Από τα «Παιδικά χωριά SOS» μοριακή βιολόγος σε Πανεπιστήμιο των ΗΠΑ

Η απόδειξη του ότι όταν θέλεις και προσπαθείς πολύ όλα τα μπορείς είναι η Φωτεινή Παπαλεωνιδοπούλου, το κορίτσι-σύμβολο των Ολυμπιακών Αγώνων που έγιναν στην Αθήνα το 2004.

Πριν από 13 χρόνια, η εικόνα της 10χρονης τότε Φωτεινής στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων να σβήνει την Ολυμπιακή φλόγα μέσα στο κατάμεστο στάδιο, είχε ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, με την όψη του κοριτσιού με τα πράσινα μάτια και το ολόλευκο φόρεμα, να μένει «χαραγμένη» στην καρδιά των Ελλήνων.

Άλλωστε ο συμβολισμός της ήταν διττός, καθώς η Φωτεινή ήταν ένα από τα παιδιά που μεγάλωσαν στα Παιδικά Χωριά SOS.

Σήμερα στα 23 της, η Φωτεινή έχει εξελιχθεί σε μια πανέμορφη κοπέλα και άριστη φοιτήτρια, η οποία μιλά άψογα Γερμανικά και Αγγλικά, ενώ ασχολείται και με τον αθλητισμό, που είναι η άλλη της μεγάλη αγάπη.

Παράδειγμα προς μίμηση για πολλούς νέους της ηλικίας της, εν καιρώ κρίσης όχι μόνο δεν έβαλε στην άκρη τα όνειρα της, αλλά σε λίγους μήνες από σήμερα (και συγκεκριμένα μέσα στο καλοκαίρι) θα βρίσκεται με υποτροφία στις ΗΠΑ, για να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο Μοριακής Βιολογίας, «Watson School of Biological Sciences».

Να σημειώσουμε, πως η 23χρονη είναι η μόνη Ελληνίδα ανάμεσα σε 20 φοιτητές και φοιτήτριες που επιλέχτηκαν μεταξύ 800 υποψηφίων από όλο τον κόσμο.

Το star.gr επικοινώνησε με την Φωτεινή Παπαλεωνιδοπούλου, η οποία δεν έκρυψε πως στα «Παιδικά χωριά SOS» έζησε πολύ όμορφα χρόνια:

«Είχα από τις πιο προνουμιούχες παιδικές ηλικίες. Μεγάλωσα πάρα πολύ ωραία και είχα όλες τις ευκαιρίες μπροστά μου. Από μικρή είχα στο μυαλό μου να αξιοποιώ αυτές τις ευκαιρίες, γιατί πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε πολύ ωραία και μεγάλα πράγματα, αλλά δυστυχώς χάνουμε αυτές τις ευκαιρίες».

Γνωρίζοντας καλά ότι τα αγαθά κόποις κτώνται, η Φωτεινή δεν σταμάτησε ποτέ να μελετά και να παλεύει για τους στόχους της:

«Μου άρεσε πάρα πολύ να διαβάζω, παρόλο που από μικρή τα πήγαινα πάρα πολύ καλά και με τον αθλητισμό. Στο λύκειο ήμουν στο δίλημμα αν θα συνεχίσω με τον πρωταθλητισμό ή με την ακαδημαϊκή μου ζωή και καριέρα. Γι΄αυτό και άφησα τον πρωταθλητισμό στο Λύκειο - έκανα τεχνική κολύμβηση στη Βουλιαγμένη και έπαιζα και μπάσκετ στον Πανιώνιο, επειδή είχα σκοπό να σπουδάσω και να φτάσω όσο πιο ψηλά γίνεται στα εκπαιδευτικά».

Και φυσικά τα κατάφερε. Πώς;

«Από μικρή διάβαζα πολύ και πάρα πολλές ώρες από μόνη μου. Ποτέ δεν άφηνα το διάβασμα για κάτι άλλο. Από εκεί και έπειτα πάντα είχα τους φίλους μου, πάντα είχα προσωπική ζωή, πάντα διασκέδαζα και συνεχίζω να το κάνω» μας λέει η ίδια.

Πώς όμως από το Τμήμα Βιολογίας Πατρών σε λίγο καιρό θα φοιτά στο «Watson School of Biological Sciences»;

«Τελειώνω τις σπουδές μου στην Πάτρα με πολύ άγχος για το τι θα ακολουθήσει στη συνέχεια. Και γι΄αυτό έκανα την αίτηση μου σε αυτό το ερευνητικό κέντρο στην Αμερική. Πήρα μόνη μου την πρωτοβουλία να ψάξω γι΄αυτό το κέντρο γιατί ήρθε ένας νομπελίστας το καλοκαίρι και έτυχε να τον γνωρίσω. Από εκεί ωθούμενη, ήθελα να ψάξω από πού προέρχεται αυτός ο άνθρωπος… τι έκανε στη ζωή του. Το συγκεκριμένο ερευνητικό κέντρο είναι από τα μεγαλύτερα που υπάρχουν στις ΗΠΑ και για καλή μου τύχη υπήρχε ένα πρόγραμμα για προπτυχιακούς. Έβαλα σκοπό λοιπόν από το καλοκαίρι να κάνω αίτηση γι΄αυτό το πρόγραμμα. Η αλήθεια είναι πως η πρώτη απάντηση που έλαβα ήταν αρνητική, και μετά από λίγες ημέρες μου έστειλαν προσωπικά mail αν ενδιαφέρομαι για την θέση. Κατενθουσιάστηκα όπως καταλαβαίνετε γιατί ήταν κάτι που δεν το περίμενα» μας λέει η 23χρονη Φωτεινή, η οποία ξεκαθαρίζει πως:

«Θα μου δοθεί η ευκαιρία να κάνω όχι το όνειρο μου πραγματικότητα, γιατί το όνειρο μου δεν τελειώνει εδώ. Έχω πολλά όνειρα για το μέλλον, αλλά είναι ένα πάρα πολύ καλό ξεκίνημα γι΄αυτά που ονειρεύομαι στη συνέχεια».

Η έρευνα που θα κάνει πάνω στη νωτιαία μυϊκή ατροφία:

Tην περίοδο που οι περισσότεροι θα κάνουν διακοπές και θα βρίσκονται στις παραλίες, η Φωτεινή θα παρακολουθεί ένα «καλοκαιρινό πρόγραμμα που περιλαμβάνει μαθήματα σε 4 διαφορετικούς κλάδους της βιολογίας, και παράλληλα θα κάνω και έρευνα σε ένα από τα πολλά εργαστήρια. Ήδη με έχουν αναθέσει σε καθηγητή με θέμα. Θα κάνω έρευνα στη νωτιαία μυϊκή ατροφία που είναι η νο1 γενετική ασθένεια που τα παιδάκια πεθαίνουν μέχρι 2 ετών και με έχει συνεπάρει η ιδέα γιατί το όνειρο μου ήταν να κάνω έρευνα».

Όσο για το αν σκέφτεται μετά το τέλος των σπουδών της να μείνει στο εξωτερικό;

«Την Ελλάδα δεν την αλλάζω με τίποτα. Έχω κάνει πάρα πολλά ταξίδια, έχω πάει και στην Ευρώπη και στην Αμερική, αλλά η χώρα μας είναι ευλογημένο μέρος. Δυστυχώς δεν μπορούμε να κάνουμε τα όνειρα μας πραγματικότητα. Για κάθε νέο που έχει όραμα και ελπίδα και θέληση για ζωή και την αντοχή –γιατί θέλει πολλή προσπάθεια για να πραγματοποιήσεις τα όνειρα σου- νομίζω πως είναι ένα πολύ καλό ξεκίνημα το εξωτερικό. Μετά... βλέποντας και κάνοντας!»

Της Χριστίνας Βεργιώτη
E-mai: chvergioti@star.gr

 

 

 

 

 

 

Tags: