​Σκληρά ανταλλάγματα για να ξεκινήσει η συζήτηση για την ελάφρυνση του χρέους ζητά το ΔΝΤ, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Αγορά».

Η Ελλάδα θα κληθεί να υλοποιήσει σκληρές δομικές μεταρρυθμίσεις με πρώτες στη λίστα τις αλλαγές στο υφιστάμενο εργασιακό καθεστώς.

Αυτό που ζητά το ΔΝΤ είναι απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, αλλαγή του νόμου για την κήρυξη των απεργιών, το δικαίωμα του εργοδότη στο lock out και γενικότερα ο συνδικαλιστικός νόμος.

Παράλληλα θα τεθούν ως στόχοι:

• Η περαιτέρω απελευθέρωση αγορών και προϊόντων.
• Η ένταξη στο πρόγραμμα περισσότερων ιδιωτικοποιήσεων και η ταχύτατη προώθησή τους.
• Η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου.
• Η αλλαγή του χωροταξικού πλαισίου και των χρήσεων γης.
• Η μείωση των μη στοχευμένων δημόσιων δαπανών.
• Η μείωση των λεγόμενων ανεπαρκώς στοχευμένων κοινωνικών δαπανών.
• Η αξιολόγηση και μείωση του αριθμού των εποπτευόμενων από το Δημόσιο φορέων και οργανισμών.
• Η κατάργηση των απαλλαγών και εκπτώσεων τόσο στη φορολογία εισοδήματος, όσο και στο ασφαλιστικό καθεστώς.
• Η κατάργηση των αυτοτελών πόρων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και η αντικατάστασή τους με στοχευμένες δαπάνες.

Σύμφωνα με πληροφορίες της Αγοράς το μεγάλο ερώτημα για τις αγορές σχετικά με τα μέτρα που θα συνοδεύουν τη διευθέτηση του χρέους είναι το λεγόμενο conditionality.

Αξιωματούχοι των Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας δηλώνουν ότι εάν η χώρα δεσμευθεί με την υποχρέωση να εφαρμόσει σε βραχυπρόθεσμο χρονικό διάστημα, πολύ σκληρά μέτρα και με δεδομένο το κακό ιστορικό στην εφαρμογή μεταρρυθμίσεων ενδέχεται να καθυστερήσει από τους οίκους αξιολόγησης η διαδικασία των αναβαθμίσεων της οικονομίας και κατ’ επέκταση η επιτυχής επάνοδος στις αγορές για δανεισμό και η μείωση του κόστους χρηματοδότησης του Δημοσίου.

Έτσι φαίνεται να προκρίνεται ως συμβιβαστική λύση ένα μεγάλο μέρος των μέτρων να εφαρμόζονται σταδιακά και να συνδέονται με την εποπτεία σε βάθος χρόνου για το κατά πόσον η Ελλάδα πειθαρχεί ως προς την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων και την υλοποίηση συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων. Σταδιακά επίσης θα εφαρμόζονται και τα μέτρα διευθέτησης του χρέους.

Είναι γνωστό άλλωστε πως οι δανειστές απορρίπτουν εκ των προτέρων κάθε συζήτηση για το κούρεμα του χρέους και επικεντρώνονται στην ελάφρυνσή του μέσω της μετάθεσης των αποπληρωμών χρέους και των επιτοκίων στο μέλλον.

Παράγοντες που παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς τις συζητήσεις για τη διευθέτηση του χρέους αναφέρουν ότι οι εταίροι φέρεται να προκρίνουν το γενικό πλαίσιο της πρόσφατης έκθεσης του ESM, σύμφωνα με την οποία το μεγαλύτερο πρόβλημα εστιάζεται στο διάστημα 2023 – 2043, όταν οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας θα υπερβαίνουν το 15% του ΑΕΠ.

O ESM έχει προτείνει να συνδεθούν κατά τη συγκεκριμένη περίοδο οι αποπληρωμές του χρέους με το ΑΕΠ της χώρας και η Ελλάδα να αποπληρώνει μεγαλύτερο ποσοστό του χρέους σε έτη ανάπτυξης και μικρότερο σε περίοδο ύφεσης.

Ζητεί ακόμα να καθοριστούν οι αποπληρωμές στο 1% του ΑΕΠ για τη δεκαετία 2023 – 2033 και στο 1,5% του ΑΕΠ για το διάστημα 2034 – 2044 .

Το εναπομείναν χρέος τότε θα μπορούσε να χωριστεί σε ισόποσες δόσεις, η αποπληρωμή των οποίων θα μπορούσε να αρχίσει από το 2044 και μετέπειτα. Παράλληλα, ζητεί τη μερική επέκταση πληρωμών δανείων από το 2022 και για μια δεκαετία με κλείδωμα των επιτοκίων στο 2%.