​Οι προοπτικές της Γερμανικής οικονομίας για το υπόλοιπο του 2013 εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την σταδιακή ανάκαμψη στην υπόλοιπη ευρωζώνη και από μια διατηρήσιμη μείωση της αβεβαιότητας, σχολιάζει σε έκθεσή του το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Όπως επισημαίνει, η κατανάλωση αναμένεται να συνεχίσει να επεκτείνεται με υγιή ρυθμό φέτος, δεδομένων των ευνοϊκών συνθηκών στην αγορά εργασίας και τις συμφωνίες μισθοδοσίας. Οι εξαγωγές προς την ευρωζώνη αναμένεται να ανακάμψουν σταδιακά, ενώ εκτιμάται πως η αβεβαιότητα θα συνεχίσει να έχει αυξανόμενη επίπτωση στις επενδύσεις μέχρι το τέλος το έτους.

Έτσι, η ανάπτυξη για το 2013 προβλέπεται ότι θα διαμορφωθεί γύρω στο 0,3%, ενώ το 2014 αναμένεται να αυξηθεί στο 1,3%. Όπως αναφέρει στην έκθεσή του το ΔΝΤ, αυτό το βασικό σενάριο υπόκειται σε διάφορα συσχετιζόμενα και αμοιβαία ενισχυόμενα πτωτικά ρίσκα.

Η Γερμανία, σύμφωνα με την έκθεση, είναι εξαιρετικά ευάλωτη σε μια επιβράδυνση της εξωτερικής ζήτησης ή και των αυξημένων χρηματοοικονομικών πιέσεων, λόγω του εμπορικού ανοίγματός της σε περιφερειακό επίπεδο.

Oι αναταράξεις στην ευρωζώνη θα μπορούσαν να μεταφερθούν μέσω των εμπορικών και των χρηματοοικονομικών καναλιών.

Την ίδια ώρα, η αλληλεπίδραση μεταξύ της εξασθενημένης οικονομικής δραστηριότητας και των αυξημένων χρηματοοικονομικών πιέσεων σε πολλές χώρες, θα μπορούσε να λειτουργήσει αμοιβαία ενισχυτικά, λόγω των ήδη πιεσμένων ισολογισμών σε αρκετές χώρες, και να αυξηθεί περισσότερο λόγω της επιδείνωσης της εμπιστοσύνης ή της αυξημένης αβεβαιότητας.

Ένα σημαντικά ισχνότερο outlook για την Γερμανία θα επηρέαζε με τη σειρά του τόσο της περιφερειακές όσο και τις παγκόσμιες προοπτικές ανάπτυξης, πρωτίστως μέσω του εμπορικού καναλιού.

Η αβεβαιότητα για τη�� πολιτική του οδικού χάρτη και των βασικών στοιχείων των μεταρρυθμίσεων για την αρχιτεκτονική της ευρωζώνης, τις προοπτικές ανάκαμψης της δραστηριότητας στην ευρωζώνη και το ρυθμιστικό και εποπτικό τοπίο του χρηματοοικονομικού τομέα, αντιπροσωπεύει έναν ακόμα παράγοντα που θα μπορούσε να μεγεθύνει τις επιπτώσεις των προαναφερθέντων αναταράξεων.

Σύμφωνα με το ΔΝΤ, ως μεσοπρόθεσμο ρίσκο θεωρείται μια παρατεταμένη περίοδος χαμηλής ανάπτυξης που θα μπορούσε να οδηγήσει σε επιπτώσεις υστέρησης από την ελάττωση της δυνητικής ανάπτυξης.

Ενδέχεται να έρθουν στην επιφάνεια ρίσκα για την εγχώρια χρηματοοικονομική σταθερότητα, για παράδειγμα, από ένα σοκ στην εμπιστοσύνη των καταθετών και των πιστωτών συστημικά σημαντικών χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων, τα οποία, στην προσπάθειά τους να μειώσουν το ρίσκο, θα μπορούσαν να πιέσουν δυσανάλογα την οικονομική δραστηριότητα και να πυροδοτήσουν μια ευρύτερη μετάσταση.