Νέα διεθνή μελέτη που διεξήχθη από την Επιστημονική ομάδα του Τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Μπαρ-Ιλάν και του Τμήματος Μελέτης του Παιδιού του Πανεπιστημίου Γέιλ, έδειξε ότι ο ρόλος του γονέα επιφέρει αλλαγές στην εγκεφαλική λειτουργία.

Πιο αναλυτικά, η έρευνα έδειξε ότι οι μπαμπάδες που αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στην ανατροφή των παιδιών τους, έχουν μια σειρά εγκεφαλικών αλλαγών με αποτέλεσμα να έχουν πιο έκδηλη την μητρότητα στην συμπεριφορά τους.

Πρόκειται για την πρώτη μελέτη που τεκμηριώνει κάτι τέτοιο, ακόμη και στην περίπτωση των ομοφυλόφιλων ανδρών, που έχουν υιοθετήσει παιδί. Πάντως, η έρευνα επιβεβαιώνει ότι γενικότερα στον ανθρώπινο εγκέφαλο υπάρχουν νευρωνικά δίκτυα που ενεργοποιούνται, όταν κανείς αναλαμβάνει τις ευθύνες της ανατροφής, γεγονός που επιβεβαιώνει την «πλαστικότητά» του.

Οι ερευνητές μελέτησαν τους εγκεφάλους 89 γονιών -ετεροφυλόφιλων και ομοφυλόφιλων- που είχαν γίνει για πρώτη φορά γονείς. Βιντεοσκόπησαν τις καθημερινές δραστηριότητες των γονιών με τα παιδιά τους στο σπίτι και, στη συνέχεια, ζήτησαν από τους γονείς να παρακολουθήσουν τις βιντεοταινίες στο εργαστήριο, ενώ παρακολουθούσαν την εγκεφαλική τους λειτουργία μέσω μαγνητικής απεικόνισης.

Η μελέτη έδειξε σαφείς αλλαγές στον εγκέφαλο τόσο των μαμάδων που είχαν αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανατροφή του παιδιού, όσο και των μπαμπάδων που είχαν υποστηρικτικό ρόλο. Οι γυναίκες που μεγαλώνουν ένα παιδί, εμφανίζουν πενταπλάσια δραστηριότητα από ό,τι οι πατέρες στην περιοχή της αμυγδαλής του εγκεφάλου τους, εκεί όπου γίνεται η επεξεργασία των συναισθημάτων και ιδίως του φόβου.

«Οι γυναίκες είναι αυτές που ανησυχούν περισσότερο. Είναι πολύ πιο προετοιμασμένες από την εγκυμοσύνη και την ανατροφή του παιδιού να βρίσκονται σε συνεχή εγρήγορση για το παραμικρό σήμα κινδύνου εκ μέρους του παιδιού», εξηγεί η Δρ Φέλντμαν, επικεφαλής του τμήματος Μελέτης του Παιδιού του Πανεπιστημίου Γέιλ.

Από την άλλη, οι πατέρες εμφανίζουν μεγαλύτερη δραστηριότητα σε μια άλλη περιοχή του εγκεφάλου, στην άνω κροταφική αύλακα, η οποία εμπλέκεται σε λογικές δραστηριότητες σχετικές με την κοινωνική αλληλεπίδραση (π.χ. την ερμηνεία των εκφράσεων του προσώπου του βρέφους). «Στους πατέρες, η ανατροφή του παιδιού καθοδηγείται περισσότερο από την κατανόηση και την ενσυναίσθηση με λογικό τρόπο», συμπληρώνει η ερευνήτρια. Όταν όμως είναι ο άνδρας αυτός που αναλαμβάνει τον βασικό ρόλο της ανατροφής (όπως συμβαίνει στην περίπτωση των ομοφυλόφιλων ζευγαριών που έχουν υιοθετήσει παιδί), τότε, όπως δείχνει η έρευνα, ενεργοποιούνται ταυτόχρονα και οι δύο περιοχές του εγκεφάλου, η «πατρική» και η «μητρική».

«Οι εγκέφαλοι των πατεράδων είναι πολύ εύπλαστοι. Όταν υπάρχουν δύο πατεράδες, τότε οι εγκέφαλοί τους πρέπει να ενεργοποιήσουν και τα δύο δίκτυα, το νοητικό και το συναισθηματικό, για να είναι σωστοί γονείς. Έτσι, έχουν τις νοητικές δομές του πατέρα, όμως η αμυγδαλή τους είναι ευαίσθητη ανησυχώντας για το παιδί, όπως μια μητέρα», σημειώνει η Δρ Φέλντμαν.

Ο βαθμός σύνδεσης ανάμεσα στην «πατρική» και στην «μητρική» περιοχή του εγκεφάλου σε όλους τους πατέρες (ομοφυλόφιλους και μη) εξαρτάται από το πόσο χρόνο αφιερώνουν για τη φροντίδα του παιδιού. «Όσο περισσότερο οι πατέρες εμπλέκονται ενεργά στην ανατροφή, τόσο περισσότερο το 'πατρικό' εγκεφαλικό δίκτυό τους θα ενεργοποιήσει το 'μητρικό' δίκτυο», καταλήγει η Δρ Φέλντμαν.