κρυολογήματος – και το κρυολόγημα οφείλεται σε ιούς, άρα δεν το πιάνουν τα αντιβιοτικά. Ακόμα κι αν η ρινική καταρροή είναι κολλώδης ή κιτρινωπή ή άλλου χρώματος, δεν χρειάζεται αντιβιοτικό.
Α�� έχει πόνο στο αυτί, συνήθως δεν απαιτείται αντιβιοτικό – εκτός πια κι αν πρόκειται για πολύ μικρό παιδί, στο οποίο θα χορηγήσει ο παιδίατρος αντιβιοτικό αφού το εξετάσει πρώτα.

Αν έχει κανείς βρογχίτιδα, συνήθως δεν χρειάζεται αντιβιοτικό. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων οφείλεται σε ιό, συνεπώς τα αντιβιοτικά είναι άχρηστα. Σίγουρα, όμως, απαιτείται εξέταση από γιατρό.

Αν έχει διάρροια, δεν χρειάζεται αντιβιοτικό, διότι οι περισσότερες διάρροιες οφείλονται σε ιούς. Ακόμα και διάρροιες που οφείλονται σε βακτήρια μπορεί να περάσουν από μόνες τους και έτσι ούτε σε αυτές είναι αναγκαίο το αντιβιοτικό.

Σε κάθε περίπτωση, ο μόνος που μπορεί να κρίνει αν απαιτείται αντιβιοτικό ή όχι είναι ο γιατρός – αρκεί να μην τον πιέζετε να σας χορηγήσει κάποιο.

Μην ξεχνάς:

Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζεται το εξής πρόβλημα: μερικά από τα «σωτήρια» αντιβιοτικά, μεταξύ αυτών οι σουλφοναμίδες και η πενικιλίνη, έχουν σχεδόν αχρηστευτεί από την ανθεκτικότητα των μικροβίων. Έτσι, ασθένειες που θεωρούνταν ιάσιμες πριν από 15-20 χρόνια τώρα επανεμφανίζονται απειλητικές.

Τα αντιβιοτικά έχουν παρενέργειες όπως:
ναυτία
έμετο
��ιάρροια
εξάνθημα
επικίνδυνες αλλεργίες

Τα αντιβιοτικά «φέρνουν» αλλεργίες

Ένα βασικό μειονέκτημα των περισσότερων αντιβιοτικών σήμερα (κυρίως, όσων στηρίζονται στην πενικιλίνη) είναι η πιθανότητα να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις, γαστρεντερικά προβλήματα ή μυκητιάσεις. Οι γιατροί ανησυχούν πιο πολύ για τις αλλεργικές αντιδράσεις, επειδή ��ίναι οι πιο σοβαρές και δυστυχώς, δεν υπάρχει καμία βέβαιη ΜΈΘΟΔΟ πρόβλεψης. Τα τεστ που υπάρχουν αφορούν μόνο την πενικιλίνη, αλλά ακόμα και αυτά δεν είναι πάντα αξιόπιστα.

Γι’ αυτό:
Οι αντιβιοτικές ουσίες με πενικιλίνη πρέπει να δίνονται πάντα με προσοχή για τις τυχόν αλλεργικές αντιδράσεις τους, κυρίως όταν το παιδί έχει ιστορικό αλλεργίας.
Οι στρεπτομυκίνες μπορεί να προκαλέσουν παρενέργειες στα αφτιά και την ακοή.
Τέλος, η στοματίτιδα που παρουσιάζεται καμιά φορά με τη χορήγηση αντιβιοτικού οφείλεται σε μόλυνση από ένα μύκητα (τον Candita ΑΙbicans) ή σε άμεσο ερεθισμό του βλεννογόνου του στόματος από την αντιβίωση.

Η άσκοπη λήψη αντιβιοτικών καταστρέφει τις χλωρίδες σου, δηλαδή τα χρήσιμα μικρόβια που «κατοικούν» στο σώμα σου και σε προστατεύουν.

