Ούτε για δείγμα δεν βρίσκονται αγοραστές για τα κατασχεμένα ακίνητα που βγάζει το Δημόσιο σε πλειστηριασμούς.

Η απροθυμία για επενδύσεις σε ακίνητα, η κρίση και (κυρίως) οι υψηλές αντικειμενικές έχουν οδηγήσει σε αμελητέα έσοδα από τους πλειστηριασμούς ακινήτων οφειλετών του Δημοσίου.

Σύμφωνα με τον υφιστάμενο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, η ελάχιστη τιμή στην οποία μπορεί να πουληθεί ένα ακίνητο με πλειστηριασμό είναι η αντικειμενική τιμή. Με δεδομένο ότι οι αντικειμενικές αξίες είναι πλέον κατά πολύ υψηλότερες των εμπορικών τιμών, οι ενδιαφερόμενοι αγοραστές σε πλειστηριασμούς είναι εξαφανισμένο είδος.

Μετά από πιέσεις της τρόικας το καθεστώς των αντικειμενικών στους πλειστηριασμούς αλλάζει. Πρόσφατα επήλθε συμφωνία μεταξύ των υπουργείων Οικονομικών, Δικαιοσύνης και της τρόικας για τη μείωση της ελάχιστης τιμής των ακινήτων που εκπλειστηριάζονται στα 2/3 της αντικειμενικής αξίας. Αν ο πλειστηριασμός κηρυχθεί άγονος τότε η ελάχιστη τιμή θα μειώνεται στο 50% της αντικειμενικής. Αν και πάλι κηρυχθεί άγονος τότε ο επισπεύδων (όπως το δημόσιο) θα μπορεί να προσφύγει στη δικαιοσύνη και την ελάχιστη τιμή θα αποφασίζει ο δικαστής.

Με το υφιστάμενο σύστημα, χρειάζονται δυο άγονοι πλειστηριασμοί με το 100% της αντικειμενικής και στη συνέχεια ο επισπεύδων μπορεί να προσφύγει στη δικαιοσύνη και να ζητήσει «διόρθωση τιμής».

Το νέο σύστημα δεν πρόκειται να ισχύσει μόνο για όσα ακίνητα εκπλειστηριάζονται με επίσπευση του ελληνικού δημοσίου. Θα ισχύσει για κάθε επισπεύδοντα, όπως είναι οι ιδιώτες φυσικά πρόσωπα και οι τράπεζες.