​Φοροέλεγχοι εξπρές σε όλους τους φορολογούμενους είναι η απάντηση του υπουργείου Οικονομικών στο μεγάλο φιάσκο που διαπιστώνεται στην υπόθεση των χρυσών εμβασμάτων στο εξωτερικό και στην πρακτική αδυναμία ελέγχου, όχι όλων, αλλ�� τουλάχιστον ενός ικανού δείγματος πιθανών φοροφυγάδων.

Σύντομα, αν ψηφιστεί η σχετική τροπολογία και τα φυσικά πρόσωπα θα μπορούν να δέχονται προσωρινό έλεγχο, όπως και οι επιχειρήσεις, χωρίς να μπλοκάρει μελλοντικά και τακτικός έλεγχος και κυρίως χωρίς να ανοίγουν όλες τις χρήσεις και όλα τα ελεγκτικά αντικείμενα στο τραπέζι, διαδικασία που απαιτεί ακόμα και μήνες.

Με τον τρόπο αυτό, ο υπουργός Οικονομικών επιχειρεί να απαντήσει στα προβλήματα που αντιμετώπισαν ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γ. Μαυραγάνης και ο γενικός γραμματέας δημοσίων εσόδων Χ. Θεοχάρης, όταν επιχείρησαν να τρέξουν την υπόθεση με τα εμβάσματα του εξωτερικού.

Η υπόθεση είναι απολύτως χαρακτηριστική της κακοδαιμονίας που δέρνει τις ελεγκτικές υπηρεσίες του υπουργείου εξαιτίας των διατάξεων που ισχύουν.

Την περίοδο 2009-2011, συνολικά 54.246 φορολογούμενοι έβγαλαν στο εξωτερικό συνολικά κεφάλαια ύψους 22 δισ. ευρώ. Από αυτούς στην τσιμπίδα των διασταυρώσεων της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων πιάστηκαν 24.710 με διαφορές εμβασμάτων - δηλωθέντων εισοδημάτων της τάξεως των 7 δισ. ευρώ, όχι απαραίτητα όλοι φοροφυγάδες.

Οι προσδοκίες εσόδων ήταν μεγάλες, αλλά δυστυχώς για τον προϋπολογισμό και για τις τσέπες των ειλικρινών φορολογουμένων που πληρώνουν τους μπαταχτσήδες και τους φοροκλέφτες διαψεύστηκαν γρήγορα.

Από τους 24.710 φορολογούμενους, οι οποίοι ήταν πρακτικά αδύνατον να ελεγχθούν, επελέγη ένα δείγμα 420 υποθέσεων που αφορούσαν το 40% των εμβασμάτων. Μέχρι σήμερα, οι έλεγχοι που έχουν ολοκληρωθεί μετριούνται στα δάχτυλα, οι δε εισπράξεις φτάνουν τα 10 εκατ. ευρώ.

Το μεγάλο πρόβλημα ήταν ότι με βάση την ισχύουσα νομοθεσία οι ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν μπορούσαν να επικεντρώσουν τον έλεγχό τους αποκλειστικά στο θέμα των εμβασμάτων, αλλά έπρεπε να διενεργήσουν τακτικό έλεγχο για όλα τα φορολογικά αντικείμενα και όλες τις ανοιχτές χρήσεις του φορολογούμενου, γεγονός που απαιτούσε εξονυχιστικές διαδικασίες αλλά και μήνες ολόκληρους.