​Το ιρλανδικό πρότυπο επιχειρεί να ακολουθήσει η ελληνική κυβέρνηση, με τη δημιουργία μιας Bad Bank για να αντιμετωπίσει το μεγάλο πρόβλημα των «κόκκινων δανείων» και να υπάρξει επανεκκίνηση της οικονομίας.

Σκοπός της Bad Bank είναι η εξαγορά των «κόκκινων δανείων» από τέσσερις συστημικές τράπεζες. Η εξαγορά θα γίνεται κάτω από την αξία του δανείου και στη συνέχεια θα προχωρά στην αναδιάρθρωσή του ή ακόμα και στην διαγραφή του.

Βέβαια για να λειτουργήσει αυτή η Bad Bank θα πρέπει να υπάρχει χρηματοδότηση που να καλύπτει το ενεργητικό της, κάτι που συνέβη στην Ιρλανδία, η οποία όμως δεν είχε δημοσιονομικό πρόβλημα σαν της Ελλάδας.

Εφόσον λοιπόν λυθεί το θέμα της χρηματοδότησης θα ακολουθηθεί η εξής διαδικασία:

H Bad Bank θα αγοράσει «μη εξυπηρετούμενα δάνεια» από τις τράπεζες σε χαμηλότερη τιμή από την αξία του δανείου, η οποία θα πρέπει να συμφωνηθεί μεταξύ της Bad Bank και της τράπεζας που πουλάει.

Μετά την ολοκλήρωση της πώλησης, οι τράπεζες εγγράφουν στον ισολογισμό τους την εν λόγω ζημία που προκύπτει.

Το ύψος της ζημίας είναι η διαφορά της αξίας του δανείου και της πρόβλεψης που έχουν πάρει για το δάνειο αυτό, αφού συνεκτιμηθεί και η αξία της εγγύησης (ή των εγγυήσεων) που έχει το δάνειο (ακίνητο/α).

Για παράδειγμα, αν για ένα επιχειρηματικό δάνειο, ύψους 10 εκατ. ευρώ, η τράπεζα έχει εγγράψει ζημιές (πρόβλεψη) 5 εκατ. ευρώ και υπάρχει εγγύηση ακινήτου αξίας 5 εκατομμυρίων ευρώ, θα πουληθεί π.χ. στην Bad Bank 4,5 εκατ. ευρώ.Η νέα ζημία που θα κληθεί να εγγράψει η τράπεζα, θα αντιστοιχεί σε 500.000 ευρώ.

Στη συνέχεια, η Bad Bank μπορεί να προχωρήσει σε οποιουδήποτε τύπου αναδιάρθρωση επιθυμεί και να κρίνει εκείνη το βάθος χρόνου που θα περιμένει μέχρι τη ρευστοποίηση των ακινήτων που έχουν δοθεί ως εγγύηση. Τα κριτήρια θα παίξουν πολύ σημαντικό ρόλο, τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στους ιδιώτες και θα σχετίζονται με την πραγματική οικονομική τους κατάσταση και τις δυνατότητες βελτίωσης της κατάστασης αυτής.