Αυτό που υποστηρίζουν οι επιστήμονες, ότι δηλαδή τα πάντα είναι στο μυαλό μας, φαίνεται ότι ισχύει. Η Έρικα Λούγκο είναι ζωντανό παράδειγμα ότι όλα μπορούν να αλλάξουν, αρκεί να το θέλουμε.

Η γυναίκα ζύγιζε 146 κιλά και, μέσα σε μόλις 2 χρόνια, κατάφερε να χάσει 72 και να κάνει επανεκκίνηση με αυτοπεποίθηση στη ζωή της.

Με αυστηρό πρόγραμμα και πολύ κόπο κατάφερε να διώξει την εικόνα της υπέρβαρης από πάνω της και να γίνει πρότυπο για πολλούς ανθρώπους στην ίδια κατάσταση με εκείνη.

Η Έρικα έγραψε στο Instagram της:  «Ήμουν κι εγώ εκεί... Στη θέση του ανθρώπου που σήμερα κάνει την επανεκκίνησή του, που έχει προσπαθήσει να την κάνει ξανά και ξανά. Στη θέση του γονέα με τις δεκάδες ασχολίες που έχει ενοχές επειδή σπαταλά μια ώρα από την ημέρα του για να γυμναστεί, χωρίς τα παιδιά του. Στη θέση των γονιών που μεγαλώνουν το παιδί τους και παλεύουν για να τα βγάλουν πέρα και δεν έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν πράγματα που θα τους βοηθήσουν να είναι σε φόρμα. Στη θέση του κουρασμένου γονέα που κάνει δύο δουλειές για να αναθρέψει τα παιδιά του. Στη θέση του ‘στραγγισμένου’ από συναίσθημα ανθρώπου που μεγαλώνει το παιδί του, χωρίς να αγαπά τον εαυτό του. Παλεύω κι εγώ.. Αλλά τα κατάφερα. Μερικές φορές, μπορείς να βάλεις τον εαυτό σου σε προτεραιότητα. Δούλεψε σκληρά. Αποφασιστικότητα και πίστη θα σου δώσουν τα ‘καύσιμα’ που χρειάζεσαι».

Την ιστορία της την ξετυλίγει η ίδια: «Πάντα ήμουν παχιά. Σε όλη μου τη ζωή ήμουν η ‘στρουμπουλή’. Είχα κακές διατροφικές συνήθειες. Το έριχνα στο φαγητό είτε ήμουν λυπημένη, είτε αναστατωμένη, είτε ευτυχισμένη, είτε κουρασμένη. Ξεκίνησα, έτσι, να ‘τσιμπολογάω’ από τα 20 μου και αυτό άρχισε να μου προσθέτει κιλά».

Η Έρικα ομολογεί ότι έτρωγε «ό,τι της κατέβαινε», όπως λέει χαρακτηριστικά. «Έτρωγα για πρωινό ντόνατς, ό,τι είχε απομείνει από την πίτσα που τρώγαμε το προηγούμενο βράδυ ή... 2-3 μπολ με δημητριακά πριν πάω στη δουλειά. Πριν φτάσω στη δουλειά, σταματούσα σε φαστ φουντ για πρωινό. Μεσημεριανό έτρωγα με τους συναδέλφους μου, πάντα ανθυγιεινό. Το βραδινό μου ήταν junk food. Πίτσες, ζυμαρικά, πιτσάκια... Εύκολα και γρήγορα πραγματάκια, γιατί μισούσα το μαγείρεμα. Πριν φτάσω στο σπίτι, τις περισσότερες φορές, σταματούσα για να πάρω ένα γρήγορο σνακ και μετά πήγαινα στο σπίτι και έτρωγα βραδινό».

Η σοκαριστική στιγμή για τη γυναίκα ήταν όταν ο γιος της την παρακαλούσε να παίξει μαζί του, εκείνη όμως αρνούνταν γιατί ένιωθε εξαντλημένη από το βάρος που κουβαλούσε, που δεν μπορούσε καν να σηκωθεί από τον καναπέ. Όταν συνειδητοποίησε τι τραύμα μπορεί να προκαλέσει στο παιδί της, τότε άλλαξαν όλα. «Έμαθα να βρίσκω χαρά από την ευεξία. Άρχισα να το διασκεδάζω. Γράφτηκα γυμναστήριο. Αν νιώθεις την άσκηση αγγαρεία και πάντα σκέφτεσαι αρνητικά για εκείνη, δεν θα δεις αποτέλεσμα».

Κάθε μέρα, στην προσπάθεια αυτή της Έρικα, ήταν πολύ δύσκολη! Όμως, όπως λέει η ίδια, «κάθε μέρα, όταν ξυπνώ, κάνω μια επιλογή. Επιλέγω τον τρόπο ζωής μου. Κάποιες ημέρες είναι καλύτερες από άλλες. Άνθρωποι είμαστε. Τα ντόνατς ακούγονται ωραία για κάποιον που έχει μια κακή ημέρα. Αλλά πρέπει να αναρωτηθείς σε εκείνο το σημείο τι πραγματικά λαχταράς».

Η Έρικα, έχοντας ολοκληρώσει το δύσκολο αυτό ταξίδι της, δίνει δύναμη κι έμπνευση σε όσους θέλουν να ακολουθήσουν τα βήματά της. «Να το διασκεδάζεις και να μην συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους. Όλα είναι ένα ταξίδι που κάπου θα καταλήξει. Το ταξίδι αυτό θα πρέπει να είναι μοναδικό».

Πλέον, η Έρικα νιώθει ευλογημένη που μπορεί να περνάει χρόνο παίζοντας με τον γιο της. «Τα πρωινά του Σαββάτου, μου ζητά να πάμε στο γυμναστήριο γιατί βρίσκει και εκείνος παρέα εδώ και εμπνέεται από τις προπονήσεις. Μην νιώθετε ενοχές αν βάζετε σε προτεραιότητα την υγεία σας, γιατί όπως ξέρετε τα παιδιά παρακολουθούν και μαθαίνουν από αυτό. Ο γιος μου πια πιστεύει ότι η γυμναστική είναι μέρος της ζωής μας και είμαι υπερήφανη που μεγαλώνει βλέποντας αυτό».

 

Tags: