​«Η ΝΔ δεν αμφισβητεί τους στόχους του τρίτου προγράμματος οικονομικής προσαρμογής, αλλά τα μέσα που επέλεξε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για την επίτευξή τους», υποστηρίζουν πηγές της Λεωφόρου Συγγρού.

Οι ίδιες σημειώνουν πως η αξιωματική αντιπολίτευση θεωρεί πως για να ξεφύγει η χώρα από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης και των ελλειμμάτων και να εξέλθει οριστικά από την κρίση, επιβάλλεται η αλλαγή του μείγματος δημοσιονομικής προσαρμογής με μείωση των φόρων και των εισφορών και μεγαλύτερη συγκράτηση των δαπανών.

Συμπληρώνουν μάλιστα ότι «στο ασφαλιστικό, αύξηση των εισφορών όπως προβλέπεται στο “σχέδιο Κατρούγκαλου” θα οδηγήσει σε αύξηση της ανεργίας και της αδήλωτης εργασίας, σε έξαρση της φοροδιαφυγής λόγω της σύνδεσης εισφορών-εισοδήματος και στην εξόντωση όσων λαμβάνουν αποδοχές άνω των 1.500 ευρώ το μήνα».

«Η Νέα Δημοκρατία δεν συναινεί στο λάθος. Αντιτείνει την ανάγκη δημιουργίας οικονομιών κλίμακας μέσω των συνενώσεων των ταμείων, εναρμόνισης των εισφορών-παροχών και, αναφορικά με τους πόρους του ασφαλιστικού συστήματος, την ταχεία επιστροφή στην οικονομική ανάπτυξη για να μειωθεί η ανεργία και να αυξηθούν με βιώσιμο, αυτοτροφοδοτούμενο τρόπο, οι ασφαλιστικές εισφορές», τονίζουν πηγές από το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Μάλιστα υπογραμμίζουν πως σύμφωνα με τις βέλτιστες διεθνείς πρακτικές, όπως αυτές έχου�� αναδειχθεί σε μελέτες του ΟΟΣΑ και της ΕΕ, η δημοσιονομική προσαρμογή που βασίζεται περισσότερο στη συγκράτηση των δαπανών - και λιγότερο στην αύξηση των εσόδων - έχει μονιμότερα χαρακτηριστικά και συμβάλλει περισσότερο στη μακροχρόνια βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών.

Κατά τη ΝΔ, το «άριστο» μείγμα δημοσιονομικής προσαρμογής, σύμφωνα με τις μελέτες του ΟΟΣΑ και της ΕΕ, πρέπει να βασίζεται κατά τα 2/3 στη συγκράτηση των δαπανών και κατά το 1/3 στην αύξηση των εσόδων. Έτσι, για μια προσαρμογή 100 ευρώ, τουλάχιστον τα 66 θα έπρεπε να προέρχονται από το σκέλος των δαπανών (μείωση μισθολογικού και μη-μισθολογικού κόστους, μεταβιβαστικών πληρωμών, επιχορηγήσεων, λοιπών λειτουργικών δαπανών) και τα υπόλοιπα από το σκέλος των εσ��δων (αύξηση φόρων, εισφορών).

«Στην Ελλάδα το πρώτο Πρόγραμμα Οικονομικής Προσαρμογής (2010-2012), βασίστηκε υπερβολικά στην αύξηση των εσόδων, μέσω της αύξησης υφιστάμενων και θέσπισης νέων φόρων και λιγότερο στη συγκράτηση των δαπανών. Αντίθετα, το Δεύτερο Πρόγραμμα Οικονομικής Προσαρμογής (2012-2014), βασίστηκε κυρίως στη συγκράτηση των δαπανών. Η αλλαγή του μείγματος δημοσιονομικής προσαρμογής συνέβαλλε σημαντικά στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, στην εξάλειψη των «δίδυμων ελλειμμάτων» στο ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, και επέτρεψε την επιστροφή από τη βαθιά ύφεση του 8,9% το 2011, στην ανάπτυξη του 0,8% το 2014», τονίζουν οι ίδιες πηγές και καταλήγουν:

«Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αγνοεί τα διδάγματα αυτά και από ιδεοληψία και μικροπολιτική εμμονή σχεδίασε ένα 3ο Πρόγραμμα Οικονομικής Προσαρμογής που βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε αύξηση φόρων και εισφορών. Το 76% των μέτρων του 3ου Προγράμματος αφορά αύξηση φόρων και εισφορών, ενώ το υπόλοιπο αφορά κυρίως περικοπή συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων».