​Να αποσυνδέσει τα καλώδια που κρατούν τον ασθενή που λέγεται «Ελλάδα» στην ζωή "επιχειρεί" με τις νέες του απαιτήσεις-προτάσεις το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο καλεί την χώρα μας να μειώσει εν μέσω κρίσης τον κατώτατο μισθό και το επίδομα ανεργίας.

Πιο συγκεκριμένα, στη νέα μελέτη του ΔΝΤ για την ανεργία των νέων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις πολιτικές αντιμετώπισης της, το ταμείο αναφέρει πως το ποσοστό εργαζομένων που δουλεύει υπό καθεστώς προσωρινής απασχόλησης (part time) είναι μικρότερο σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ισπανία.

Οι τεχνοκράτες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου παρουσιάζονται εκ νέου κυνικοί και υποστηρίζουν ότι το υψηλότερο κόστος εργασίας- όπως αυτό προκύπτει και από την αύξηση του κατώτερου μισθού σε σχέση με το μέσο μισθό- σχετίζεται με υψηλότερη ανεργία, ειδικά στους νέους κατά 0,4- 1,2 ποσοστιαίες μονάδες, επειδή οι νέοι προσλαμβάνονται σε τέτοιες θέσεις.

Οι αναλυτές διαχωρίζουν πάντως τις χώρες σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με το ύψος της ανεργίας προ και μετά την κρίση. Η Ελλάδα, μαζί με Ισπανία και Ιταλία, κατατάσσεται στην τρίτη κατηγορία, όπου η ανεργία των νέων ήταν υψηλότερη του μέσου όρου και πριν την κρίση.

Το report τονίζει ακόμη πως μια ποσοστιαία αύξηση 1% του ΑΕΠ στην Ελλάδα οδηγεί σε πτώση 1% της ανεργίας, έναντι ποσοστού 2% σε Ισπανία και Πορτογαλία.

«Το ποσοστό του κατώτατου μ��σθού σε σχέση με το μέσο μισθό παρέμεινε απαράλλαχτο για την πλειοψηφία των ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών χωρών, ενώ αυξήθηκε στη Γαλλία, την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ισπανία», αναφέρεται στην έκθεση των τεχνοκρατών.

Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα ανέρχεται στα 586 ευρώ, ενώ ο μέσος μισθός στα 1.022 ευρώ. Έτσι, όπως αναφέρει η έκθεση «Youth Unemployment in Advanced Economies in Europe: Searching for solutions», ο κατώτατος μισθός αποτελεί το 57% του μέσου μισθού που δίδεται στους εργαζομένους στην Ελλάδα.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΑΜΕΙΟΥ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ

Σύμφωνα με το Ταμείο, οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας πρέπει να περιλαμβάνουν:

- Μείωση του εργασιακού κόστους μέσω της μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών
- Αναμόρφωση των πολιτικών που διαμορφώνουν τους κατώτατους μισθούς
- Αναμόρφωση των επιδομάτων ανε��γίας
- Βελτίωση των δεξιοτήτων και της επαγγελματικής κατάρτισης
- Μείωση της δυαδικότητας στην αγορά εργασίας (τη διαφορά μισθών-δικαιωμάτων μεταξύ ατόμων που προσφέρουν την ίδια εργασία)
- Εφαρμογή ενεργών πολιτικών εργασιακής πολιτικής.