Ακόμη μια χρονιά χωρίς τη φωνή, το γέλιο, τη χαρά 

Σχεδόν 3,5 χρόνια πέρασαν από τότε που η Ασπασία καθηλώθηκε σε αναπηρικό καροτσάκι, όταν ο πατέρας της θέλοντας να εκδικηθεί την εν διαστάσει σύζυγό του (και μητέρα του κοριτσιού) την πυροβόλησε στο κεφάλι.

Η ιστορία της Ασπασίας δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Από τον Αύγουστο του 2013, το όμορφο κορίτσι δεν μπορεί να μιλήσει, ούτε να κινηθεί. Δίνει τη μάχη της σε Κέντρο Αποκατάστασης στη Λάρισα, έχοντας στο πλευρό της, τη μαμά της Σπυριδούλα Φατούρου και τον σύντροφό της μητέρας της, Κώστα, -ο οποίος της συμπεριφέρεται σαν πραγματικός πατέρας.

Και μπορεί όλο αυτό το διάστημα η Σπυριδούλα να στέκεται βράχος δίπλα στο κορίτσι της και να κάνει τα πάντα ώστε η Άσπα της να γίνει και πάλι καλά, ωστόσο δεν παύει να είναι άνθρωπος και σαν μητέρα λυγίζει, βλέποντας το παιδί της σε αυτή την κατάσταση. 

Αυτό έγινε και τις ημέρες των γιορτών. Συγκεκριμένα την δεύτερη ημέρα της Πρωτοχρονιάς, η Σπυριδούλα Φατούρου, έγραψε στο Facebook «2017!Ακόμη μια χρονιά χωρίς τη φωνή, το γέλιο, τη χαρά... Όχι… κάποιες φορές, δεν αντέχω να το παίζω σκληρή ή πρακτική... Όχι... δεν μπορώ να κοιτώ μόνο μπροστά, όταν όλη η ζωή μου είναι πίσω... Ναι! Παλεύω και θα παλεύω όσο ζω! Όμως να ξέρεις πως, τίποτα μα τίποτα, δεν θα με κάνει χαρούμενη πάρα μόνο εσύ! Ξέρω... ξέρω πως παλεύεις... και εγώ μαζί σου.... Χέρι-χέρι πάντα.... Είσαι εδώ αλλά μου λείπεις μονάκριβη μου... Είσαι εδώ αλλά δεν είσαι.. και είναι κάτι στιγμές που θέλω να φωνάξω τόσο δυνατά για να σε φέρω πίσω... Είναι και εκείνες οι στιγμές». 

Η Σπυριδούλα Φατούρου ανέβασε παράλληλα και μια φωτογραφία της Ασπασίας, συγκινώντας εκατοντάδες διαδικτυακούς φίλους της. Εκτός από τα πολλά likes, κάτω από την ανάρτηση γράφτηκαν δεκάδες σχόλια, με ευχές και παρηγορητικά λόγια για την μητέρα της Ασπασίας που παλεύει άξια όλα αυτά τα χρόνια. 

 

Tags: