Σαρωτικές αλλαγές στο εργασιακό περιβάλλον χιλιάδων φέρνουν οι αλλαγές στα εργασιακά που μπαίνουν στην τελική ευθεία τον Οκτώβριο.

Συγκεκριμένα, έρχονται:

- μεικτό σύστημα για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα

- «ψαλίδι» στις αμοιβές με νομοθετική κατοχύρωση των επιχειρήσεων να μειώνουν τις ώρες εργασίας και όχι τις μέρες ανά εβδομάδα

- κατάργηση της μονιμότητας υπαλλήλων σε ΔΕΚΟ και οργανι��μούς που ιδιωτικοποιούνται (μέσω μετατροπής συμβάσεων από ορισμένου σε αορίστου χρόνου)

- επανεξέταση του 13ου και του 14ου μισθού στη βάση της προαιρετικής και όχι υποχρεωτικής καταβολής τους

- ανατροπές στο καθεστώς των απολύσεων, των υπερωριών και στα συνδικαλιστικά προνόμια

Το μεικτό σύστημα για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού προκρίνεται και από τα μέλη της επιτροπής για τα εργασιακά που θα παραδώσει πόρισμα στο τέλος του μήνα, αλλά υποβοηθείται και από το υπουργείο Εργασίας ως εναλλακτική διέξοδος στη νομοθετημένη πρόβλεψη να καθορίζει τον βασικό μισθό το κράτος.

Βρετανικό μοντέλο

Το σύστημα προσιδιάζει στο λεγόμενο «Low Pay Commission» (μοντέλο Αγγλίας) που καθορίζει ένα εύρος εξέλιξης του κατώτατου μισθού προς τα πάνω ή και προς τα κάτω, εντός του οποίου θα μπορούν να διαπραγματεύονται εργοδότες και εργαζόμενοι μέσα από τις οργανώσεις τους.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ανάμεσα στις προτάσεις (που μελετά και το υπουργείο Εργασίας) είναι και η νομοθέτηση της μείωσης των ωρών εργασίας, ώστε, αντί οι εργαζόμενοι να υπογράφουν συμβάσεις εκ περιτροπής απασχόλησης (δουλειά για 2 ή 3 μέρες την εβδομάδα), να επιτραπεί με νόμο η εργασία για λίγες ώρες κάθε μέρα, χωρίς σύμβαση μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας. Στην ουσία, προτείνονται μισθοί με την ώρα και όχι με τον μήνα.

Το μικτό σύστημα θα λειτουργεί με επιστημονικά δεδομένα (ανεργία, πορεία οικονομίας και κλάδων, ευρωπαϊκές τάσεις κ.λπ.) και θα καθορίζει τα όρια, μέσα στα οποία θα μπορούν να συζητούν οι κοινωνικοί εταίροι για τον κατώτατο μισθό.

Υπάλληλοι ΔΕΚΟ

Επίσης, αλλαγές δρομολογούνται και για τους υπαλλήλους ΔΕΚΟ και άλλων κρατικών οργανισμών που ιδιωτικοποιούνται, καθώς η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος (από το κράτος στους ιδιώτες επενδυτές) θα επιφέρει αυτόματη κατάργηση της μονιμότητας.

Το μέσο θα είναι ο χαρακτηρισμός των συμβάσεων εργασίας από ορισμένου χρόνου σε αορίστου.

Σήμερα, για παράδειγμα, ένας εργαζόμενος στα ΕΛΤΑ ή τον ΟΣΕ ή τη ΔΕΗ συνδέεται με καθεστώς μονιμότητας, καθώς ή σύμβασή του λήγει σε ορισμένο χρόνο που είναι όταν συμπληρώνει τις προϋποθέσεις, για να συνταξιοδοτηθεί.

Μετατροπή της σύμβασης σε αορίστου χρόνου σημαίνει ότι παύει να έχει τη μονιμότητα.