​Την αποθέωση της λαϊκής γλώσσας μας επεφύλαξε η προεκλογική εκστρατεία των προηγούμενων ημερών! Η αρχή έγινε από τον «αυτοφωράκια» που τον διαδέχτηκαν τα «μάζεψε τον ρε» του debate, έτσι ώστε να επισημοποιηθεί η χρήση χαμηλών γλωσσικών ποικιλιών ακόμη και στην πιο επισημοφανή εκδοχή της δημοσιότητας που προσφέρει μια διακαναλική τηλεμαχία.

Πρόκειται για εύκολη προσέγγιση των εκλογέων ή εικονική συμπάθεια για υφαρπαγή ψήφων;

Αρκετοί πολιτικοί με την λαϊκότροπή γλώσσα που χρησιμοποίησαν εμφανίστηκαν οικείοι, φιλολαϊκοί, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, υπηρέτες των λαϊκών συμφερόντων και επιθυμιών.

Όσο όμως και να αρέσουν οι λαϊκές λέξεις στον παραλήπτη, θα πρέπει να έχει κατά νου τον κίνδυνο του αποπροσανατολισμού. Μπορεί δηλαδή τα απλά, λαϊκά λόγια να λειτουργήσουν παγιδευτικά και αποκοιμιστικά!

Όμως και για τους πολιτικούς που χρησιμοποιούν λαϊκές φράσεις, λέξεις και ατάκες, στην προσπάθεια τους να κερδίσουν την συμπάθεια του ακροατηρίου τους, υπακούοντας τους επικοινωνιολόγους και τους συμβούλους τους, κρύβονται παγίδες, διότι, όπως γράφουν «τα Επίκαιρα» μπορεί να προκαλέσουν ευφορία στους ψηφοφόρους, με περιορισμένη ωστόσο διάρκεια.

Σύμφωνα με την επίκουρη καθηγήτρια Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Ν.Τσιτσανούδη-Μαλλίδη, σε κάθε μορφή επικοινωνίας θα πρέπει εκείνοι που αναλαμβάνουν τον ρόλο του αποδέκτη/καταναλωτή να επιδιώκουν τον αυθεντικό κριτικό αλφαβητισμό. Να είναι δηλαδή σε θέση να διαβάζουν πίσω από τις γραμμές, να αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τις φαινομενικά αγαθές και εύλογες επιφανειακές δομές, να αναλύουν και να επεξεργάζονται με κριτική διάθεση τους ισχυρισμούς και να αναζητούν ποιων κάθε φορά τα συμφέροντα εξυπηρετούν οι διάφορες μορφές επικοινωνίας. Μόνο έτσι περιορίζεται η παραπληροφόρηση!