«Στο γνήσιο ομοσπονδιακό σύστημα, ο Σόιμπλε δεν θα είναι πλέον ο σεφ, αλλά ο σερβιτόρος» επισημαίνει το γερμανικό περιοδικό Spiegel σε άρθρο του.

«Το σημαντικότερο συστατικό σε ένα πραγματικό ομοσπονδιακό σύστημα δεν είναι η δέσμευση σε μια συγκεκριμένη πολιτική, αλλά η δέσμευση σε μια δημοκρατική διαδικασία λήψης αποφάσεων» επισημαίνει στο άρθρο του ο Β. Μινχάου.

Ο Μινχάου αναφέρεται στους «δύο δρόμους» που πρέπει να ακολουθήσει κανείς για να οδηγηθεί σε ένα αυθεντικό ομοσπονδιακό σύστημα.

«Για να προχωρήσει η Ευρώπη σε μια τέτοια δημοκρατική εμβάθυνση πρέπει προηγουμένως να δώσει σημασία και δύναμη στο Ευρωκοινοβούλιο και να διαχωρίσει τις εξουσίες, να είναι ένα "σώμα" ανεξάρτητο από τα κράτη-μέλη και να μην περιορίζεται από το γερμανικό δικαστικό σώμα, παραδείγματος χάρη. Υπό αυτή την ιδανική συνθήκη, η Κομισιόν θα είναι η κυβέρνηση, το Κοινοβούλιο θα είναι το κέντρο της εξουσίας και το Συμβούλιο θα έχει τη μορφή μιας Άνω Βουλής» υποστηρίζει.

Όπως αναγνωρίζει όμως, το συγκεκριμένο σχέδιο είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτό από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις, καθότι αμιγώς φεντεραλιστές στο Ευρωκοινοβούλιο είναι οι Πράσινοι και οι Φιλελεύθεροι.

Ο αρθρογράφος του Spiegel καταλήγει: «Αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη αυτή τη στιγμή είναι μια εποικοδομητική κρίση με ενωτικό και εποικοδομητικό χαρακτήρα. Αυτή η κρίση θα έρθει κάποια στιγμή. Τα ευρωπαϊκά έθνη-κράτη θα είναι ολοένα και λιγότερο σε θέση να λύσουν τα προβλήματα των πολιτών τους, ιδίως σε οικονομικό επίπεδο»,