​Με εξομολογητική διάθεση μίλησε η πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Β. Κατριβάνου για την απόφασή της να καταψηφίσει τις διατάξεις του πολυνομοσχεδίου για τον κόφτη και το υπερταμείο σε συνέντευξή της στην Εφημερίδα των Συντακτών.

«Δεν έβγαινε η φωνή μου να ξαναπώ “Ναι σε όλα”. Το είχα σκεφτεί αρκετές φορές το προηγούμενο διάστημα, όταν ψηφιζόταν το ασφαλιστικό και επίσης, πολύ έντονα, όταν υπογράψαμε τη συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας: μια συμφωνία παράνομη, που επιστρέφει πρόσφυγες σε μη ασφαλή χώρα, την Τουρκία, ανατρέποντας τη Συνθήκη της Γενεύης. Και μάλιστα τη συμφωνία αυτή την παρουσιάσαμε –και εξακολουθούμε να την παρουσιάζουμε– σαν επιτυχία», είπε η κυρία Κατριβάνου και πρόσθεσε:

«Η συμφωνία είχε άμεσες επιπτώσεις: στα hotspots, στην παροχή ασύλου, σε κάκιστες συνθήκες διαβίωσης, στα ασυνόδευτα ανήλικα. Αυτά και αρκετά άλλα με έκαναν να νιώθω ντροπή και ευθύνη ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Αισθανόμουν, κάθε μέρα και περισσότερο, να επιβεβαιώνεται η ύπαρξη μιας συνεχούς επιτροπείας, που κάνει ασφυκτικά τα περιθώρια άσκησης πολιτικής, ακυρώνει ουσιαστικά τη δυνατότητα να αλλάξει η ζωή μας. Ωστόσο, υπερίσχυε μέχρι τώρα η απόφαση να παλεύω τα πράγματα από μέσα, να στηρίζω τις θετικές πρωτοβουλίες, να χρησιμοποιώ την όποια εξουσία μου έδινε ο ρόλος μου».

Εξηγώντας μάλιστα την απόφασή της να καταψηφίσει τόνισε:

«Τι άλλαξε την Κυριακή; Με μια φράση: Μου ήταν αδύνατον, δεν έβγαινε η φωνή μου να ξαναπώ "Ναι σε όλα". Και από τη στιγμή που είπα "όχι" σε δύο βασικά άρθρα, δεν μπορούσα να παραμείνω βουλευτής. To κριτήριο για μένα δεν ήταν αν το υπερταμείο και ο κόφτης ήταν λιγότερο κακά σε σχέση με άλλα μέτρα στη θέση τους· αυτοτελώς, είναι εξαιρετικά κακά, μας υπερβαίνουν (ακόμα και… βιολογικά) και το τι είναι το καταλαβαίνουμε αν σκεφτούμε τι σχέση έχουν με τις προσδοκίες και τα πιστεύω μας».