​Σήμερα, είναι η Παγκόσμια Ημέρα του αυτισμού. Με αφορμή το γεγονός αυτό, κρίνεται σκόπιμο να τονίσουμε ότι το παιδί που πάσχει από αυτισμό και δεν είναι αυτιστικό.

Ο ιδιαίτερος κόσμος του παιδιού και αργότερα του ενήλικα, δεν πρέπει να εγκλωβίζεται πίσω από μια ταμπέλα στο άτομο. Ο αυτισμός είναι μια ασθένεια, δεν μπορεί και δεν πρέπει να χαρακτηρίζει ολόκληρο τον άνθρωπο. Αντίθετα, πρέπει με τα κατάλληλα προγράμματα αποκατάστασης το παιδί με αυτισμό, να μάθει να λειτουργεί μέσα στο κοινωνικό του σύνολο, αλλά και να το εμπλουτίζει με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο.

Ποια είναι όμως τα ��ημάδια που δείχνουν από τη παιδική ηλικία ακόμα, ότι ένα παιδί πάσχει από αυτισμό; Απουσία χαμόγελου, σε ανταπόδοση στο χαμόγελο των άλλων, μετά τον 6ο μήνα:

  • Μειωμένη δραστηριότητα και στιγμές υπερδραστηριότητας συνδυασμένες με ευερεθιστότητα.
  • Μη ανταπόκριση όταν παρουσιάζουμε στο βρέφος ερεθίσματα ή αντίθετα, υπερβολική εστίαση σε ορισμένα αντικείμενα ή σημεία των αντικειμένων (π.χ. στις ρόδες από ένα αυτοκινητάκι).
  • Kαθώς το παιδί πλησιάζει στο πρώτο έτος, φαίνεται να μην απαντά όταν λέμε το όνομά του ή του μιλάμε.
  • Μειωμένη οπτική επαφή και κοινωνική αλληλεπίδραση. Αυτή η αναπτυξιακή δυσκολία συνεχίζει να εμφανίζεται τουλάχιστον μέχρι και τα 3 έτη.
  • Απουσία εκφράσεων στο πρόσωπο όταν το παιδί κοντεύει στην ηλικία του πρώτου έτους.

Από την ηλικία των 5-6 μηνών μέχρι και τα 2 έτη:

  • Αδιαφορία ή έντονη δυσφορία στο χάιδεμα, στην αγκαλιά.
  • Στερεότητες επαναλαμβανόμενες κινήσεις (π.χ. κούνημα κορμού, φτερουγίσματα χεριών κ.α.)
  • Απουσία παραγωγής λέξεων στην ηλικία των 18 μηνών και συνδυασμού λέξεων στην ηλικία των 24 μηνών. Επίσης μπορεί να υπάρχει διακοπή της γλωσσικής ανάπτυξης τα δύο ή περισσότερα χρόνια της ζωής.
  • Δεν χαιρετά αυθόρμητα, δεν κάνει «γεια» σε ��νωστά άτομα. Δεν του τραβούν την προσοχή άλλα παιδιά στο περιβάλλον. Αντιθέτως, μπορεί να ασχολείται έντονα με ένα αντικείμενο.
  • Ευαισθησία σε διάφορες αισθητηριακές εμπειρίες (δυνατοί ήχοι, ορισμένες γεύσεις, ετικέτες από ρούχα κ.α.).
  • Μηχανικός τρόπος συμπεριφοράς, πολλές φορές χαρακτηρίζεται από τους γονείς «περίεργη».