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Τα αντιβιοτικά δεν είναι καραμέλες

Να παίρνετε αντιβιοτικά μόνο εάν σας τα έχει χορηγήσει ο γιατρός
Να τα παίρνετε στη δοσολογία που έχει συστήσει ο γιατρός
Να μην παραλείπετε δόσεις του αντιβιοτικού
Να μην το «κόβετε» πρόωρα, επειδή αισθάνεστε καλύτερα
Όταν τελειώσει η θεραπεία, μην φυλάτε τα αντιβιοτικά που περισσεύουν στο σπίτι για μελλοντική ανάγκη. Δωρίστε τα κάπου όπου υπάρχει ανάγκη.
Αν περάσουν 3 μέρες από την έναρξη της αντιβιοτικής αγωγής και δεν βλέπετε καμία βελτίωση, πρέπει να σας ξαναδεί ο γιατρός σας.
Μην συστήνετε στους άλλους τα αντιβιοτικά που συνέστησε σε εσάς ο γιατρός σας.
Μην πιέζετε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό να σας δώσει αντιβιοτικό

Πως δημιουργείται η αντοχή

Το μείζον ερώτημα είναι πως μπορεί να δημιουργηθούν ανθεκτικά μικρόβια από την κατάχρηση αντιβιοτικών. Η λέξη «κλειδί», σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι οι «αποικίες».

Τα πράγματα είναι απλά: το ανθρώπινο σώμα εκ φύσεως είναι γεμάτο με βακτήρια, άλλα εκ των οποίων είναι «φιλικά» και απαραίτητα για να λειτουργεί ομαλά ο οργανισμός και άλλα είναι μεν παθογόνα αλλά αδρανή – έως ότου προκύψουν οι κατάλληλες συνθήκες δηλαδή.

Όταν λοιπόν εμείς έχουμε μια ίωση, κρυολόγημα ή γρίπη, και αρχίσουμε να παίρνουμε μανιωδώς αντιβιοτικά, τα παθογόνα μικρόβια (που δεν έχουν βρει ακόμα τις προϋποθέσεις για να εκδηλωθούν) χρησιμοποιούν τους εξελικτικούς μηχανισμούς που διαθέτουν για να αντέξουν στην επίθεση του αντιβιοτικού που παίρνουμε.

Με το πέρασμα του χρόνου, αυτά τα μικρόβια – που ακόμα δεν έχουν ενεργοποιηθεί – γίνονται ανθεκτικά στα αντιβιοτικά και εξακολουθούν να αποικίζουν στο σώμα μας. Όταν λοιπόν βρουν ευκαιρία για να εκδηλωθούν και τότε είναι η ώρα να πάρουμε αντιβιοτικό, το αντιβιοτικό πολύ απλά δεν τα πιάνει – και η αντιμετώπιση της βακτηριακής λοίμωξης καθίσταται πολύ δύσκολη.

Η αλληλουχία αυτή μόνο σπάνιο φαινόμενο δεν αποτελεί στην χώρα μας. Από τα διάφορα δείγματα που λαμβάνονται από εκατοντάδες ασθενείς κάθε χρόνο, έχει διαπιστωθεί πως πολλά συνηθισμένα βακτήρια έχουν γίνει ανθεκτικά σε διάφορα αντιβιοτικά.

Όταν θα χρειαστείς πραγματικά ένα αντιβιοτικό για να σκοτώσει τα ανθεκτικά μικρόβια, μπορεί να μην είναι αποτελεσματικό και η θεραπεία να αποτύχει.

Η υπερκατανάλωση αντιβιοτικών δημιουργεί πιο ισχυρά μικρόβια. Αυτά τα «σούπερ μικρόβια» είναι πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά.

Κάθε πέρυσι και καλύτερα!!!

Αυτό είναι το συμπέρασμα των ειδικών για την συμπεριφορά μας απέναντι στα αντιβιοτικά, τα οποία εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε περίπου ως… καραμέλες.