Ήταν 5 Φεβρουαρίου 1991 όταν η Ελλάδα συγκλονίστηκε από μία από τις μεγαλύτερες αεροπορικές τραγωδίες που συνέβησαν ποτέ.

Ένα στρατιωτικό αεροπλάνο C130 συνετρίβη στο Όρος Όθρυς λίγος πριν φτάσει στον προορισμό του με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τα 63 άτομα που επέβαιναν σε αυτό, σμηνίτες και πλήρωμα.

Το πολεμικό αεροσκάφος με αριθμό 748 απογειώθηκε από το αεροδρόμιο της Ελευσίνας με προορισμό το Ηράκλειο της Κρήτης μέσω Αγχιάλου, όπου θα έκανε στάση για να παραλάβει κι άλλα άτομα.

Σε αυτό επέβαιναν 58 σμηνίτες και πέντε μέλη του πληρώματα, οι οποίοι θα πήγαιναν στα Χανιά για τη ενίσχυση της φύλαξης της βάσης της Σούδας, καθώς σε εξέλιξη βρισκόταν ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο.

Είκοσι λεπτά μετά από την απογείωσή του, το αεροπλάνο χάθηκε από τα ραντάρ. Ο πιλότος του C130 είχε επικοινωνήσει νωρίτερα με τον πύργο ελέγχου στον Αλμυρό, ζητώντας άδεια προσγείωσης, την οποία και είχε λάβει.

Από εκείνη τη στιγμή όμως οποιαδήποτε επικοινωνία χάθηκε και αμέσως σήμανε συναγερμός. Μια τεράστια επιχείρηση εντοπισμού του αεροσκάφους ξεκίνησε, όμως δεν είχε άμεσα αποτελέσματα.

Επί τέσσερις μέρες περίπου γίνονταν έρευνες τόσο από ξηράς, όσο και από αέρος, όμως το αεροσκάφος ήταν άφαντο.

Τα συντρίμμια του εντοπίστηκαν τελικά από τον πιλότο ενός στρατιωτικού ελικοπτέρου στο όρος Όθρυς, στην κορυφή Τσατάλι, ενώ κανείς από τους 63 επιβαίνοντες δεν επέζησε.

Οι εκδοχές που ακούστηκαν για τα αίτια της τραγωδία ήταν πολλές.

Η πρώτη υποστήριζε ότι οι αρχές γνώριζαν από την πρώτη στιγμή πού βρίσκονταν τα συντρίμμια του αεροσκάφους, αλλά θέλησαν να προστατεύσουν κάποιο «μυστικό» κι έτσι καθυστέρησαν να φτάσουν στο σημείο της συντριβής.

Ειπώθηκε μάλιστα ότι υπήρχαν επιζώντες, οι οποίοι περίμεναν βοήθεια, που όμως δεν έφτασε εγκαίρως. Το σενάριο αυτό δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ.

Το δεύτερο σενάριο έλεγε ότι στην περιοχή πετούσε κι άλλο αεροσκάφος, πιθανώς εχθρικό, το οποίο αποσυντόνισε τα όργανα του C130 και το οδήγησε σε πτώση. Ούτε το σενάριο αυτό επιβεβαιώθηκε.

Μια τρίτη εκδοχή υποστήριζε ότι το αεροσκάφος μετέφερε εκρηκτικά, τα οποία εξερράγησαν στον αέρα, αναγκάζοντας τον πιλότο σε αναγκαστική προσγείωση. Μάλιστα οι υποστηρικτές της εκδοχής αυτής ισχυρίζονταν ότι αμέσως μετά την ανεύρεση των συντριμμιών, ελικόπτερα Σινούκ απομάκρυναν από την περιοχή αγνώστου περιεχομένου κιβώτια, ενώ η περισυλλογή των νεκρών δεν έγινε παρουσία ιατροδικαστή. Το σενάριο δεν επιβεβαιώθηκε.

Έντονες ήταν οι αντιδράσεις από τους συγγενείς των θυμάτων από το γεγονός ότι τα σενάρια αυτά δεν επιβεβαιώθηκαν, αλλά δεν διαψεύστηκαν κιόλας.

Η δίκη έγινε τρία χρόνια μετά την τραγωδία με κατηγορούμενο τον χειριστή του πύργου ελέγχου του Αλμυρού, ο οποίος καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλακή με αναστολή.

Το 1996 σε νέα δίκη, ο κατηγορούμενος αθωώθηκε παμψηφεί, αλλά λίγα χρόνια αργότερα, σε ηλικία 52 ετών πέθανε, καθώς υπέφερε από κατάθλιψη. 

Πηγή: Μηχανή του Χρόνου
Tags: