Σχέδιο που μετατρέπει το εφάπαξ από δημόσιο, ΔΕΚΟ και τράπεζες σε έντοκη επιστροφή εισφορών επεξεργάζεται το υπουργείο Εργασίας και η Εθνική Αναλογιστική Αρχή, προκειμένου να εκπληρωθεί η μνημονιακή δέσμευση ότι από το 2014, τα ταμεία Πρόνοιας θα πρέπει να μηδενίσουν τα ελλείμματά τους και να δίνουν τόσα εφάπαξ, όσα επιτρέπουν τα οικονομικά τους.

Στις παραμέτρους που μπαίνουν για το νέο εφάπαξ, σύμφωνα με έγγραφο που εξασφάλισε και αποκαλύπτει σήμερα Παρασκευή ο Ελεύθερος Τύπος, ζητείται να υπολογιστεί η αξία των αποθεματικών των Ταμείων με ημερομηνία 31/12/2012, δηλαδή μετά το κούρεμα κατά 53%, που σημαίνει ότι οι νέες μειώσεις στο εφάπαξ θα είναι πολύ πάνω από 10% και 20%.

Με τον συνδυασμό των παραμέτρων, το εφάπαξ μπορεί την μία χρονιά να πέφτει στις 5.000 ή στις 10.000 ευρώ και την άλλη να φτάνει στις 25.000 ή στις 30.000 ευρώ, καθώς δεν θα εξαρτάται μόνο από τα διαθέσιμα και την περιουσία των Ταμείων, αλλά και από τον αριθμό των υπαλλήλων που αποχωρούν κάθε χρόνο.

Σύμφωνα με το έγγραφο-βόμβα, βάση υπολογισμού για τα ενδεικτικά ποσά που θα δίνει ο νέος τύπος υπολογισμού θα είνα�� η τετραετία 2009-2012 και ζητείται να στείλουν τα Ταμεία στην αρμόδια διεύθυνση του υπουργείου τα πλήρη οικονομικά μεγέθη τους για την τετραετία αυτή, αλλά και να εκτιμήσουν ακόμη και τον αριθμό των υπαλλήλων που θα αποχωρήσουν έως το 2018.

Στην πράξη πλέον όπως προκύπτει από το σχετικό έγγραφο του υπουργείου Εργασίας, το εφάπαξ θα καταλήξει στην καλύτερη περίπτωση να είναι μία έντοκη, αλλά μειούμενη επιστροφή των εισφορών που έχουν πληρώσει οι υπάλληλοι για 25 έως και 35 και πλέον έτη. Μάλιστα, για να μην υπάρξουν τεράστιες οικονομικές διακυμάνσεις συζητείται να έχει κατώτατο και ανώτατο πλαφόν, ώστε σε περίπτωση που δεν υπάρχουν λεφτά να εξασφαλίζεται ένα ελάχιστο ποσό επιστροφής και όταν τα οικονομικά βελτιωθούν να δίνεται ένα καλύτερο εφάπαξ, αλλά όχι πάνω από ένα καθορισμένο ποσό.

Στον αντίποδα, υπάρχει και αντιπρόταση για να διασωθεί κάτι από το εφάπαξ, η οποία προβλέπει την κατάργηση των υφιστάμενων Κλάδων και Ταμείων Πρόνοια ς και την ενοποίησή τους σε έναν ενιαίο φορέα. Η πρόταση αυτή δεν βρίσκει σύμφωνη την ηγεσία του υπουργείου και πάντως αφήνει τα πράγματα να εξελιχθούν όπως λέει το Μνημόνιο.