Την ώρα που δέχεται πυρά πανταχόθεν για τη θέση του σχετικά με τη γενοκτονία των Ποντίων, ο Νίκος Φίλης βρίσκει ένα (ίσως όχι και τόσο) απρόσμενο σύμμαχο: Τη Μαρία Ρεπούση, η οποία έχει βρεθεί σε ανάλογη θέση για τις περίφημες αναφορές στα βιβλία της ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού όπου αναφερόταν σε «συνωστισμό» των Ελλήνων στη Σμύρνη κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Όπως τόνισε μιλώντας στον Αθήνα 9.84, στην Ελλάδα υπάρχει ένα είδος… τρομοκρατίας: «Στην Ελλάδα, έχουμε καταλήξει να ασκείται ένα είδος εθνικής τρομοκρατίας. Η εθνική ορθότητα έχει φτάσει να τρομοκρατεί κάποιον ιστορικό, πολιτικό, που μπορεί να έχει μια διαφοροποίηση στην κυρίαρχη εθνική άποψη. Αυτό είναι πάρα πολύ σοβαρό. Και δεν είναι αλήθεια το επιχείρημα που λένε τώρα για τον κ. Φίλη, ότι είναι υπουργός Παιδείας, διότι τα έχω υποστεί κι εγώ -που δεν ήμουν υπουργός Παιδείας-, ιστορικοί, αλλά και απλοί πολίτες, οι οποίοι τόλμ��σαν να θέσουν κάποια ερωτήματα στο κυρίαρχο εθνικό αφήγημα. Πρέπει ανεξαρτήτως κομμάτων, να βγουν οι φωτισμένοι άνθρωποι αυτού του τόπου -γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί- και να μιλήσουν».

Η κα Ρεπούση εξέφρασε την αντίρρησή της για την ποινικοποίηση της αντίθετης άποψης αναφορικά με τις αναγνωρισμένες από την ελληνική Βουλή γενοκτονίες: «Μια διάταξη που δεν ψήφισε τότε ούτε η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ούτε εγώ προσωπικά, παρόλο που το κόμμα μου τότε, η Δημοκρατική Αριστερά, είχε ταχθεί υπέρ αυτής. Την θεωρώ εξαιρετικά επικίνδυνη».

Σύμφωνα με την ίδια, μάλιστα, με αφορμή τον Νίκο Φίλη και τις δηλώσεις του, «πρέπει να ανοίξει σε πολιτικό επίπεδο το πώς η Δημοκρατία, η σημερινή ελληνική Δημοκρατία, επιτρέπει το μ��κρύ χέρι της πολιτικής πάνω στην επιστήμη και τους επιστήμονες, αλλά και στους πολιτικούς που ενδεχομένως στηρίζονται σε μια ιστορική άποψη, την οποία αποδέχονται και εκφράζουν δημόσια».