​Έναν συγκλονιστικό χάρτη για την ανεργία, που θα έπρεπε να μελετήσουν πολύ καλά οι Θεσμοί, φέρνει στο φως της δημοσιότητας η Daily Telegraph.

Η Ελλάδα, μετά από έξι χρόνια συνεχούς ύφεσης και τρία βαρβάτα ΜΝΗΜΟΝΙΑ, εξακολουθεί να μαστίζεται από την ανεργία, ενώ εντελώς διαφορετική είναι η εικόνα στην Γερμανία! Η ανεργία χωρίζει την… Ενωμένη Ευρώπη στα δύο, με τις χώρες του Νότου να πλήττονται σκληρά και τους νέους σε Ελλάδα και Πορτογαλία να θεωρούνται «χαμένη γενιά».

Σύμφωνα με τον χάρτη, οι χώρες της Νομισματικής Ένωσης ��ωρίζονται σε δυνατές και σε αδύναμες. Πιο αδύναμη είναι η Ελλάδα (24,50%) και πιο δυνατή η Γερμανία (4,5%). Στην χώρα της Μέρκελ τα τελευταία έξι χρόνια ανοίγουν 33.000 θέσεις εργασίας κάθε μήνα!

xartis.jpg

Στην Ελλάδα και την Ισπανία η ανεργία των νέων αγγίζει το 50%, ενώ ο μέσος όρος σε όλη την Ευρωζώνη είναι 22%.

Στην Ιταλία παρά τις μεταρρυθμίσεις που προσπαθεί να προωθήσει ο πρωθυπουργός της χώρας Ματέο Ρέντσι τα τελευταία δύο χρόνια, ο δείκτης ανεργίας παρέμενε στο 11,4% (τέλος Δεκεμβρίου).

Ούτε στον Βορρά όμως είναι ό��α ρόδινα! Τα στοιχεία είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά στην Φινλανδία, όπου η ανεργία αυξήθηκε κατά 0,4% στο 9,2% του πληθυσμού της χώρας στο τέλος του 2015. Αυτό είναι το υψηλότερο ποσοστό για τη Φιλανδία από το 1998, την προ-ευρώ εποχή δηλαδή. Η χώρα, σύμφωνα με τους οικονομικούς μελετητές είναι ο «νέος ασθενής» της Ευρώπης.

Η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) εκτιμά ότι 4,454 εκατομμύρια νέοι κάτω των 25 ετών είναι άνεργοι στην ΕΕ και τα 3 εκατομμύρια εξ αυτών, δηλαδή το 68%, ζουν σε χώρες της Νομισματικής Ένωσης.

xartis2.jpg

Πότε θα τελειώσει ο εφιάλτης

Σύμφωνα με τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η ανεργία ως το 2020 θα έχει πέσει στο 9% στις χώρες της Ευρωζώνης.

Φεύγουν τα παιδιά μας

Τα υψηλά ποσοστά ανεργίας οδηγούν τα μυαλά της Ελλάδας σε φυγή προς τις ισχυρές χώρες της Κεντρικής και της Βόρειας Ευρώπης, ώστε να βρουν δουλειά, ασφάλεια, αναγνώριση και λεφτά.

Την ίδια ώρα, οι δανειστές, λες και ζουν σε άλλο πλανήτη, πιέζουν για μεγαλύτερη λιτότητα, αγνοώντας τις συνέπειες.