Η Άννα Συνοδινού δεν παρέδωσε μάθημα ήθους μόνο με την στάση της στην Τέχνη, αλλά και με την πολυετή παρουσία της στην πολιτική (εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής από το 1974 ενώ είχε εκλεγεί και δημοτική σύμβουλος με τον συνδυασμό του Μιλτιάδη Έβερτ) , η ο οποία διακόπηκε απροσδόκητα όταν ήταν βουλευτής της ΝΔ και μόλις είχε εκλεγεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη, παρότι αποτελούσε κατά κάποιο τρόπο το «αντίπαλον δέος» από την πλευρά της Κεντροδεξιάς στην αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη του ΠΑΣΟΚ. Και ο τρόπος όμως με τον οποίο αποχώρησε , όχι γιατί δεν πήρε κάποια θέση, αλλά εξαιτίας ενός επεισοδίου στη Βουλή, ήταν ενδεικτικός της προσωπικότητάς της.

Στην ψηφοφορία τον Μάρτιο του 1990 συγκεκριμένα, για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, η τότε βουλευτής των Οικολόγων Εναλλακτικών Μαρίνα Δίζη άνοιξε ένα… πανό, το οποίο έγραφε «φτάνει το θέατρο για το +1, τον Πρόεδρο και το νέφος»! Η ενέργεια αυτή εξόργισε την Άννα Συνοδινού, που άρχισε να διαμαρτύρεται έντονα, θεωρώντας υποτιμητική σε βάρος της Τέχνης την οποία υπηρέτησε την αναφορά σε «θέατρο». Η ενέργεια του αείμνηστου επίσης τότε προέδρου της Βουλής Ντίνου Τσαλδάρη να την ανακαλέσει και την ίδια στην τάξη για να ηρεμήσουν τα πνεύματα, οδήγησε στην παραίτησή της από το αξίωμα του βουλευτή και την αποχώρηση από την ενεργό πολιτική.

​​