Οι εκπρόσωποι των θεσμών έφυγαν, αλλά ανοιχτά συνεχίζουν να μένουν τα θέματα των εργασιακών, του δημοσιονομικού κενού για το 2018 (αρχικά προσδιορισμένου στα 600 εκ. ευρώ που γίνεται προσπάθεια να είναι κάτω από τα 600 εκ. ευρώ, αλλά βεβαίως το ερώτημα είναι πως θα καλυφθεί). Η τρόικα πιέζει ακόμα για πώληση του 25% της ΔΕΗ και όχι μόνο του 17%, όπως και ��ε σημεία του εξωδικαστικού συμβιβασμού, αν και η κυβέρνηση ενημέρωσε ότι σε πολιτικό επίπεδο έκλεισε και μένουν μόνο τεχνικές λεπτομέρειες.


Ωστόσο, μεγάλα αγκάθια παραμένουν η νέα τρύπα που θα δημιουργηθεί από την εγκατάλειψη ρυθμίσεων για να μπουν στον εξωδικαστικό συμβιβασμό, όπως λένε στελέχη της εφορίας (εκτιμάται στα 5 δις ευρώ η απώλεια εσόδων), ενώ και οι τράπεζες επίσης τορπιλίζουν τον εξωδικαστικό διότι δε θέλουν κούρεμα του αρχικού κεφαλαίου, γιατί θα εγγράψουν ζημιές.


Πάντως, δεν κατάφερε η Έφη Αχτσιόγλου να πείσει την τρόικα για κανένα από τα κρίσιμα ζητήματα. Στο μέτωπο των ομαδικών απολύσεων οι δανειστές ζητούν αύξηση του ορίου από 5% σε 10% ανά μήνα, πλήρη απεμπλοκή του κράτους από την έγκριση απολύσεων και ανάθεση της έγκρισης σε αρχή με τεχνοκρατική σύνθεση η οποία θα ελέγχει εκ των υστέρων την νομιμότητα των απολύσεων.


Στο ζήτημα των συλλογικών διαπραγματεύσεων η ελληνική διαπραγματευτική ομάδα απέτυχε να πείσει για την ανάγκη επαναφοράς τους. Η τρόικα επιμένει ο κατώτατος μισθός να καθορίζεται από το κράτος. Το μόνο που δίνει είναι μια «υποσχετική» ότι θα εξασφαλιστεί πως «οι συλλογικές διαπραγματεύσεις θα γίνονται σύμφωνα με τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές». Οι δανειστές ζήτησαν ακόμα να τεθούν περιορισμοί στη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία έως τον Σεπτέμβριο του 2017.