​Επίθεση μέσω Twitter εξαπέλυσε ο Αντιπρόεδρος της ΝΔ, Α. Γεωργιάδης για τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στο χθεσινό Eurogroup.

«Την Κυριακή ο Τσακαλώτος δεσμεύτηκε στη Βουλή ότι την Τρίτη θα λυθεί το θέμα του χρέους, σήμερα κατέληξαν σε αυτό το φιάσκο! Τί να πω;», έγραψε αρχικά ο κ. Γεωργιάδης και ακολούθησε ένας καταιγισμός tweet με καυστικούς σχολιασμούς για τους χειρισμούς της κυβέρνησης και τα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές.

georgiadis1.jpg

«Και θα μας εξηγήσει κάποιος αυτές οι "μικρές διορθώσεις" στα ήδη ψηφισμένα νομοσχέδια τι ακριβώς είναι; Θα ξαναψηφίσει η Βουλή; Αυτοί οι λεβέντες; Οφείλω τέλος να πω ότι όχι μόνον τους τα έδωσε όλα, όλα όσα αρνήθηκαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις αλλά δεν πήρε τίποτε, μηδέν! Φιάσκο!», έγραψε και συνέχισε στο ίδιο ύφος:

georgiadis2.jpg

«Ο Τσακαλώτος θα έπρεπε να ντρέπεται, όποιος άλλος στη θέση του είχε αξιοπρέπεια, δεν θα γύρναγε καν πίσω! Ρεζίλι!».

Ερμηνεύοντας μάλιστα το αποτέλεσμα της συμφωνίας ο Α. Γεωργιάδης έγραψε:

georgiadis3.jpg

«Συνοψίζω: α) τώρα θα πάρουμε Μόνον τα λεφτά για τις δόσεις και αυτά αν διορθώσουμε τους νόμους που ψήφισε η Βουλή, β) τα 3,5 δισ. για τα ληξιπρόθεσμα είναι τα μισά απ’ όσα χρειαζόμαστε και αυτά θα τα πάρουμε σε δόσεις και αφού ψηφίζουμε και ν��α μέτρα, κοινώς ζήσε Μάη μου. Ως προς το χρέος τώρα που μας είχαν πρήξει οι Συριζαίοι δεν πήραμε απολύτως τίποτε πλην μίας γενικής υπόσχεσης ότι το 2018 θα αποφασίσουν. Εφόσον εμείς έως τότε έχουμε τηρήσει αυστηρά όλο το πρόγραμμα κλπ. Γι’ αυτό το ΔΝΤ δεν αποφάσισε να συμμετάσχει τώρα αφού δεν έγινε κάτι.
Ειλικρινά τέτοιο φιάσκο δεν έχει ξαναγίνει! Ψήφισαν το Υπερταμείο που τα παραχωρεί όλα και δεν πήραν τίποτε! Ανάξια ανθρωπάκια!».

Έκλεισε τέλος αυτό το κρεσέντο τιτιβισμάτων με μια παροιμία που του είχε πει ο πατέρας του:

georgiadis 4.jpg

«Θυμάμαι μία παροιμία του πατέρα μου, ταιριαστή για την περίσταση: "έδωσε το ρολόι και πήρε κομπολόι"... δεν χωνεύεται αυτό που έγινε! Φιάσκο! Τώρα σοβαρά θα γυρίσει ο Τσακαλώτος με ύφος πίσω, μετά από αυτό το φιάσκο; Όσο το διαβάζω τόσο δεν το πιστεύω! Μα τίποτε; Είναι δυνατόν»;