​Με αποτυχία φαίνεται να στέφεται η αποστολή του πρόσφατου ανασχηματισμού να προσδώσει στο υπουργικό συμβούλιο μεγαλύτερη συνοχή, καθώς φαίνεται ότι δεν υπάρχει συνεννόηση στους κόλπους της κυβέρνησης.

Απόδειξη το γεγονός ότι δύο κορυφαίοι υπουργοί, ο υπουργός Οικονομίας Δ. Παπαδημητρίου και ο υπουργός Εσωτερικών, Π. Σκουρλέτης διαφώνησαν την Κυριακή ανοιχτά ως προς το ζήτημα της συμμετοχής του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης.

Έτσι, από τη μια μεριά είναι ο κ. Παπαδημητρίου, ο οποίος μιλώντας στο Bloomberg διεμήνυσε ότι η Ελλάδα θέλει το ΔΝΤ να συμμετάσχει στο πρόγραμμα, τονίζοντας ότι «το ΔΝΤ έχει αλλάξει πολλές φορές την άποψή του. Είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζουμε αν πράγματι θέλουν να είναι εντός ή εκτός. Νομίζω ότι θέλουν να συμμετάσχουν και εμείς τους θέλουμε εντός».

Όσον αφορά στην εμμονή του ΔΝΤ στα εργασιακά, ο υπουργός Οικονομίας σημείωσε ότι «είμαστε ανυποχώρητοι γιατί τελικά, αυτές οι μεταρρυθμίσεις δεν αποτελούν λόγο για οποιαδήποτε ανάπτυξη», υποστηρίζοντας ότι η επιμονή του Ταμείου σε αυτές έχει γίνει δογματικό θέμα για το ΔΝΤ.

«Αν κοιτάξετε τις προβλέψεις που έχουν κάνει, έχουν κάνει λάθος. Και μιλάμε για πραγματικό λάθος. Όμως, αν έχεις ακολουθήσει αυτή τη διαδικασία για τόσες πολλές χώρες, είναι πολύ δύσκολο να την αλλάξεις. Στο τέλος, πάντα υπάρχει μία συμφωνία. Δεν είναι η συμφωνία που αρέσει σε όλους, αλλά πιστεύω ότι είναι μία συμφωνία με την οποία μπορεί να ζήσει κάθε πλευρά, δεδομένων των δικών τους συγκεκριμένων αναγκών», είπε.

Εκ διαμέτρου αντίθετες οι δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών, Π. Σκουρλέτη, ο οποίος στο ΑΠΕ είπε ότι η συζήτηση με τους εταίρους μπορεί να συνεχιστεί και χωρίς το ΔΝΤ.

«Είμαι απόλυτα πεισμένος, έχοντας πια αυτήν την εμπειρία όλων των φάσεων της διαπραγμάτευσης με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και το ΔΝΤ, ότι η παρουσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τελικά δεν βοηθάει στο να υπάρξ��ι μια κατάληξη -και το βλέπουμε και στην υπόθεση της δεύτερης αξιολόγησης- η οποία να είναι πιο κοντά στις θέσεις της χώρας μας», είπε και πρόσθεσε:

«Παρά το ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είχε μια θέση πιο κοντά στη δική μας για τα θέματα του χρέους, φαίνεται τελικά ότι η παρουσία του προϋποθέτει την υιοθέτηση τέτοιων θέσεων που θα είναι σε βάρος των συμφερόντων της χώρας, και ιδιαίτερα του κόσμου της εργασίας. Νομίζω, λοιπόν, ότι η συζήτηση μπορεί να συνεχιστεί με τους ευρωπαίους εταίρους μας και χωρίς το ΔΝΤ».