Ακόμη ένα 15% από το ήδη πενιχρό εισόδημά τους έχασαν οι φτωχότεροι Έλληνες, που παράλληλα είχαν μεγαλύτερες απώλειες από αυτές που υπέστησαν οι ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες άλλων ευρωπαϊκών χωρών λόγω των μέτρων λιτότητας, επισημαίνει η έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), με θέμα τη δημοσιονομική πολιτική και την εισοδηματική ανισότητα.

Όπως αναφέρεται συγκεκριμένα στην έκθεση, το φτωχότερο 10% των πολιτών στην Ελλάδα έχασε το 15% του διαθέσιμου εισοδήματός του την περίοδο 2008-2012. Αντίστοιχα, το φτωχότερο 10% στην Πορτογαλία και στην Ισπανία έχασε λίγο περισσότερο από 5% και στην Ιταλία λιγότερο από 5%. Επιπτώσεις από τη λιτότητα υπήρξαν και στους πλουσιότερους Έλληνες, σύμφωνα με την έκθεση, την οποία παρουσίασε ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής του ΔΝΤ, Ντέιβιντ Λίπτον, σε ομιλία του στο Ινστιτούτο Πίτερσον στην Ουάσιγκτον.

Από τα μέτρα λιτότητας μεταξύ 2008 και 2012 μεγάλες επιπτώσεις υπήρξαν όμως και για τους πλουσιότερους Έλληνες, αφού ξεπέρασε το 15% η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος του 30% των πλουσιότερων Ελλήνων.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην έκθεση, το μέτρο για τη μείωση του αφορολόγητου από τα 12.000 ευρώ στα 5.000 ευρώ είχε μεγαλύτερο κόστος για το πιο φτωχό 10%.

Διατυπώνεται όμως επίσης η άποψη στην έρευνα ότι η μείωση μισθών στο δημόσιο τομέα και η αύξηση της φορολογίας εισοδήματος στην Ελλάδα την περίοδο 2008-2012 είχαν ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της οικονομικής ανισότητας στην ελληνική κοινωνία.

Αντιθέτως, επισημαίνεται ότι οι οριζόντιες περικοπές συντάξεων μεγάλωσαν την οικονομική ανισότητα, καθώς επηρέασαν περισσότερο όσους έχουν χαμηλότερα εισοδήματα. Στην έκθεση αναφέρεται ότι αν οι περικοπές περιοριστούν σε όσους παίρνουν υψηλότερες συντάξεις, τότε οι επιπτώσεις είναι δικαιότερες.

Επίσης, οι αυξήσεις ΦΠΑ, σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εφάρμοσαν μέτρα λιτότητας, συνετέλεσαν στην αύξηση της οικονομικής ανισότητας.

Για το σύστημα υγείας και παιδείας αναφέρεται ότι η ισομερής κατανομή του πληθυσμού στην πρόσβασή του στο σύστημα περιορίζει την οικονομική ανισότητα. Συγκεκριμένα , η πρόσβαση στο σύστημα υγείας μειώνει την ανισότητα κατά 3,6% κατά μέσο όρο σε πέντε ευρωπαϊκές οικονομίες (Ελλάδα, Βέλγιο, Γερμανία, Ιταλία και Βρετανία), ενώ η πρόσβαση στο σύστημα εκπαίδευσης τη μειώνει κατά ακόμη 2,2%.

Η έκθεση του ΔΝΤ αναφέρεται και σε μέτρα που θα μπορούσαν να λάβουν οι κυβερνήσεις για να προχωρήσουν σε αναδιανομή εισοδήματος και να επιτευχθεί η μείωση της οικονομικής ανισότητας.

Ο κ. Λίπτον διατυπώνει επίσης το συμπέρασμα ότι η εισοδηματική ανισότητα έχει αυξηθεί σε πολλά μέρη του κόσμου στις τελευταίες δεκαετίες, αλλά συμπλήρωσε ότι η ανισότητα σχετίζεται με χαμηλότερο ρυθμό ανάπτυξης και ότι η δημοσιονομική αναδιανομή μπορεί να βοηθήσει τη στήριξη της ανάπτυξης.

Αναφέρθηκε ακόμα στο παράδειγμα συγκεκριμένων χωρών, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Νότια Αφρική, όπου το 1% του πληθυσμού με το υψηλότερο εισόδημα έχει αυξήσει δραστικά το μερίδιό του στο εισόδημα τις τελευταίες δεκαετίες, χωρίς όμως να συμβεί το ίδιο στην ηπειρωτική Ευρώπη και στην Ιαπωνία, όπου το μερίδιο διατηρήθηκε σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητο.

Τόνισε ακόμη ότι ένα μεγάλο μέρος των κοινωνικών δαπανών στις αναπτυσσόμενες οικονομίες δεν είναι καλά σχεδιασμένο και στοχευμένο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η ανισότητα.