Με το τι πρέπει να γίνει στην οικονομία για να έλθει η ανάπτυξη μετά την έξοδο στις αγορές, ασχολείται το εβδομαδιαίο οικονομικό δελτίο του ΣΕΒ.

Όπως επισημαίνεται, «με την χώρα στην τελική ευθεία για την έξοδο από το Μνημόνιο, είναι ώρα για περισυλλογή και αυτοσυγκράτηση. Η επιτυχής έξοδος στις αγορές ήδη θέτει de facto τέρμα στην πρακτική των καθυστερήσεων στις αξιολογήσεις και την παροχολογία καθώς, σε διαφορετική περίπτωση, η χώρα θα βρεθεί αντιμέτωπη με αύξηση επιτοκίων στην επόμενη έκδοση, με αυτοκαταστροφικές συνέπειες για την ελληνική οικονομία».

«Μία τέτοια συμφωνία προϋποθέτει την εσαεί δέσμευση της ελληνικής πλευράς για την εφαρμογή μίας δημοσιονομικής πολιτικής προκαθορισμένου πρωτογενούς αποτελέσματος. Η πιθανότητα, όμως, να επιτευχθεί μία τέτοια συμφωνία για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα (μέχρι το 2060) είναι μικρή» σημειώνει ο ΣΕΒ και προσθέτει:

«Δεν είναι δυνατόν να συμφωνηθεί μια ελάφρυνση του χρέους σήμερα, που παράγει διαρκή αποτελέσματα, χωρίς συγκεκριμένο quid pro quo για την άλλη πλευρά».

Και εξηγεί πως «δεν είναι δυσεξήγητη η απροθυμία του Eurogroup να συμφωνήσει σε μακροπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, καθώς δεν είναι δυνατόν να διασφαλισθεί εκ των προτέρων η απρόσκοπτη εξυπηρέτηση του χρέους κατά τα συμφωνηθέντα. Ο μόνος τρόπος να επέλθει αμοιβαία επωφελής συμφωνία είναι να δεσμευθούν τα δύο μέρη ότι σε τακτά διαστήματα (π.χ. κάθε τριετία) θα συμφωνούνται διορθωτικές κινήσεις έτσι ώστε να μην συσσωρεύονται ανισορροπίες που να υπονομεύουν την βιωσιμότητα του χρέους, μέσα από ένα εξειδικευμένο σύστημα εποπτείας».

Μάλιστα, ο ΣΕΒ επιμένει ότι «η πενταετία 2018-2022, μάλιστα, όπου η Ελλάδα έχει δεσμευθεί για ετήσια πρωτογενή πλεονάσματα 3,5 π.μ. του ΑΕΠ, θα είναι μία περίοδος μεγάλων προκλήσεων για την ελληνική οικονομία και κοινωνία, με δεδομένες και τις επιπτώσεις της πολιτικής αβεβαιότητας από δυνάμει συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις Για 43 χρόνια (2017-2060), η χώρα είναι αναγκασμένη να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα για να εξυπηρετεί το χρέος που συσσωρεύθηκε τα τελευταία 43 χρόνια από την Μεταπολίτευση και μετά (1974-2017)».

Και καταλήγει: «Τα αναλυτικά στοιχεία του κρατικού προϋπολογισμού Ιουνίου 2017 επιβεβαιώνουν την εικόνα στασιμότητας των οργανικών εσόδων, παράλληλα με τη συνεχιζόμενη συγκράτηση των δαπανών, παρά την ελαφρά αύξηση των δαπανών μισθοδοσίας της κεντρικής κυβέρνησης. Την ίδια ώρα η αύξηση του ΕΦΚ στα καπνικά αποδεδειγμένα πλέον δεν οδηγεί σε αύξηση των σχετικών εσόδων του κράτους, αλλά λειτουργεί κυρίως προς όφελος του παράνομου εμπορίου.

Ο κύκλος εργασιών στη μεταποίηση πλην πετρελαιοειδών ενισχύεται τον Μάιο του 2016 (+4,2% το διάστημα Ιαν- Μάιος 2017, έναντι πτώσης -3% το αντίστοιχο διάστημα το 2016), ακολουθώντας την άνοδο της βιομηχανικής παραγωγής (+3,1% το διάστημα Ιαν – Μάιος 2017) και των εξαγωγών χωρίς καύσιμα και πλοία (+9% το διάστημα Ιαν - Μάιος 2017). Παράλληλα, το ισοζύγιο υπηρεσιών συνέχισε να βελτιώνεται ως αποτέλεσμα κυρίως της βελτίωσης των εισπράξεων από μεταφορές (+21,3% το διάστημα Ιαν – Μάιος 2017), ενώ οι θετικές προσδοκίες για τον τουρισμό επιβεβαιώνονται, με τις αφίξεις και τις εισπράξεις να κινούνται ανοδικά (+2,4% και +0,9% αντίστοιχα), ωστόσο η άνοδος των εισπράξεων υπολείπεται σημαντικά της αύξησης των τουριστών, ενώ η δαπάνη ανά ταξίδι παρουσιάζει πτωτική τάση. Παράλληλα, οι εγγεγραμμένοι άνεργοι συνεχίζουν να μειώνονται τον Ιούνιο (-2,2 χιλ.), ως αποτέλεσμα κυρίως των θετικών επιδόσεων του τουρισμού και των προγραμμάτων που υλοποιούνται από τον ΟΕΑΔ, ιδίως τα προγράμματα κοινωφελούς απασχόλησης. Τέλος, το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών μειώθηκε περαιτέρω το πρώτο τρίμηνο του 2017 (-1,6%), κυρίως λόγω της μείωσης των μισθών (-0,6%) και των συντάξεων και κοινωνικών παροχών (-1,6%), ενώ το ποσοστό αποταμίευσης των νοικοκυριών διαμορφώνεται σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο (-13,4%)».

Tags: