Πρόσκληση στον Σταύρο Θεοδωράκη και το Βασίλη Λεβέντη για να κάνουν μαζί «το προοδευτικό κέντρο» απευθύνει και ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με άρθρο στην ιστοσελίδα του τάσσεται υπέρ ενός ιδρυτικού συνεδρίου του νέου κόμματος που θα εκφράσει «το προοδευτικό κέντρο και όχι απλώς την κεντροαριστερά, στην έννοια της οποίας επιχειρεί να “τσαλαβουτήσει” ο ΣΥΡΙΖΑ».
Όπως επισημαίνει ο κ. Βενιζέλος, «το άνοιγμα στο κέντρο είναι η επιλογή κάθε κόμματος εξουσίας γιατί χωρίς τέτοιο άνοιγμα δεν επιτυγχάνεται η μέγιστη εκλογική επίδοση».
«Ευάγγελος Βενιζέλος
Το προοδευτικό κέντρο
Η εκλογή του αρχηγού κάθε κοινοβουλευτικού κόμματος και πολύ περισσότερο της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι εξέλιξη που έχει πολιτειακό και όχι απλώς κομματικό ενδιαφέρον. Υπό την έννοια αυτή μας ενδιαφέρει όλους από τη σκοπιά όμως του πολιτικού χώρου στον οποίο ανήκει ο καθένας.
Είναι επίσης λογικό κάθε αρχηγός κόμματος να ενδιαφέρεται πρωτίστως για την ενότητα, την ανασυγκρότηση κ��ι την διεύρυνση της κοινωνικής και εκλογικής επιρροής του κόμματος του. Αυτό ισχύει για εμάς ισχύει και για τη ΝΔ και το νέο αρχηγό της που εξελέγη με δυο βασικά προτάγματα: τη σκληρή αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και το λεγόμενο άνοιγμα στο κέντρο.
Η σκληρή στάση απέναντι στην κυβέρνηση είναι τελικά η επιλογή κάθε αξιωματικής αντιπολίτευσης ιδίως υπό συνθήκες διπολικής ενισχυμένης αναλογικής, ιδίως δε υπό πολιτικές συνθήκες όπως αυτές που έχει διαμορφώσει ο ΣΥΡΙΖΑ στη χώρα. Οι ψηφοφόροι της ΝΔ τοποθετήθ��καν, επιπλέον - δια της εκλογής του νέου αρχηγού τους- αρνητικά και απέναντι στα διατυμπανισμένα σενάρια επιλεκτικών επαφών της κυβέρνησης με ισχυρούς κύκλους της συντηρητικής παράταξης.
Το άνοιγμα στο κέντρο είναι η επιλογή κάθε κόμματος εξουσίας γιατί χωρίς τέτοιο άνοιγμα δεν επιτυγχάνεται η μέγιστη εκλογική επίδοση. Αυτό όμως δεν είναι ούτε εύκολο ούτε αυτονόητο για ένα κόμμα με το ιδεολογικό φάσμα και τις εσωτερικές ισορροπίες της ΝΔ, ανεξαρτήτως των προθέσεων της ηγεσίας της. Το άνοιγμα στο κέντρο απαιτεί παραδοχές κοινωνικού φιλελευθερισμού και μεταρρυθμιστικής πολιτικής καθόλου προφανείς για μια συντηρητική παράταξη».