​Η ευρωζώνη δεν πρόκειται να κάνει στην Ελλάδα καμία χάρη για το ασφαλιστικό ή οποιοδήποτε άλλη μεταρρύθμιση που περιλαμβάνεται στο μνημόνιο που υπογράφηκε το καλοκαίρι, όπως μεταδίδει ο ανταποκριτής του STAR στις Βρυξέλλες, Θάνος Αθανασίου.
Υπό αυτή την έννοια και σύμφωνα με πληροφορίες από 5 εθνικές αντιπροσωπείες στους κοινοτικούς θεσμούς, ο κύκλος επαφών του υπουργού οικονομικών, δεν πρόκειται να αποφέρει το επιθυμητό στην Αθήνα αποτέλεσμα. Οι χώρες με τις οποίες η κυβέρνηση θα ήθελε να συμμαχήσει δεν έχουν καμία πρόθεση να επιφέρουν ρήγμα στη ζώνη του ευρώ και να διακινδυνεύσουν τη δική τους φήμη στις αγορές, οι δε χώρες που παραδοσιακά εξανίστανται με τα ελληνικά δρώμενα, ήδη έχουν δεύτερες σκέψεις για το γεγονός ότι προσυπέγραψαν την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών και την εκταμίευση των 2+1 δις του προηγούμενου εξαμήνου.
Οι “μήνες” που ανέφερε ο Γερούν Ντάισελμπλουμ από το Άμστερνταμ για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, εξηγούνται ως “καμία έκπτωση από τα συμφωνηθέντα”, με τους δανειστές να περιμένουν να δουν, ασφαλιστικό, δημοσιονομικά, εργασιακά, ενέργεια, επαγγέλματα και λοιπές μεταρρυθμίσεις, να έχουν εφαρμοστεί στο ακέραιο πριν την επόμενη εκταμίευση.
Το γεγονός ότι η χώρα δεν έχει έντονες ανάγκες χρηματοδότησης πριν το καλοκαίρι, ορίζει και το χρονικό πλαίσιο της όλης συζήτησης, με τις Βρυξέλλες να προειδοποιούν ότι αν η κυβέρνηση “το τραβήξει” προφανές θύμα θα είναι η πραγματική οικονομία. Μάλιστα κοινοτικός αξιωματούχος που παρ��κολουθεί την Ελλάδα, εξέφραζε την Παρασκευή το ερώτημα τι θα συμβεί πρώτο, “η έκδοση μεσοπρόθεσμου χρεογράφου, ή η άρση των capital controls”; “Τίποτα από τα δύο δεν είναι σίγουρο πως θα συμβεί μέσα στο 2016.
«Δεν περπατάει η συμμαχία του Νότου»
Η εφαρμογή των όρων του ελληνικού προγράμματος δεν εξαρτάται από πολιτικές συμμαχίες που μπορεί ή δεν μπορεί να σχηματίσει η κυβέρνηση με άλλες κυβερνήσεις του Νότου. Σύμφωνα με πηγές των εμπλεκόμενων σχετικών αντιπροσωπειών οι τρεις “φιλικές” προς την Ελλάδα κυβερνήσεις (Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία) δεν σκοπεύουν να επέμβουν με κανένα τρόπο στο έργο της τρόικας. Στις δε υπόλοιπες χώρες που σκοπεύ��ι να επισκεφθεί ο υπουργός οικονομικών, δεν υπάρχουν ερείσματα.
Η Γαλλία, έχοντας τα δικά της προβλήματα, σκοπεύει να εξαντλήσει το “πολιτικό της κεφάλαιο” στο Συμβούλιο για να διατηρήσει την δική της χαλαρή δημοσιονομική αντιμετώπιση. Ο Μ.Σαπέν δεν πρόκειται μεν να πιέσει την Ελλάδα με δηλώσεις, αλλά “όταν έρθει η ώρα της σύγκρουσης”, θα είναι αυτός που θα μεταφέρει το μήνυμα “πρέπει να συμβιβαστείτε” στην Αθήνα.
