Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το ποσοστό των παιδιών με κάθε είδους τροφική αλλεργία ήταν 9,8% στις πόλεις, 7,2 % σε προαστιακές περιοχές, και 6,2 % στις αγροτικές περιοχές.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι κάτοικοι των πόλεων έχουν υψηλότερα ποσοστά από τα άλλα είδη των αλλεργιών, όπως άσθμα, έκζεμα και ο αλλεργικός κατάρρους (αλλεργική καταρροή).
Άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στην αλλεργία τροφίμων , είναι εθνικότητα, το φύλο, η ηλικία, το οικογενειακό εισόδημα και το γεωγραφικό πλάτος του τόπου κατοικίας τους. Οι ερευνητές εξέτασαν μεμονωμένα τρόφιμα και διαπιστώθηκε ότι τα ποσοστά αλλ��ργίας ήταν σταθερά υψηλότερα μεταξύ των παιδιών της πόλης.

Για παράδειγμα, κοντά στο 3% των παιδιών στις πόλεις είχε μια αλλεργία στα φιστίκια, σε σύγκριση με 1,3 % στις αγροτικές περιοχές.
Το 2,4 % των παιδιών της πόλης είχαν αλλεργίες στα οστρακοειδή, σε σύγκριση με 0,8 % στις αγροτικές περιοχές.

Γενικά, τα παιδιά που ζουν στις νότιες Χώρες, ήταν πιο πιθανό να έχουν μια αλλεργία τροφίμων από εκείνα που ζουν βορειότερα - αν και όχι πάντα.
Οι ερευνητές δεν είναι βέβαιοι γιατί ορισμένα είδη αλλεργιών είναι πιο συχνές στις πόλεις. Μια άποψη, είναι ότι η πρώιμη έκθεση στα βακτήρια που βρίσκονται σε αγροτικές περιοχές, προστατεύει από αλλεργίες. Μία άλλη άποψη είναι ότι οι ρύποι στις πόλεις προκαλούν αλλεργίες.

Οι ερευνητές επίσης έχουν αναρωτηθεί κατά πόσο οι μεταβολές της προσφοράς τροφίμων, όπως η αύξηση στα επεξεργασμένα τρόφιμα, έχουν παίξει κάποιο ρόλο στην αύξηση των τροφικών αλλεργιών κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

Οι ερευνητές σχεδιάζουν να διεξάγουν μελλοντικές μελέτες για να εξετάζουν τις περιβαλλοντικές αιτίες των αλλεργιών τροφίμων.

Ζαχαρούλα Μανωλίδου