​Το τελεσίγραφο των 48 ωρών που επέδωσαν οι Βρυξέλλες στην ελληνική πλευρά τρέχει από χθες το μεσημέρι, όμως η επιστροφή Γιούνκερ στις Βρυξέλλες, από την Αυστραλία όπου βρισκόταν για την σύνοδο των G20 δημιουργεί προσδοκίες για να πέσουν οι τόνοι.

Σύμφωνα με πληροφορίες του real.gr, ο μόνος ο οποίος θα μπορούσε να «επιδώσει το τελεσίγραφο» και βρισκόταν στο κτίριο της Κομισιόν και σε ενεργό υπηρεσία ήταν ο επίτροπος επί των οικονομικών Πιέρ Μοσκοβισί που δεν ακολούθησε τον πρόεδρο και τους αντιπροέδρους στην Αυστραλία.

Όπως μάλιστα έγινε γνωστό ο Γιούνκερ και το στενό επιτελείο του δεν είχαν ενημέρωση για την κατάσταση των συζητήσεων με την τρόικα και σύμφωνα με το περιβάλλον Γιούνκερ ισχύουν τόσο οι δεσμεύσεις προς τον Έλληνα πρωθυπουργό Α. Σαμαρά όσο και η διάθεση να «καταπιαστεί ο πρόεδρος με το ελληνικό ζήτημα μόλις γυρίσει από την Αυστραλία». Το τελευταίο είχε μεταφέρει πηγή στην Realnews κατά το τελευταίο eurogroup.

Η δέσμευση Γιούνκερ αφορούσε βεβαίως το ασφαλιστικό και όχι το δημοσιονομικό κενό που αποτελεί το μεγάλο αγκάθι στην παρούσα φάση, ακόμα όμως κι έτσι η Κομισιόν είναι ο «μισός» μόνο από τους τρεις παίκτες στην Τρόικα.

Το Συμβούλιο των κρατών μελών του ευρώ, που εκφράζεται μέσα από το EWG, είναι ο άλλος, η ΕΚΤ με τον πρόεδρό της Μάριο Ντράγκι ο δεύτερος και το ΔΝΤ ο τρίτος.

Προς το παρόν το EWG θεωρεί ότι δεν γίνεται ο έλεγχος να μείνει με εκκρεμότητες, ο Ντράγκι και η ΕΚΤ θεωρούν ότι η Ελλάδα πρέπει να βιαστεί (αυτό το νόημα είχε η σημερινή του παρέμβαση στην επιτροπή οικονομικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου) και η Κριστίν Λαγκάρντ δεν έχει εκφραστεί ακόμα, αλλά οι θέσεις του ΔΝΤ είναι γνωστές.

Αυτό που επίσης δεν είναι γνωστό, είναι το αποτέλεσμα πιθανών συζητήσεων για την Ε��λάδα, στο περιθώριο των G20 στην Αυστραλία.

To βέβαιο είναι ότι η Τρόικα και τα πρόσωπα που την αποτελούν έχουν εντολές να εξετάσουν τα στοιχεία και όχι τις πολιτικές προθέσεις και διαθέσεις των ελληνικών αρχών.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι στο 2015 λείπουν 2 δισ. για να επιτευχθούν οι στόχοι του προγράμματος, τα ασφαλιστικά ταμεία είναι σε προβληματική κατάσταση και οι λύσεις που επιλέγονται πλήττουν ομάδες μεσαίων συνταξιούχων χωρίς να λύνουν τίποτα, τα εργασιακά είναι ο τοίχος ανάμεσα στην ύφεση και τις επενδύσεις, οι πλειστηριασμοί πρέπει να απελευθερωθούν και το δημόσιο να ελαφρύνει από 5.500 ακόμα δημοσίους υπαλλήλους.

Ειδικά για το τελευτα��ο η Αθήνα έφτασε ως εδώ με χιλιάδες παρακάλια και το θέμα εκκρεμεί από το 2013.

Όση καλή διάθεση και αν έχει λοιπόν ο Γιούνκερ, τα κράτη μέλη έχουν πάρει τις αποφάσεις τους: αν οι ελληνικές αρχές δεν πάρουν τις δικές τους σύντομα τότε το θέμα θα πάει ανοικτό στο 2015 και θα δούμε τι θα γίνει με τα λεφτά της δόσης.

Το πρόγραμμα πάντως δεν τελειώνει έτσι κι αλλιώς. Υπάρχουν προγραμματισμένες δράσεις για το 2015 και το 2016, από τους δημοσιονομικούς στόχους, μέχρι το χρονοδιάγραμμα των αποκρατικοποιήσεων.

Αρκεί κανείς να δει τα υπογεγραμμένα από τις εμπλεκόμενες πλευρές κείμενα για να καταλάβει ότι το μόνο που τελειώνει είναι η χρηματοδότηση.

Θα υπάρχει ασφαλώς κενό και η μόνη επακόλουθη συζήτηση θα είναι το ποιος θα βάλει τα λεφτά για να καλυφθεί (Ο ESM με το πακέτο ECCL, συνοδεία ενός ελληνικού μεσοπρόθεσμου προγράμματος, όπως είχε πρώτος αποκαλύψει ο Τόμας Βίζερ στην «R» την περασμένη άνοιξη)

Του Θάνου Αθανασίου