Η  συγγραφέας  που γλίτωσε από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, έγινε γιατρός και σήμερα θεραπεύει πληγές με τα βιβλία της!

Ένα  κοριτσάκι αναγκάζεται στα πέντε του χρόνια να αφήσει πίσω την πατρίδα και τους φίλους του. Ταξιδεύει σε τρεις ηπείρους προσπαθώντας να γλιτώσει από πολέμους και θηριωδίες  και να ζήσει μια καλύτερη ζωή. Έχοντας ζήσει κάτω από καθεστώς καταπίεσης και μεγάλων απογοητεύσεων καταφέρνει να σπουδάσει γιατρός και να εγκατασταθεί στο Λονδίνο, όπου γνωρίζει τον άντρα της ζωής της, με τον οποίο αποκτά δύο παιδιά. Τα χρόνια περνούν... όχι όμως και τα τραύματα. Γι' αυτό η συνταξιούχος πλέον γιατρός, Μίριαμ Φρανκ αποφάσισε να γράψει όλα όσα έζησε στο βιβλίο "Εξόριστη σε τρεις Ηπείρους"- που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καπόν σε μετάφραση Καρίνας Λάμψα-  με σκοπό να...  δώσει ελπίδα σε ανθρώπους που έχουν βιώσει την εξορία, αλλά και να μεταφέρει τις εμπειρίες της σ’ εκείνους που δεν έζησαν κάτι παρόμοιο, μειώνοντας έτσι το μεταξύ τους χάσμα.

H Μίριαμ Φρανκ αν και γεννήθηκε στην Ισπανία και μεγάλωσε σε Γαλλία, Μεξικό και Νέα Ζηλανδία, αγαπά πολύ την Ελλάδα και ιδιαίτερα την Σέριφο, στην οποία περνά πολλά από τα καλοκαίρια της.

Το star.gr επικοινώνησε με την Μίριαμ Φρανκ, η οποία μίλησε για το βιβλίο της, που είναι πιο επίκαιρο από ποτέ εξαιτίας του προσφυγικού-μεταναστευτικού ζητήματος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Εκτός από αυτοβιογραφικό, πώς θα χαρακτηρίζατε το «Εξόριστη σε τρεις ηπείρους»;

Θα έλεγα, ότι πέρα από μια αυτοβιογραφία, είναι μια ιστορία για τον ξεριζωμό. Αποτέλεσμα αναδυόμενων συγκρουόμενων ιδεολογιών, θηριωδών πολέμων, φυλετικών διώξεων και εκκαθαρίσεων που χαρακτήρισαν –μεταξύ άλλων γεγονότων– τον εικοστό αιώνα και πραγματικά, την ιστορία της ανθρωπότητας συνολικά. Το βιβλίο διερευνά τις επιπτώσεις αυτών των γεγονότων στις ζωές των ανθρώπων, τη φρίκη που προκλήθηκε από μια «ομάδα» που αναζητούσε έναν αποδιοπομπαίο τράγο και τον αγώνα για επιβίωση. Τόσο σε σωματικό αλλά κυρίως σε ψυχολογικό επίπεδο, ενός ανθρώπου που εξαναγκάζεται σε μια ζωή διαρκούς αλλαγής, απώλειας και αναπροσαρμογής. Καταλήγοντας –παρ’ όλα αυτά– με μια ισχυρότερη αίσθηση ταυτότητας και «θέσης» στον κόσμο. Πρόκειται για μια ιστορία για τον θρίαμβο της ζωής, της φιλίας, της ομορφιάς και του πολιτισμού ενάντια στο μίσος και την αγριότητα. Εστιάζοντας και αναζητώντας αυτά που έχουν σημασία στη ζωή.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς νιώσατε όταν ολοκληρώσατε το βιβλίο;

Όπως νιώθει κάποιος που βρίσκεται στα μισά της ανάβασης ενός βουνού. Αρχικά, κοιτάζεις πίσω για να δεις τον δρόμο που έχεις διανύσει και στη συνέχεια στρέφεις το βλέμμα προς την κορυφή που θέλεις να φτάσεις. Εξετάζεις όλα όσα χρειάζεται να κάνεις ακόμη, να διαμορφώσεις, να βελτιώσεις, να αφαιρέσεις και να προσθέσεις. Έτσι ώστε, να δημιουργήσεις την τελική «εκλεπτυσμένη» μορφή του βιβλίου, το οποίο θα αγγίξει, θα συγκινήσει τους αναγνώστες και θα τους κάνει να συνδεθούν μαζί του.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τα παιδικά σας χρόνια υπήρξαν αναμφισβήτητα δύσκολα. Παρ’ όλα αυτά, έχετε «φυλάξει» κάποιες όμορφες εικόνες από τους τόπους που ζήσατε;