Παρόμοια στάση θα κρατήσει και η Ιταλία. Τα στελέχη του ιταλικού υπουργείου οικονομικών πέριξ του κ.Παντοάν, γνωρίζουν πάρα πολύ καλά “τι πάει στραβά στην Ελλάδα” και αυτό δεν είναι η εφαρμογή των όρων του μνημονίου. “Παρεξηγήσατε τις δηλώσεις Ρέντζι” λένε κύκλοι του οικονομικού επιτελείου, ξεκαθαρίζοντας ότι ο Π.Κ.Παντοάν θα δει τον κ.Τσακαλώτο, θα τον ακούσει, αλλά για τα περαιτέρω θα τον παραπέμψει στη τρόικα.
Η Πορτογαλία τέλος, μόνη της δεν είχε ποτέ ειδικό βάρος στο eurogroup. Ειδικά όμως σε αυτή τη φάση, η νέα κυβέρνηση δεν θέλει να δείξει στους επενδυτές (τους οποίους έσπευσε να καλοπιάσει με νέα μέτρα, προσπαθώντας να απεκδυθεί το αριστερό στίγμα) ότι δεν έχει καμία σχέση με το Σύριζα και τα ελληνικά μπρος - πίσω.
«Σκληρές Ισορροπίες στο eurogroup για το ασφαλιστικό»
Τέσσερις αξιωματούχοι που σχετίζονται με το eurogroup και προέρχονται από τέσσερις αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους χώ��ες της ευρωζώνης μεταδίδουν το ίδιο ακριβώς μήνυμα: “είναι πιθανότερο τα κράτη μέλη να ζητήσουν περισσότερες τομές στο ασφαλιστικό, από ότι η τρόικα και όχι το αντίθετο”. Το ίδιο επιβεβαίωσε ένας κοινοτικός αξιωματούχος και μια αρμόδια πηγή της Κομισιόν.
«Το σχέδιο Κατρούγκαλου θέλει συμπληρώματα»
Πολύ λίγα, πολύ αργά”, ήταν το πρώτο σχόλιο κύκλων των Βρυξελλών στο ελληνικό σχέδιο για το ασφαλιστικό, το οποίο ακόμα μεταφράζεται. Τόσο τα κράτη μέλη, όσο και οι τεχνοκράτες εντοπίζουν μια σειρά από βασικά προβλήματα, μεταξύ των οποίων τα εξής:
- η διατήρηση του θεσμού του εφάπαξ που δεν υπάρχει αλλού στην ευρωζώνη και δεν συνάδει με τις εισφορές,
- η διατήρηση υψηλών συντάξεων, μέσω της λεγόμενης προσωπικής διαφοράς, στους νυν ασφαλισμένους του δημοσίου, των ΔΕΚΟ και των ευγενών ταμείων, ποσά που έχουν τεράστια επίπτωση στη δαπάνη του προϋπολογισμού για συντάξεις,
- την αργή προσαρμογή προς τα πάνω των ορίων ηλικίας, σε αντίθεση με τη συμφωνία του καλοκαιριού και
- την αύξηση των εργοδοτικών εισφορών για τη χρηματοδότηση των αλλαγών, κάτι που θα φέρει αύξηση της μαύρης και αδήλωτης εργασίας.
«Δεν γίνεται χωρίς συναίνεση»
Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η ανάγκη για την επίτευξη της ελάχιστης δυνατής συναίνεσης. Οι Βρυξέλλες και οι Εταίροι, θέλουν να δουν ότι η κυβέρνηση προχωρά σε κάτι που δεν θα ξηλωθεί με την πρώτη ευκαιρία και θα τύχει της πολιτικής υποστήριξης ευρύτερων χώρων, ώστε να τεκμηριωθεί η αναγκαιότητα της μεταρρύθμισης στο δημόσιο λόγο και να επιτευχθεί η κοινωνική αποδοχή. Αυτό βεβαίως ισχύει και για πολλά άλλα μέτρα του προγράμματος, με τις Βρυξέλλες να επισημαίνουν πως πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι την αύξηση των δαπανών δεν τη σταματά κάποια ιδεολογική εμμονή, αλλά η πραγματικότητα πως δεν υπάρχουν χρήματα, ούτε και μπορούν να βρεθούν από τους φόρους των 17 εταίρων της χώρας ή των αγορών.