​Θύελλα αντιδράσεων προκάλεσε η δήλωση του Α. Τσίπρα κατά τη διάρκεια της χθεσινής συνέντευξης Τύπου στη ΔΕΘ ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα, την ώρα που η Τουρκία δεν σταματά τις προκλήσεις της στο Αιγαίο.

Όλα ξεκίνησαν όταν δημοσιογράφος του γερμανικού περιοδικού Spiegel, έκανε στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ μια ερώτηση για το μεταναστευτικό.

Ο κ. Τσίπρας λοιπόν κατηγόρησε τη Νέα Δημοκρατία ότι δεν έκανε απολύτως τίποτα για το φλέγον αυτό ζήτημα και είπε:

«Στο ζήτημα του μεταναστευτικού παραλάβαμε από τη Νέα Δημοκρατία το απόλυτο μηδέν. Βρήκαμε ένα θέμα που θα έλεγε κανείς ότι έχει παγκόσμιες διαστάσεις, αφορά την Ελλάδα, αλλά είναι ευρωπαϊκό, είναι παγκόσμιο και αντί να κάτσουν να απολογηθούν για το τι έκαναν, ενώ έβλεπαν ότι θα έρχονταν τα κύματα των προσφύγων, μας έκαναν κριτική ότι δήθεν ανοίξαμε τα σύνορα. Ποια σύνορα; Έχει σύνορα η θάλασσα και δεν το ξέραμε»;

Σφοδρή ήταν η απάντηση του Ποταμιού στον πρώην πρωθυπουργό που με ανακοίνωσή του σημειώνει:

«Η εγκληματική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ στο μεταναστευτικό και οι ανύπαρκτοι υπουργοί του τροφοδοτούσαν όλους αυτούς τους μήνες τη Χρυσή Αυγή. Ο κ. Τσίπρας να επισκεφθεί τη Μυτιλήνη ή την Κω, για να εξηγήσει στους νησιώτες γιατί η κυβέρνησή του δεν έκανε επί 7 μήνες τίποτα από όλα αυτά που του ζητούσαν η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ. Όσο για τη δήλωση ότι “δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα”, δεν θέλουμε να το σχολιάσουμε, διότι ��εν μπορεί ένας πρώην πρωθυπουργός να είναι τόσο άσχετος».

Αυτό μάλιστα που προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη αγανάκτηση από την δήλωση του κ. Τσίπρα είναι ότι έγινε μόλις πέντε μέρες από την εκ νέου έγερση ζητήματος θαλάσσιων συνόρων από την Τουρκία.

Δεν έχει περάσει καιρός από τις προκλητικές δηλώσεις του εκπροσώπου του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών περί μη ύπαρξης οριοθετημένων θαλάσσιων συνόρων μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας και από την σκληρή απάντηση του υπηρεσιακού υπουργού Εξωτερικών, Κ. Καρρά, ο οποίος τόνισε ότι:

«Τα σύνορα αυτά είναι σαφώς καθορισμένα επί τη βάσει ισχυουσών διεθνών συμφωνιών (Συνθήκη Λωζάννης του 1923, Πρωτόκολλο Αθηνών 1926, ιταλο-τουρκική Συμφωνία και Πρωτόκολλο 1932). Οι Συμφωνίες αυτ��ς είναι, βεβαίως, ισχυρές και δεσμεύουν την Τουρκία, και επομένως οι όποιες εν προκειμένω αμφισβητήσεις της, είναι νομικά αβάσιμες και αντίκεινται στο διεθνές δίκαιο».