Ως παιδί, βίωσα μεγάλη απογοήτευση καθώς έπρεπε να καταπιέσω για πάντα τις παιδικές φυσικές προδιαθέσεις και επιθυμίες μου, υπό τις απειλές και τους κινδύνους που τότε δεν γνώριζα ή δεν κατανοούσα. Παρ’ όλα αυτά έχω κάποιες όμορφες και εξαιρετικά χαρούμενες παιδικές αναμνήσεις. Θυμάμαι τον ενθουσιασμό μου στο υπαίθριο παζάρι στην Καζαμπλάνκα, όπου περιμέναμε το πλοίο που θα μας μετέφερε στο Μεξικό. Είχαμε μόλις διαφύγει από τη Μασσαλία που βρισκόταν αντιμέτωπη με επιδρομές και συγκεντρώσεις ύστερα από συμπαιγνίες των Γερμανών. Στο παζάρι αυτό, ενθουσιάστηκα με τα υπέροχα περίπτερα που διέθεταν τόσα αντικείμενα από τη Β. Αφρική που δεν είχα δει ποτέ μου. Έμεινα έκπληκτη από τις όμορφες, αέρινες λευκές κελεμπίες που φορούσαν όλοι. Κατά την άφιξή μας στο Μεξικό, διασκέδαζα παίζοντας με τους νέους φίλους μου στο σχολείο και γοητευόμουν από τις συναρπαστικές ιστορίες του δασκάλου μου για τους προκολομβιανούς πρίγκιπες και τα κατορθώματά τους πριν από την ισπανική κατάκτηση. Έμεινα μαγεμένη από τα Ρωσικά Μπαλέτα και την Ποιμενική του Μπετόβεν που παρακολούθησα στη σπουδαία αίθουσα Bellas Artes. Θεάματα στα οποία με πήγαινε η μητέρα μου, ίσως επειδή δεν υπήρχε τότε η οικονομική ευχέρεια για να έχει κάποιον να με προσέχει. Ένα ή δυο χρόνια αργότερα, καθώς έμπαινα στην εφηβεία, «βυθιζόμουν» στο όμορφο και άγριο μεξικάνικο περίβολο του νέου μας σπιτιού. Βρισκόταν σε ένα μικρό χωριό, στο οποίο μετακομίσαμε όταν ο πατέρας μου ήρθε να μείνει μαζί μας μετά τη λήξη του πολέμου. Πήρα μεγάλη χαρά απ’ όλα όσα έμαθα για τους νέους τόπους και τους ανθρώπους σε όλη τη διάρκεια της παιδικής μου ηλικίας. Και συνεχίζω να το κάνω μέχρι και σήμερα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς σχολιάζετε το σημερινό μεταναστευτικό κύμα και τις επιπτώσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη;

Οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή υπάρχουν από αμνημονεύτων χρόνων, ενώ η παρούσα κατάσταση είναι ιδιαίτερα βάρβαρη. Πραγματικά, ραγίζει η καρδιά σου διαβάζοντας ή βλέποντας τις ειδήσεις για το τσουνάμι όλων αυτών των απελπισμένων και άστεγων ανθρώπων που αφήνουν την πληγείσα και κατεστραμμένη περιοχή, με στόχο να φτάσουν στις ακτές της Ελλάδας –όσοι τα καταφέρουν– και με την ελπίδα μιας νέας αρχής στην Ευρώπη. Η Ελλάδα, γνωστή από την αρχαιότητα για τη φιλοξενία της, προσπαθεί να διαχειριστεί την κατάσταση, με πολλές ατομικές και συλλογικές δράσεις μεγάλης γενναιοδωρίας. Ωστόσο, όλο αυτό αποτελεί και μια μεγάλη πρόκληση για τη χώρα, επιπρόσθετη στα οικονομικά και πολιτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα. Είναι δύσκολο να δούμε πού θα οδηγήσει όλη αυτή η κατάσταση, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρώπη, εφόσον η λύση στην κρίση που αντιμετωπίζουν οι χώρες –από τις οποίες προέρχονται οι πρόσφυγες– δεν διαφαίνεται...

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι τα δικά σας αγαπημένα βιβλία; Υπάρχει κάποιο βιβλίο που διαβάζετε και ξαναδιαβάζετε στο πέρασμα των χρόνων;

Δεν ξαναδιαβάζω βιβλία παρ’ όλο που θα το ήθελα. Υπάρχουν τόσα υπέροχα βιβλία που δεν έχω καταφέρει ακόμα να διαβάσω και θα χρειαζόμουν μια ακόμη ζωή, ώστε να φτάσω στο σημείο να τα ολοκληρώσω και να αρχίσω να τα ξαναδιαβάζω! Αγαπούσα την ανάγνωση από παιδί, απολαμβάνω διάφορα λογοτεχνικά είδη, αλλά και non-fiction βιβλία που διευρύνουν τους ορίζοντές μου και τη γνώση μου για τον κόσμο και τους ανθρώπους. Ανάμεσα στα αγαπημένα μου βιβλία είναι αυτά των: Ντοστογιέφσκι, Τολστόι, Σαρτρ, Ζιντ, Κάφκα, Τόμας Μαν, Φώκνερ, Χουάν Ρούλφο, Ίταλο Καλβίνο... Η λίστα πραγματικά είναι τεράστια για να τους συμπεριλάβω όλους!

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχετε σκεφτεί το «Εξόριστη σε τρεις ηπείρους» να γίνει κινηματογραφική ταινία ή παράσταση;

Συχνά μου αναφέρουν ότι ο τρόπος γραφής μου είναι κινηματογραφικός. Πράγματι, όταν γράφω οπτικοποιώ τις σκηνές. Εστιάζω σε μια προσωπική λεπτομέρεια για να την καταγράψω και «αποκρίνομαι» αργά ώστε να παρουσιάσω το γενικότερο σκηνικό που λαμβάνει χώρα η «σκηνή». Ο λόγος μου θα έλεγα ότι είναι «οπτικός» και θα μπορούσε να λειτουργήσει καλά για μια ταινία ή θεατρική παράσταση, αν γινόταν με τέτοιο τρόπο η μεταφορά, ώστε να αποτυπώνει μια προσωπική ιστορία με αναφορά σε παγκόσμιο επίπεδο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Αυτή την περίοδο δουλεύω ένα νέο κείμενο, αποκαλύπτοντας και ξετυλίγοντας τα βαθύτερα και υπέρτατα ανθρώπινα συναισθήματα. Αυτά που μας κάνουν να νιώσουμε τον πόνο και τον ενθουσιασμό της ζωής και την μεταξύ μας σύνδεση. Αντίδοτο σε μια παγερή αδιαφορία και απάνθρωπη συμπεριφορά όπως αυτή που προκάλεσε το Ολοκαύτωμα στην παιδική μου ηλικία, καθώς και στις δολοφονίες και τις καταστροφές που συμβαίνουν σήμερα στη Μέση Ανατολή και σε κάποια μέρη της Αφρικής. Το κείμενο βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, καθώς το διαμορφώνω ακόμα στο μυαλό μου, επομένως δεν μπορώ να αναφέρω περισσότερα προς το παρόν.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΞΟΡΙΣΤΗ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΗΠΕΙΡΟΥΣ

Η αυτοβιογραφία της που περιέχει και 69 φωτογραφίες -ντοκουμέντα από τη ζωή της,  κυκλοφόρησε πρώτα στα αγγλικά με τον τίτλο “My Innocent Absence-Tales from a nomadic life” (εκδ. Arcadia Books) αποσπώντας πολύ θερμές κριτικές και θα μπορούσε να πει κανείς πως εκτός από ένα πολύ τρυφερό βιβλίο είναι συνάμα και μια ιστορική καταγραφή με πολύ ιδιαίτερη ματιά.

Η ΠΛΟΚΗ....

Όταν, το 1941, σε ηλικία πέντε χρονών, η Μίριαμ επιβιβάζεται στο πλοίο Serpa Pinto με προορισμό το Μεξικό, δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι εκείνη και η μητέρα της, Κέτε, έχουν μόλις γλιτώσει από τις μαζικές συλλήψεις και τα στρατόπεδα εξόντωσης. Αφήνουν πίσω τους τον κόσμο των κομμουνιστών και των ναζί, των Ισπανών δημοκρατικών και των φασιστών, των Γάλλων συνεργατών, των μαχητών της αντίστασης και των Εβραίων προσφύγων. Πλησιάζοντας στην εφηβεία, η Μίριαμ βρίσκεται αντιμέτωπη με νέες προκλήσεις, καθώς η Κέτε φεύγει με τα παιδιά της για τη Νέα Ζηλανδία. Στα δώδεκα χρόνια της, η Μίριαμ έχει αφήσει πίσω της δυο πολέμους και έχει ζήσει σε τρεις ηπείρους. Συνειδητοποιώντας σταδιακά τον τρόμο του Ολοκαυτώματος, αποφασίζει να σπουδάσει Ιατρική: η διατήρηση της ζωής και η ανακούφιση από τον πόνο βρίσκονται στο επίκεντρο. Επιστρέφοντας στην Ευρώπη, εγκαθίσταται στο Λονδίνο και παντρεύεται τον Γερμανό ζωγράφο Κόρτοκρακς, ξεκινώντας ένα ακόμη συναρπαστικό κεφάλαιο στην περιπετειώδη ζωή της.

Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την συγγραφέα στο www.miriam-frank.com

Της Άννας Σταματιάδου (astamatiadou@star.gr)

Facebook/Instagram: Anna Stamatiadou

Tags: