Σε άρθρο στην εφημερίδα «Αγορά» που κυκλοφορεί σήμερα Πέμπτη, παραμονή Χριστουγέννων ο πρώην υπουργός Επικρατείας και πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος, Θοδωρής Ρουσόπουλος σημειώνει:

«Σάλος την περασμένη εβδομάδα γιατί σε συνέντευξη μου στο ραδιόφωνο Βήμα FM είπα ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει ηγετικές ικανότητες. Σωστά. Ένας που καταφέρνει να κάνει κυβέρνηση το κόμμα εκείνο που επί 40 χρόνια φυτοζωούσε στο 3% δεν μπορεί παρά να είναι “μέτριος”. Ένας που κερδίζει τον τελευταίο χρόνο τέσσερις εκλογές (ευρωεκλογές, δύο εθνικές και ένα δημοψήφισμα) μάλλον είναι “ανίκανος”. Το καταλαβαίνω. Ένας που χάνει το μισό κόμμα και αντί να καταστραφεί και να πάει σπίτι του, ξανακερδίζει εκλογές αυξάνοντας τα ποσοστά του, για να συνεννοούμασ��ε σε σωστά ελληνικά θα τον λέμε στο εξής... “γουρλή”.

Είπα επίσης ότι στα προεκλογικά μπαλκόνια και στον δημόσιο λόγο του μοιάζει στον Ανδρέα Παπανδρέου. Και συμπλήρωσα "χωρίς την βαρύτητα την πολιτική και την επιστημονική που είχε ο Παπανδρέου σε καμία περίπτωση". Γιατί ο Ανδρέας ότι και να του πει κανένας ήταν ένας μεγάλος καθηγητής στο πανεπιστήμιο με διεθνή αναγνώριση…. Αλήθεια, εσείς όταν ακούτε τον Τσίπρα να βαθαίνει την φωνή του στα μπαλκόνια, δεν θυμάστε τον Ανδρέα; ‘Όταν ακούτε το “σκίζω τα μνημόνια” και μετά βλέπετε τις αγκαλιές με τη Μέρκελ, δεν θυμάστε το περίφημο “φεύγουν οι βάσεις”;

Είπα στην συνέντευξη μου εκείνη πως είναι άλλο οι ηγετικές ικανότητες του Αλέξη Τσίπρα και άλλο η σωστή διακυβέρνηση. Επί λέξει: “Εκεί μπορεί κανείς να διακρίνει την αντίστιξη για το παλιό και το νέο, που έκανε σύνθημα του… δεν είναι όμως νέο να υπόσχεσαι κάτι και να κάνεις κάτι άλλο.. Είναι εντελώς παμπάλαιο. Δεν είναι νέο να λες “θα σκίσω τα μνημόνια” και να φέρνεις καινούργια μνημόνια, είναι εντελώς παμπάλαιο. Δεν είναι νέο να λες “εγώ δεν θα κάνω ιδιωτικοποιήσεις” και να κάνεις ιδιωτικοποιήσεις. Είναι εντελώς παμπάλαιο”. Πόσο πιο καθαρά πια ��α περιγράψεις τον λαϊκισμό του ηγέτη;

Το έγραψα και σε άρθρο μου εδώ στην "Αγορά" πως ο κ.Τσιπρας θα προσπαθήσει να διασπάσει τη ΝΔ, φέρνοντας την απλή αναλογική. Ποντάροντας στο να τσιμπήσει το δόλωμα κάποιος μωρο-φιλόδοξος και να αποπειραθεί να φτιάξει το δικό του κόμμα. Ρωτήθηκα: “άρα, πέρα από τον εκλογικό νόμο δεν φοβάστε ότι αν βγει ο “λάθος” υποψήφιος, μπορεί η ΝΔ να διασπαστεί;”. Και η απάντηση μου επί λέξει: “Όχι! Πιστεύω πως όχι!”. Πιστεύω πως όχι, γιατί αυτά είναι τόσο φανερά πια. Όταν δηλαδή κάποιος δεν βγαίνει (αρχηγός ) και αμέσως φτιάχνει κόμμα και φεύγει, είναι τόσο φανερό ότι το κάνει από πίκρα, που δεν πρόκειται να τον ακολουθήσουν πολλοί”. Είπα και βεβαίως επαναλαμβάνω, πως αν οι υποψήφιοι αρχηγοί (της ΝΔ) συνεχίσουν να τσακώνονται, όπως έκαναν τις πρώτες προεκλογικές ημέρες, τότε δεν θα μπορούν να συνυπάρξουν μετά. Διαφωνεί κανείς με το αυτονόητο, ότι άμα τσακωνόμαστε σε μια παρέα, αργά ή γρήγορα δεν μπορούμε πια να είμαστε μαζί;

Μεγαλύτερο όμως θέμα έγινε η τηλεφωνική επικοινωνία Καραμανλή-Τσίπρα. Η φράση αυτή στο διαδίκτυο έχει 233.000 δημοσιεύματα που αναφέρονται στη γνωστή από το καλοκαίρι επικοινωνία του πρώην πρωθυπουργού με τον νυν. Από το καλοκαίρι επαναλαμβάνω και όχι σαν να έπεσε αιφνιδίως η είδηση από το υπερπέραν,Δεκέμβρη μήνα.

Μίλησαν μία- δυο φορές. Πέραν αυτών δεν γνωρίζω άλλες επικοινωνίες”, ήταν η ακριβής φράση μου και φυσικά αναφερόμουν στα ρεπορτάζ που γράφτηκαν παντού τότε, αφού η πληροφορία διέρρευσε από το Μέγαρο Μαξίμου. Ήταν το βράδυ πριν ο πρωθυπουργός πάει στις Βρυξέλλες για την κρίσιμη διαπραγμάτευση των 17 ωρών, όταν ορθώς ο Καραμανλής τον συμβούλευσε να αποφασίσει μόνο με βάση το εθνικό συμφέρον. Το επιβεβαίωσε φυσικά και ο ίδιος ο Καραμανλής. Άρα προς τι ο ��όρυβος; Αλίμονο. Κατέστη φανερή, δυστυχώς η εσωκομματική προσπάθεια επίθεσης στον Καραμανλή, γιατί του χρεώνουν προτίμηση στον κ.Μεϊμαράκη…

Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Από τον θόρυβο που προκλήθηκε, παίρνω αφορμή για να σημειώσω τις εξής χρήσιμες πιστεύω για τη Νέα Δημοκρατία, σκέψεις : Αν δεν είσαι σε θέση να αντιληφθείς πλήρως το μέγεθος της πολιτικής του αντιπάλου σου, τα τερτίπια, τις προθέσεις και τις ικανότητες του, αν δεν προβληματιστείς κοιτώντας το είδωλο σου, γιατί αυτός καταφέρνει και κερδίζει, ενώ λέει κραυγαλέα ψέματα; Ή γιατί εσύ ακόμη και σήμερα θεωρείσαι η μακρά χειρ της τρόικας, όταν αυτός έφερε το σκληρότερο μνημόνιο; Τότε κάποιο πρόβλημα έχει η πολιτική σου ή οι άνθρωποι που την εκφράζουν. Όσοι λοιπόν ενοχλούνται από τις αλήθειες αυτές, σε τι άραγε διαφέρουν από τους ψηφοφόρους που αποκοιμήθηκαν με παραμύθια του τύπου … “λεφτά υπάρχουν, σκίζω τα μνημόνια” και ξυπνούν τώρα με εφιάλτες».