«Πλώρη» για να ξεπεράσει ακόμα και την Ουγκάντα έχει βάλει η Ελλάδα το τελευταίο διάστημα όσον αφορά με τη γραφειοκρατία που απαιτείται για να ολοκληρωθεί μια απλή μεταβίβαση ακινήτου ή άλλες συναφείς πράξεις στην αγορά ακινήτων, όπως οι ενοικιάσεις, οι γονικές παροχές και οι κληρονομιές.

Πλέον, μετά και τις πρόσφατες νομοθετικές παρεμβάσεις, για μια αγοραπωλησία ενός διαμερίσματος χρειάζονται σήμερα 11 διοικητικά έγγραφα, μέγεθος που ξεπερνά και τη συμπαθή –κατά τα άλλα– αφρικανική χώρα, όπως προκύπτει από σχετικά στοιχεία του ΣΕΒ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Την ίδια στιγμή, ο μέσος όρος των εγγράφων στις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ δεν ξεπερνά τα 5 (4,7 για την ακρίβεια), δηλαδή λιγότερο από τα μισά! Κάτι που δείχνει ότι στην προκειμένη περίπτωση η περίφημη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ αγνοείται.

Μάλιστα, αντί να γίνονται κινήσεις για τον περιορισμό του σχετικού φαινομένου, προκειμένου να περιοριστούν τα εμπόδια που δημιουργούνται στις συναλλαγές ακινήτων, η κατεύθυνση της κυβέρνησης είναι αντίθετη.

Όπως ανέφερε η ΠΟΜΙΔΑ, έχει καταστεί και πάλι υποχρεωτική σε κάθε συμβόλαιο μεταβίβασης ακινήτου η επισύναψη βεβαίωσης του οικείου ΟΤΑ περί μη οφειλής ΤΑΠ (Τέλος Ακίνητης Περιουσίας). Το σχετικό έγγραφο είχε αφαιρεθεί πριν από τρία χρόνια, ακριβώς για να μειωθεί η γραφειοκρατία στην αγορά ακινήτων.

Αυτό σημαίνει ότι όσα συμβόλαια συνταχθούν από σήμερα και μέχρις ότου ενημερωθούν οι ΟΤΑ μέσω των σχετικών εγκυκλίων για την ανάγκη εφαρμογής του νόμου, θα θεωρούνται ως μη γενόμενα. Εν ολίγοις, οι συναλλαγές στην αγορά ακινήτων οδεύουν προς «πάγωμα» λόγω της νομοθετικής αυτής παράλειψης.

 

Πηγή: Καθημερινή