Αναθεώρηση της συμφωνίας με την Ελλάδα, χαμηλότεροι στόχοι και μικρότερες απαιτήσεις μπορεί να υπάρξουν μόνο το 2019 και όταν οι δημοσιονομικές και πιστωτικές συνθήκες θα έχουν αλλάξει, ξεκαθαρίζουν οι Ευρωπαίοι εταίροι, στέλνοντας το μήνυμα στη Αθήνα να μη καθυστερήσει άλλο.

H Αθήνα περιμένει τη συζήτηση για το άρθρο 4 στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΝΤ και όλες οι ουσιαστικές συζητήσεις Αθήνας - Βρυξελλών έχουν παγώσει.

«Δεν έχουμε καμία επικοινωνία, καμία απολύτως», είπε πηγή της ευρωομάδας την Παρασκευή στην Μάλτα στο Star.

Κοινοτικοί αξιωματούχοι διερωτώνται «τι ακριβώς περιμένει η Αθήνα» και διαμηνύουν ότι «αυτή είναι η καλύτερη συγκυρία για λύση», ακριβώς γιατί τόσο στο Βερολίνο όσο και στο ΔΝΤ είναι έτοιμοι για υποχωρήσεις - μεταξύ τους, αλλά και προς την Αθήνα.

Κύκλοι των δανειστών που συνομιλούν τόσο με τον Τόμσεν όσο και με την Κρ.Λαγκάρντ έλεγαν την παρασκευή πως «η έκθεση που θα διαβαστεί στην Ουάσιγκτον δεν αποτελεί έκπληξη», υπενθυμίζοντας τα περί χρέους και δημοσιονομική προσπάθειας.

Οι εταίροι ζητούν από την Ελλάδα σαφές δείγμα συμφωνίας ή έστω “μια απάντηση” στο Euro Working Group της 9ης του μήνα - 11 μέρες πριν το Eurogroup του Φεβρουαρίου.

Σε σειρά ενημερώσεων που ακολούθησαν τη συνάντηση του Πρωθυπουργού στη Μάλτα με την Α.Μέρκελ, αλλά και των συναντήσεων συνεργασίας του Πολ Τόμσεν με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο Βερολίνο (ο Τόμσεν μπήκε στο αεροπλάνο για Ουάσιγκτον το πρωί της Παρασκευής), το κεντρικό μήνυμα ήταν πως «η Ελλάδα πρέπει να φέρει την συμφωνία εις πέρας τώρα».

Μια φράση που μεταφέρθηκε στο Star και φέρεται να είπε η Μέρκελ είναι ενδεικτική του κλίματος: «θέλω να βοηθήσω κι άλλο, αλλά τα χέρια μου είναι δεμένα, πρέπει να μιλήσετε με τους θεσμούς».

Σύμφωνα με τον απεσταλμένο του Star στην Μάλτα, Θάνο Αθανασίου, οι εταίροι ζητούν πλήρη εκτέλεση όλων των ανοικτών σημείων για τη 2η αξιολόγηση, περιλαμβανομένων των εργασιακών και της αγοράς ενέργειας και εμφανίζονται ανοικτοί σε επανεκτίμηση των δημοσιονομικών στόχων της χώρας το 2019.

Τόμσεν και Σόιμπλε ολοκλήρωσαν στην πράξη το δικό τους κομμάτι της συμφωνίας, σε σχέση με τα μεσοπρόθεσμα μέτρα αναδιάρθρωσης του χρέους που θα ενεργοποιηθούν μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος και περιλαμβάνουν νέες επεκτάσεις ωριμάνσεων ομολόγων και πρόωρη αποπληρωμή του ΔΝΤ. Στο κομμάτι του "τι έχει να κάνει η Ελλάδα" , οι δύο πλευρές συμφώνησαν στο 3,5% για 5 χρόνια αρχικά (2018, 2019, 2020, 2021 και 2022), ενώ δεν έγινε γνωστός ο δημοσιονομικός στόχος από εκεί και μετά.

Από την πλευρά της η Ελλάδα οφείλει να συμφωνήσει και να νομοθετήσει «σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα» μέτρα ύψους 4,2 δις, αλλά και να επισπεύσει τις διαβρωτικές μεταρρυθμίσεις. Οι Ευρωπαίοι δεν είναι θορυβημένοι από τις διαρροές για εκπλήρωση του 1/3 των μέτρων του προγράμματος, γνωρίζουν όμως πολύ καλά ότι το ΔΝΤ έχει δίκιο να γκρινιάζει για την απόσταση μεταξύ νομοθέτησης και πραγματικής εφαρμογής.

Εκεί αρχίζει όμως και η συναλλαγή.

Πηγή με καλή γνώση των συζητήσεων που μίλησε στο Star  κατά τη διάρκεια της Συνόδου της Μάλτας, σημείωσε ότι τα περιθώρια στενεύουν και πως όποιος καθυστερεί παίζει με τη φωτιά. Η πηγή που έδειχνε μεγάλη συμπάθεια για ως τώρα επιτεύγματα των ελληνικών αρχών, είπε πως «το όριο των ολλανδικών εκλογών της 15ής Μαρτίου είναι απαράβατο» και εξήγησε ότι «μετά από εκείνο το σημείο βλέπω μόνο χαμένο χρόνο». Ξεκαθάρισε δε ότι ο στόχος της χώρας θα πρέπει να είναι να ξεπεράσει το σημερινό κώλυμα και να αναδιαπραγματευτεί την δημοσιονομική τροχιά μετά το πρόγραμμα, όταν το φέρει πλήρως εις πέρας.

Αν το πρόγραμμα ολοκληρωθεί επιτυχώς το καλοκαίρι του 2018, η ΕΕ είναι έτοιμη να προσφέρει...  προληπτική πιστωτική γραμμή παράλληλα με την κανονική διαδικασία επιτήρησης (2 φορές το χρόνο).

Στην πράξη οι στόχοι για 3,5% θα μπορούσαν να μειωθούν από τον δεύτερο κιόλας χρόνο μετά την έξοδο από το πρόγραμμα διάσωσης και αυτό είναι κάτι που οι εταίροι γνωρίζουν. Χωρίς την απειλή της μη καταβολής μιας δόσης, η δημοσιονομική πολιτική στην Ελλάδα εκτρέπεται εύκολα. Εξηγούν όμως ότι τώρα και για χάρη της συμφωνίας, η χώρα πρέπει να κάνει αυτό που πρέπει.

Τέλος σε ότι αφορά στον παράγοντα Τραμπ, στην Μάλτα όντως υπήρχε η ανησυχία ότι αν ο Τραμπ θέλει να χτυπήσει το ευρώ, όντως θα ξεκινήσει από τον πιο αδύναμο κρίκο, δηλαδή την Ελλάδα. Όμως μέχρι στιγμής τέτοιες οδηγίες δεν έχουν δοθεί στον εκπρόσωπο των ΗΠΑ στο ΔΝΤ. Αυτός είναι άλλος ένας λόγος που ο χρόνος είναι κρίσιμος. Από την άλλη ο Τραμπ θεωρεί ότι το ευρώ είναι τεχνητά υποτιμημένο, δηλαδή αδύναμο. Μια κίνηση ενάντια στην Ελλάδα υπό αυτή την έννοια δεν εξυπηρετεί.

Tags: