Ο ιός Έμπολα φέρεται να είναι πιο απειλητικός για τους μεσήλικες και τους ηλικιωμένους, ενώ οι πιθανότητες επιβίωσης ιώσεως είναι μέγιστες στις ηλικίες κάτω των 21 ετών, σύμφωνα με μία νέα μελέτη που πραγματοποιήθηκε στη Σιέρα Λεόνε.

Επικεφαλής της μελέτης ήταν γιατροί της χώρας και συνάδελφοί τους από τις ΗΠΑ, οι οποίοι εδώ και μία δεκαετία εργάζονται στο Κυβερνητικό Νοσοκομείο της Κενέμα, για να στήσουν ένα νέο σύστημα καταγραφής του ιατρικού ιστορικού.

Η Κενέμα είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Σιέρα Λεόνε και το νέο σύστημα δημιουργείται για να βοηθηθούν οι πάσχοντες από μία άλλη ασθένεια, τον πυρετό Λάσσα.

Τον περασμένο Μάιο, όμως, που "έφτασε" ο Έμπολα στην Κενέμα, οι γιατροί χρησιμοποίησαν το σύστημα για να καταγράψουν τις επιδράσεις του σε μερικούς από τους ασθενείς τους, με αποτέλεσμ�� να δημιουργηθεί η πιο πλήρης βάση δεδομένων γι’ αυτόν.

Την ανάλυση των στοιχείων τους δημοσιεύουν στην «Ιατρική Επιθεώρηση της Νέας Αγγλίας» (NEJM) και όσα αποκαλύπτονται εν πολλοίς ήταν έως τώρα άγνωστα.

Οι ερευνητές γράφουν ότι 47 γιατροί και νοσηλευτές εργάστηκαν για την συγκέντρωση των πληροφοριών της βάσης δεδομένων, αλλά σήμερα βρίσκονται εν ζωή μόνο οι 40, καθώς 6 κόλλησαν τον ιό και πέθαναν, και ένας κατέληξε από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Η βάση αφορά 106 από τους ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στο συγκεκριμένο νοσοκομείο.

Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η μέση περίοδος επωάσεως, δηλαδή το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τη στιγμή που μολύνθηκαν οι ασθενείς από τον ιό έως ότου αρρώστησαν, ήταν 12 ημέρες.

Το σύμπτωμα που εκδήλωναν συχνότερα (80% των περιπτώσεων) όταν πρωτοαρρώσταιναν οι ασθενείς ήταν ο πυρετός - και μάλιστα όσο υψηλότερος ήταν κατά την έναρξη της νόσου, τόσο πιθανότερο ήταν να χάσουν τελικά τη ζωή τους.

Οκτώ στους δέκα ασθενείς είχαν επίσης πονοκέφαλο, το 66% ένιωθαν αδυναμία, το 60% είχαν ιλίγγους, το 51% είχαν διάρροια, το 40% είχαν πόνο στην κοιλιά και το 34% είχαν εμέτους. Οι ασθενείς που είχαν εκδηλώσει αδυναμία, ιλίγγους και διάρροια μαζί, είχαν αυξημένες πιθανότητες να χάσουν τη ζωή τους.

Το πιο εξουθενωτικό σύμπτωμα για τους ασθενείς ήταν η διάρροια, που οδηγούσε σε βαριά αφυδάτωση.

Η αντιμετώπιση της αφυδάτωσης με ενδοφλέβια υγρά και ηλεκτρολύτες και η διατήρηση της αρτηριακής τους πίεσης σε ικανοποιητικά επίπεδα έκανε τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο.

Εξίσου σημαντική ήταν και η άμεση ιατρική βοήθεια, δηλαδή η μεταφορά στο νοσοκομείο αμέσως έπειτα από την εκδή��ωση του πρώτου ύποπτου συμπτώματος.

Όσο νεότερος, τέλος, ήταν ένας ασθενής, τόσο πιθανότερο ήταν να επιβιώσει, με το ποσοστό θνησιμότητας να είναι 57% στις ηλικίες κάτω των 21 ετών αλλά να εκτοξεύεται στο 94% στις ηλικίες άνω των 45 ετών.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, έως και τις 29 Οκτωβρίου είχαν αναφερθεί 13.567 κρούσματα του ιού Έμπολα κυρίως στη Δυτική Αφρική, με 4.951 από τους ασθενείς να έχουν καταλήξει.